به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از ایتیاف ترندز، گزارش تازه این رسانه روند بازده اوراق ۱۰ ساله آمریکا را از سال ۱۹۶۲ بررسی کرده است. این گزارش رابطه بازده را با نرخ بهره فدرال، تورم و شاخص سهام اساندپی ۵۰۰ میسنجد.
بازده اوراق ۱۰ ساله یعنی سودی که دولت آمریکا برای وام ۱۰ ساله به خریداران اوراقش میپردازد. این عدد مبنای نرخ وام مسکن، وام شرکتها و قیمتگذاری بسیاری از داراییها در جهان است. به همین دلیل، تغییر آن معمولاً در قیمت دلار و طلا هم دیده میشود.
از اوج ۱۵ درصدی تا کف تاریخی
دادهها نشان میدهد این بازده در اکتبر ۱۹۸۱ به اوج ۱۵٫۶۸ درصد رسید. در آن دوره، فدرال رزرو برای مهار تورم دورقمی، نرخ بهره را بهشدت بالا برده بود. در سوی دیگر، بازده در سال ۲۰۲۰ و همزمان با همهگیری کرونا به زیر ۱ درصد رسید.
این دو نقطه دو سر یک کشمکش قدیمی را نشان میدهد: مبارزه با تورم در برابر تحریک رشد اقتصادی. هرگاه فدرال رزرو برای کنترل تورم نرخ بهره را بالا میبرد، بازده اوراق بلندمدت نیز معمولاً افزایش مییابد. در دورههای رکود، روند عکس آن رخ میدهد.
پیوند بازده با طلا و دلار
بازده بالاتر اوراق، نگهداری طلا را پرهزینهتر میکند؛ چون طلا سود جاری ندارد. به این مفهوم «هزینه فرصت» میگویند. همزمان، بازده بالاتر سرمایه بیشتری را به سمت دلار جذب میکند.
این گزارش همچنین بازده اوراق را در کنار شاخص اساندپی ۵۰۰، یعنی شاخص ۵۰۰ شرکت بزرگ آمریکایی، مقایسه کرده است. هدف این مقایسه، سنجش رقابت میان سود اوراق کمریسک و بازده بازار سهام است. داوری درباره مسیر آینده این رابطه به دادههای اقتصادی ماههای پیش رو بستگی دارد.















نظرات کاربران