به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، طرح آزمایشی «شناسه‌دار شدن» کارت‌های اضطرار سوخت آغاز شده است. در این طرح، کارت بانکی و شماره تلفن همراه به ابزار احراز هویت تبدیل شده‌اند. هدف، شناسایی کسانی است که بدون کارت سوخت شخصی از سهمیه آزاد جایگاه استفاده می‌کنند.
این تغییر برای میلیون‌ها راننده اهمیت عملی دارد. تا امروز، سوخت‌گیری با کارت جایگاه به نام هیچ فرد مشخصی ثبت نمی‌شد. حالا هر لیتر بنزین آزاد به یک کارت بانکی و یک شماره تلفن گره می‌خورد. به این ترتیب، رفتار مصرف هر فرد برای سیاست‌گذار قابل مشاهده می‌شود.
سازوکار طرح چگونه است؟
در این فرایند، راننده کارت بانکی خود را در دستگاه مخصوص جایگاه ثبت می‌کند. سپس سامانه با ارسال پیامک به تلفن همراه او، هویتش را تأیید می‌کند. این روش شبیه همان رمز یک‌بارمصرفی است که کاربران برای خریدهای اینترنتی دریافت می‌کنند.
«کارت اضطرار» یا کارت جایگاه، کارتی است که در اختیار متصدی پمپ‌بنزین قرار دارد. رانندگانی که کارت سوخت شخصی همراه ندارند یا سهمیه‌شان تمام شده، از این کارت استفاده می‌کنند. بنزین این کارت با نرخ آزاد فروخته می‌شود، یعنی گران‌تر از سهمیه یارانه‌ای.
چرا شناسه‌دار شدن اهمیت دارد؟
داده‌های بی‌نام، تصویر دقیقی از مصرف واقعی سوخت ارائه نمی‌دهند. وقتی بخشی از بنزین بدون ثبت هویت فروخته شود، تشخیص مصرف شخصی از مصرف غیرعادی دشوار می‌شود. اتصال تراکنش به کارت بانکی، این شکاف آماری را کاهش می‌دهد.
از زاویه اقتصادی، چنین داده‌ای می‌تواند پایه سیاست‌های بعدی قیمت‌گذاری سوخت باشد. سیاست‌گذار با شناخت الگوی مصرف هر فرد، امکان طراحی سهمیه‌بندی هدفمندتر را پیدا می‌کند. با این حال، جزئیات اجرای سراسری طرح و پیامد آن بر نرخ سوخت آزاد هنوز اعلام نشده است.
برای خانوارها، پرسش اصلی این است که آیا هزینه سوخت‌گیری خارج از سهمیه تغییر می‌کند یا نه. تا زمانی که نتایج مرحله آزمایشی منتشر نشود، این طرح بیش از هر چیز تغییری در شیوه ثبت و نظارت است، نه در قیمت. از این پس، رانندگانی که به کارت جایگاه متکی‌اند باید کارت بانکی و تلفن همراه خود را هنگام سوخت‌گیری همراه داشته باشند.
نظرات کاربران