به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از Alt Goes Mainstream، صنعت صندوق‌های پوشش ریسک (هج فاند) پس از نزدیک به یک دهه خروج پیوسته سرمایه، نشانه‌های بازگشت محبوبیت را نشان می‌دهد. طبق گزارش HFR، این صنعت با بیش از ۴٫۵ تریلیون دلار دارایی تحت مدیریت و بیش از ۸٬۰۰۰ صندوق فعال، یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های بازار دارایی‌های جایگزین به شمار می‌رود.
علت اصلی این تغییر روند، بهبود محسوس بازدهی صندوق‌هاست. بر اساس گزارش واحد خدمات نهادی گلدمن ساکس در فوریه ۲۰۲۶، صندوق‌های پوشش ریسک برای دومین سال متوالی (۲۰۲۴ و ۲۰۲۵) بازدهی دو رقمی ثبت کرده‌اند. فردی پارکر و وینسنت لین، مسئولان بخش تحلیل و بینش گلدمن ساکس، اعلام کردند سهم «آلفا»، یعنی بازدهی برتر از میانگین بازار، در این صندوق‌ها به بالاترین سطح خود در بیش از ۳۰ سال گذشته رسیده است. به بیان ساده، مدیران این صندوق‌ها موفق شده‌اند بدون وابستگی زیاد به روند کلی بازار، سود بیشتری برای سرمایه‌گذاران بسازند.
نظرسنجی گلدمن ساکس در ابتدای سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد نهادهای سرمایه‌گذار قصد دارند سهم صندوق‌های پوشش ریسک در پورتفوی خود را بیشتر از هر دارایی دیگری افزایش دهند. این آمار با تصمیم‌های عملی چند نهاد بزرگ هم‌خوانی دارد.
بازگشت غول‌های سرمایه‌گذاری
صندوق بازنشستگی کالیفرنیا (کال‌پرز)، یکی از بزرگ‌ترین نهادهای سرمایه‌گذاری جهان که در سال ۲۰۱۴ از این بازار خارج شده بود، دوباره امکان بازگشت به صندوق‌های پوشش ریسک را در دستور کار قرار داده است. صندوق دائمی آلاسکا با دارایی ۸۵ میلیارد دلاری، صندوق بازنشستگی معلمان تگزاس و اداره سرمایه‌گذاری دولتی فلوریدا نیز برنامه افزایش سرمایه‌گذاری در این حوزه را دارند.
یکی از مهم‌ترین نشانه‌های بازگشت اعتماد، تصمیم صندوق ثروت ملی نروژ با دارایی ۲ تریلیون دلاری است. این نهاد که همواره به دلیل کارمزد بالای صندوق‌های پوشش ریسک از ورود به این بازار خودداری کرده بود، اکنون برای نخستین بار به دنبال مشارکت در صندوق‌های سهامی با راهبرد خرید و فروش استقراضی (لانگ/شورت) است. چند صندوق بازنشستگی محلی در بریتانیا نیز استفاده از این صندوق‌ها، از جمله اوراق مرتبط با بیمه و اعتبار اوراق‌بهادارشده، را برای تنوع‌بخشی به دارایی‌ها بررسی می‌کنند.
تورم و چالش پورتفوی سنتی
به گفته تحلیلگران شرکت ولینگتون در گزارش چشم‌انداز صندوق‌های پوشش ریسک سال ۲۰۲۶، عواملی مانند کاهش جهانی‌شدن اقتصاد، تنش‌های تجاری، تنگ‌ترشدن بازار کار، کمبود سرمایه‌گذاری در تولید کالاهای پایه و افزایش هزینه‌های دولتی می‌تواند تورم را در سال‌های آینده بالاتر ببرد. تورم بالاتر معمولاً همبستگی مثبت میان قیمت سهام و اوراق قرضه را افزایش می‌دهد؛ روندی که کارایی الگوی سنتی پورتفوی ۶۰ درصد سهام و ۴۰ درصد اوراق قرضه را زیر سؤال می‌برد.
در چنین شرایطی، صندوق‌های چندراهبردی و صندوق‌های سهامی لانگ/شورت می‌توانند بخشی از این خلأ را پر کنند. طبق داده‌های ولینگتون، صندوق‌های چندراهبردی در دوره‌های افت بازار عملکرد بهتری نسبت به شاخص S&P ۵۰۰ و اوراق خزانه ۱۰ساله آمریکا داشته‌اند. بررسی این شرکت نشان می‌دهد پورتفویی با ترکیب ۶۰ درصد سهام، ۲۰ درصد اوراق قرضه و ۲۰ درصد صندوق‌های چندراهبردی، بازدهی بالاتری با سطح نوسان مشابه پورتفوی سنتی ثبت کرده است. گزارش بلومبرگ نیز از رشد چشمگیر صندوق‌های چندراهبردی در ۲ سال گذشته خبر داده است.
نظرات کاربران