بازدهی اوراق ۱۰ ساله آمریکا از ۵٫۱ درصد گذشت؛ نفت، قطب‌نمای تازه بازار قرضه

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از بیزینس اینسایدر، بازدهی اوراق ۱۰ ساله آمریکا روز پنجشنبه از ۵٫۱ درصد فراتر رفت. این شاخص روز ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱ مهر ۱۴۰۵) به بالاترین سطح از زمان بحران مالی جهانی رسیده بود. بازدهی همان سودی است که دولت آمریکا برای قرض گرفتن می‌پردازد؛ افزایش آن یعنی پول در سراسر جهان گران‌تر می‌شود.

استیون بلیتز، اقتصاددان ارشد مؤسسه تی‌اس لومبارد، محرک اصلی این روند را قیمت نفت می‌داند. به گفته او، سرمایه‌گذاران نگران افزایش بازدهی باید به‌جای فدرال رزرو، بازار نفت را زیر نظر بگیرند. اهمیت این تغییر برای خانوارها روشن است. بازدهی اوراق دولتی آمریکا مبنای نرخ وام مسکن، وام خودرو و سود کارت‌های اعتباری است.

این افزایش پس از چند هفته فروش مستمر اوراق دولتی آمریکا رخ داد. تورم ماندگار، گرانی نفت، استقراض سنگین دولت و رقابت فزاینده برای جذب سرمایه، این فشار فروش را شکل داده‌اند. قیمت اوراق و بازدهی آن رابطه معکوس دارند؛ وقتی فروشندگان قیمت را پایین می‌آورند، بازدهی بالا می‌رود.

نفت، موتور محرک بازدهی

بلیتز در یادداشتی که چهارشنبه منتشر شد، نوشت: «در این مقطع، اوراق ۱۰ ساله شرطی روی قیمت نفت است.» قیمت نفت برنت از آغاز درگیری‌ها در خاورمیانه حدود ۴۰ درصد افزایش یافته است. انرژی گران‌تر نگرانی از ماندگاری تورم را تشدید کرده است. در نتیجه، سرمایه‌گذاران برای نگهداری اوراق بلندمدت دولتی سود بیش‌تری مطالبه می‌کنند.

بلیتز رابطه نفت و بازدهی اوراق را از سال ۲۰۱۲ بررسی کرده است. طبق تحلیل او، هر ۱ دلار تغییر در نفت وست تگزاس اینترمدیت با حدود ۲ واحد پایه تغییر در بازدهی همراه بوده است. هر واحد پایه معادل ۰٫۰۱ درصد است؛ یعنی جهش ۱۰ دلاری نفت با حدود ۰٫۲ درصد افزایش بازدهی هم‌زمان بوده است. او درباره اوراق ۱۰ ساله نوشت: «در کوتاه‌مدت، این یک معامله است، نه سرمایه‌گذاری.»

ژاپن، رقیب تازه اوراق آمریکا

فشار افزایش بازدهی تنها به آمریکا محدود نیست. بازدهی اوراق ۱۰ ساله ژاپن روز پنجشنبه به بالاترین سطح ۳ دهه اخیر رسید. بانک مرکزی ژاپن در حال کنار گذاشتن سال‌ها سیاست نرخ بهره نزدیک به صفر است. این روند اوراق داخلی را برای سرمایه‌گذاران ژاپنی جذاب‌تر کرده است؛ آن‌ها از بزرگ‌ترین خریداران خارجی اوراق آمریکا بوده‌اند.

بازدهی بالاتر اوراق، ارزش‌گذاری سهام را نیز تحت فشار قرار می‌دهد، زیرا سود نسبتاً امنی به سرمایه‌گذاران عرضه می‌کند. با این حال، بلیتز بازدهی ۵ درصدی را فقط «در آستانه جذاب شدن» می‌داند. به باور او، این سطح هنوز ریسک تورم فزاینده را به‌طور کامل قیمت‌گذاری نکرده است. او همچنین آن را برای رقابت با بازده احتمالی سهام در ۱۰ سال آینده کافی نمی‌داند.