به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، میانگین زمان انتظار برای خانه‌دار شدن در ایران به ۵۳ سال رسیده است. این عدد یعنی فردی که در ۲۵ سالگی وارد بازار کار می‌شود، با روند فعلی نزدیک ۷۸ سالگی به خرید خانه می‌رسد. در کنار این شاخص، سرانه متراژ مسکن برای هر ایرانی ۲۷ متر برآورد شده است.
اهمیت این دو عدد در کنار هم است. شاخص نخست نشان می‌دهد خرید خانه برای بخش بزرگی از خانوارها از مسیر پس‌انداز درآمد عملاً دور از دسترس است. شاخص دوم نشان می‌دهد حتی خانوارهای دارای مسکن نیز در فضای محدودی زندگی می‌کنند. نتیجه برای خانوارها روشن است: تصمیم درباره اجاره، خرید یا جابه‌جایی، بیش از گذشته به مقایسه دقیق درآمد و هزینه وابسته شده است.
۵۳ سال یعنی چه؟
شاخص زمان انتظار برای خانه‌دار شدن معمولاً از مقایسه قیمت ۱ واحد مسکونی متوسط با درآمد سالانه خانوار به دست می‌آید. در این محاسبه فرض می‌شود خانوار بخشی از درآمد خود را هر سال کنار می‌گذارد. هرچه این عدد بزرگ‌تر باشد، فاصله رشد قیمت مسکن از رشد درآمد بیش‌تر است.
رقم ۵۳ سال بیش از یک عمر کاری کامل است. به زبان ساده، در شرایط کنونی پس‌انداز حقوق به‌تنهایی مسیر خرید خانه را برای خانوار متوسط کامل نمی‌کند. به همین دلیل، ارث، وام، سرمایه خانوادگی یا دارایی‌های دیگر نقش پررنگ‌تری در خانه‌دار شدن پیدا کرده‌اند.
۲۷ متر برای هر نفر
سرانه ۲۷ متری یعنی یک خانوار ۳ نفره به‌طور میانگین در واحدی حدود ۸۱ متری زندگی می‌کند. این رقم فاصله قابل‌توجهی با کشورهای توسعه‌یافته دارد؛ در بسیاری از این کشورها سرانه فضای مسکونی به‌مراتب بالاتر است. کارشناسان این شکاف را یکی از چالش‌های اصلی تأمین مسکن باکیفیت برای خانواده‌ها می‌دانند.
کوچک شدن متراژ واحدها از سوی دیگر پاسخ بازار به کاهش توان خرید است. وقتی قیمت هر متر مربع سریع‌تر از درآمد رشد می‌کند، تقاضا به‌سمت واحدهای کوچک‌تر و مناطق ارزان‌تر حرکت می‌کند. این جابه‌جایی تقاضا، فشار قیمت را به بخش واحدهای کوچک نیز منتقل می‌کند و محدوده انتخاب خانوارها را تنگ‌تر می‌سازد.
نظرات کاربران