به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال استریت، بازار سهام آمریکا در سال ۲۰۲۶ روند متفاوتی نسبت به سال‌های گذشته را تجربه کرده است. سهام رشدی بزرگ که سال‌ها موتور اصلی افزایش شاخص‌ها بودند، همچنان بازدهی مثبت دارند، اما دیگر تنها محرک بازار نیستند. در همین دوره، سهام ارزشی و شرکت‌های کوچک‌تر سهم بیشتری از رشد کلی بازار را از آن خود کرده‌اند.
صندوق شوآب سهام تقسیم‌سود آمریکا با نام اختصاری SCHD یکی از برندگان اصلی این تغییر روند بوده است. نام این صندوق بر سود تقسیمی تأکید دارد، اما روش گزینش سهام آن در عمل ترکیبی از فیلتر کیفیت و ارزش است؛ سود تقسیمی تنها نقطه شروع غربالگری است، نه تمام استراتژی. طبق داده‌های ابزار بک‌تست تست‌فولیو، این صندوق تا اول سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۰ شهریور ۱۴۰۵) بازدهی تجمعی ۲۸٫۹۹ درصدی داشته، در حالی که صندوق اس‌پی‌دی‌آر S&P ۵۰۰ (SPY) در همان بازه تنها ۱۲٫۳۱ درصد بازدهی ثبت کرده است. به بیان ساده، سرمایه‌گذاری که امسال روی SCHD شرط بسته، بیش از ۲ برابر سودی که از پیگیری شاخص اصلی بازار آمریکا به دست می‌آمد، کسب کرده است.
این بازدهی بدون مالکیت حتی یک سهم از هفت شرکت بزرگ فناوری آمریکا به دست آمده است؛ شرکت‌هایی که در سال‌های اخیر بخش عمده رشد شاخص S&P ۵۰۰ را رقم زده بودند. این نکته یادآوری می‌کند که رهبری بازار می‌تواند به سرعت تغییر کند و از سهام رشدی گران‌قیمت به سمت شرکت‌های سودآور با ارزش‌گذاری معقول‌تر منتقل شود.
نحوه گزینش سهام در این صندوق
SCHD شاخص داوجونز ۱۰۰ سهم تقسیم‌سودده آمریکا را دنبال می‌کند. برای ورود به این شاخص، شرکت‌ها باید حداقل ۱۰ سال متوالی سود تقسیمی پرداخت کرده باشند. پس از این غربال اولیه، امتیاز ترکیبی هر شرکت بر اساس چهار معیار محاسبه می‌شود: نسبت جریان نقدی آزاد به بدهی، بازده حقوق صاحبان سهام، بازده سود تقسیمی و روند رشد سود تقسیمی طی ۵ سال گذشته. در نهایت ۱۰۰ شرکت برتر بر اساس این امتیاز، اعضای شاخص را تشکیل می‌دهند.
این صندوق هر ۳ ماه یک‌بار بازتوازن و هر سال یک‌بار بازسازی می‌شود؛ رویدادی که در آن ترکیب شرکت‌ها بر اساس آخرین غربالگری تغییر می‌کند. نرخ گردش سبد آن اکنون به ۴۸٫۸۸ درصد رسیده که برای یک صندوق شاخصی رقم نسبتاً بالایی است، اما ساختار صرفه‌جویی مالیاتی صندوق‌های قابل‌معامله اثر مالیاتی این گردش را برای سهام‌داران محدود می‌کند. کارمزد سالانه SCHD تنها ۰٫۰۶ درصد است و بازده سود تقسیمی ۳۰ روزه آن به ۳٫۱۵ درصد می‌رسد؛ یعنی سرمایه‌گذار علاوه بر رشد قیمت، جریان نقدی نیز دریافت می‌کند.
تفاوت اصلی با شاخص S&P ۵۰۰
طبق داده‌های مرکز تحقیقات ETF، تنها ۸ درصد از وزن سبد SCHD با SPY همپوشانی دارد و ۴۶ سهم میان دو سبد مشترک است. شاخص S&P ۵۰۰ نزدیک به ۲۸ واحد درصد وزن بیشتری در بخش فناوری دارد، در حالی که SCHD سهم قابل‌توجهی به کالاهای مصرفی ضروری با ۱۴٫۹ درصد، سلامت با ۱۲٫۲ درصد و انرژی با ۱۲٫۱ درصد داده است. این صنایع معمولاً شرکت‌های بالغ و دارای جریان نقدی پایدار را در بر می‌گیرند که با ارزش‌گذاری پایین‌تری نسبت به غول‌های فناوری معامله می‌شوند؛ همین ویژگی در دوره‌های چرخش بازار به نفع SCHD تمام شده است. این صندوق همچنین صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک (ریت) را از سبد خود کنار گذاشته، چون سود تقسیمی این ابزارها معمولاً با نرخ مالیاتی عادی محاسبه می‌شود. تحلیلگران تأکید می‌کنند ادامه یا توقف این روند در ماه‌های آینده قابل پیش‌بینی قطعی نیست.
نظرات کاربران