به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، وزارت راه و شهرسازی ضوابط واگذاری زمین رایگان در قالب طرح ۱۴۰۰ روستا را منتشر کرد. بر پایه این ضوابط، زمین تنها به متقاضیانی می‌رسد که چند شرط اداری و سکونتی را هم‌زمان داشته باشند. این شرط‌ها دایره مشمولان را محدود می‌کند و اثر طرح بر تقاضای مسکن را به شمار واجدان شرایط گره می‌زند.
اهمیت این خبر در زمان انتشار آن است. هزینه ساخت و قیمت زمین در سال‌های اخیر سهم بزرگی از بودجه خانوارها را گرفته است. زمین رایگان می‌تواند سنگین‌ترین بخش هزینه خانه‌دار شدن را حذف کند. اما پیش از هر برنامه‌ریزی مالی، متقاضی باید بداند در کدام گروه قرار می‌گیرد.
چهار شرط اصلی متقاضیان
نخستین شرط، داشتن فرم «ج» سبز است. این فرم گواهی می‌دهد متقاضی تاکنون ملکی به نام خود ثبت نکرده است. به بیان ساده، هر کس پیش‌تر خانه یا زمینی داشته باشد، از این طرح کنار می‌ماند.
شرط دوم، دست‌کم ۵ سال سکونت در همان روستاست. این شرط، ساکنان تازه‌وارد و شهرنشینانی را که قصد مهاجرت به روستا دارند از فهرست خارج می‌کند. شرط سوم و چهارم نیز تأیید شورای اسلامی روستا و دهیاری است. دهیاری نهاد مدیریت محلی روستاست و نقش شهرداری را در مقیاس روستا دارد.
نقد منتقدان: تسهیل یا فیلتر؟
منتقدان طرح می‌گویند مجموعه این شرط‌ها روند دریافت زمین را طولانی و پیچیده می‌کند. به باور آنان، بخش بزرگی از متقاضیان بالقوه پیش از رسیدن به مرحله واگذاری حذف می‌شوند. پرسش اصلی منتقدان این است که طرح دقیقاً کدام گروه را هدف گرفته و چه سهمی از نیاز مسکن را پوشش می‌دهد.
از سوی دیگر، شرط‌هایی مانند نداشتن ملک و سابقه سکونت در طرح‌های حمایتی مسکن سابقه دارد. هدف چنین شرط‌هایی جلوگیری از ورود سرمایه‌گذاران و سوداگران به طرح‌های یارانه‌ای است. اثر نهایی طرح بر بازار مسکن روستایی به تعداد واگذاری‌ها و سرعت اجرای آن بستگی خواهد داشت؛ دو عددی که هنوز به‌طور رسمی اعلام نشده است.
نظرات کاربران