به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از تریدرز اینسایت، پایگاه تحلیلی وابسته به کارگزاری اینتراکتیو بروکرز (IBKR)، فدرال رزرو آمریکا در نشست ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۵ شهریور ۱۴۰۵) دامنه هدف نرخ بهره را ۰٫۲۵ واحد درصد افزایش داد و آن را به بازه ۳٫۷۵ تا ۴ درصد رساند. هم‌زمان، بازده اوراق قرضه ۱۰ساله خزانه‌داری آمریکا از مرز روانی ۵ درصد عبور کرد و در همان روز به ۵٫۰۱ درصد رسید.
در نگاه نخست، این ترکیب برای بازار سهام نامساعد به نظر می‌رسد. افزایش بازده اوراق قرضه، نرخ تنزیل جریان‌های نقدی آینده شرکت‌ها را بالا می‌برد؛ یعنی ارزش فعلی سودهای آتی شرکت‌ها در محاسبات سرمایه‌گذاران کاهش می‌یابد. از سوی دیگر، وقتی سرمایه‌گذار می‌تواند با خرید اوراق ۱۰ساله دولتی حدود ۵ درصد بازده بدون ریسک به دست آورد، جذابیت نسبی سهام برای پذیرش ریسک کم‌تر می‌شود.
چرا دلیل افزایش نرخ‌ها مهم‌تر از میزان آن است
به باور تحلیلگران تریدرز اینسایت، پرسش مهم‌تر این نیست که نرخ بهره چه‌قدر بالا رفته، بلکه این است که چرا بالا رفته است. بیانیه اخیر کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) نشان می‌دهد علت این افزایش، رشد نسبتاً قدرتمند اقتصاد آمریکا بوده است. این کمیته اعلام کرد فعالیت اقتصادی با سرعتی قابل‌قبول در حال گسترش است، هزینه‌های داخلی مقاوم مانده، رشد بهره‌وری قوی بوده و سرمایه‌گذاری شرکت‌ها روند نیرومندی دارد. به بیان دیگر، فدرال رزرو هم‌زمان با انقباض سیاست پولی، اقتصادی رو به رکود را توصیف نمی‌کند؛ بلکه تلاش می‌کند تورم را مهار کند در حالی که اقتصاد همچنان نسبتاً مقاوم باقی مانده است.
داده‌های بازار کار نیز همین روایت را تأیید می‌کنند. نرخ بیکاری آمریکا در آگوست ۲۰۲۶ (مرداد ۱۴۰۵) روی ۴٫۱ درصد ثابت ماند و اشتغال بخش غیرکشاورزی ۱۶۲ هزار نفر افزایش یافت. رشد تولید ناخالص داخلی نیز کند شده اما همچنان مثبت است؛ بر اساس برآورد اداره تحلیل‌های اقتصادی آمریکا (BEA)، تولید ناخالص داخلی واقعی این کشور در سه‌ماهه دوم با نرخ سالانه ۱٫۵ درصد رشد کرد که مصرف خانوار و سرمایه‌گذاری شرکت‌ها سهم مثبتی در آن داشتند.
چشم‌انداز فدرال رزرو برای سال ۲۰۲۶ میلادی
پیش‌بینی‌های سپتامبر فدرال رزرو نیز نکته قابل‌توجهی دارد. میانه انتظارات اعضای این نهاد از رشد تولید ناخالص داخلی واقعی در سال ۲۰۲۶ میلادی روی ۲٫۳ درصد، نرخ بیکاری روی ۴٫۱ درصد و نرخ مناسب فدرال فاندز در پایان سال روی ۴٫۱ درصد قرار دارد. این ارقام صرفاً پیش‌بینی هستند و تضمینی به‌همراه ندارند، اما نشان می‌دهند سناریوی اصلی فدرال رزرو این است: سیاست پولی انقباضی لزوماً به معنای رکود قریب‌الوقوع نیست.
بانک مرکزی‌ای که نرخ بهره را حدود ۴ درصد نگه داشته، در صورت وخیم‌تر شدن شرایط اقتصادی، فضای مانور مرسوم‌تری برای کاهش نرخ دارد؛ برخلاف شرایطی که نرخ بهره از نزدیکی صفر درصد آغاز شده باشد. این وضعیت ریسک رکود را از بین نمی‌برد و واکنش مؤثر به شوک‌های احتمالی آینده را نیز تضمین نمی‌کند، اما انعطاف بیشتری در سیاست‌گذاری پولی فدرال رزرو فراهم می‌کند.
نظرات کاربران