به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، یک فعال کارگری از روند رسیدگی به پرونده‌های بیمه کارگران ساختمانی انتقاد کرد. به گفته او، شماری از کارگرانی که واقعاً در کارگاه‌های ساختمانی کار می‌کنند، تا ۵ سال در انتظار بیمه مانده‌اند. او خواستار آن شد که نهادهای مسئول معیارهای اولویت‌بندی و سامان‌دهی این گروه را به‌طور شفاف اعلام کنند.
این موضوع از آن رو اهمیت دارد که بیمه برای کارگر ساختمانی فقط یک دفترچه درمان نیست. سابقه بیمه پایه حقوق بازنشستگی آینده است و هر سال انتظار، ۱ سال از این سابقه را کم می‌کند. برای کارگری که درآمد ثابت ندارد و در معرض حادثه کار است، نبود بیمه یعنی هزینه درمان و ازکارافتادگی مستقیم از جیب خانوار پرداخت می‌شود.
صف طولانی و پرسش درباره معیارها
تعبیر «کارگران ساختمانی واقعی» در انتقاد این فعال کارگری، به یک نگرانی قدیمی اشاره دارد. منتقدان سال‌هاست می‌گویند بخشی از ظرفیت محدود این بیمه به افرادی رسیده که شاغل مستمر در ساختمان‌سازی نیستند. در مقابل، کارگرانی که هر روز در کارگاه کار می‌کنند، به دلیل ناآشنایی با مراحل اداری یا نداشتن مدارک لازم، در صف باقی مانده‌اند.
درخواست اصلی این فعال کارگری، روشن شدن ترتیب صف است. او می‌خواهد مشخص شود پرونده‌ها بر چه اساسی جلوتر یا عقب‌تر قرار می‌گیرند و آیا سابقه کار واقعی در این ترتیب وزن دارد یا نه. تا زمانی که این معیارها اعلام نشود، متقاضیان راهی برای برآورد زمان انتظار خود ندارند.
پیامد مالی برای خانوارها
از زاویه اقتصاد خانوار، هر سال بدون بیمه دو هزینه پنهان دارد. هزینه نخست، پرداخت کامل درمان در شرایطی است که قیمت خدمات پزشکی هر سال با تورم بالا می‌رود. هزینه دوم دیرتر خود را نشان می‌دهد: سال‌های بیمه‌نشده در محاسبه مستمری بازنشستگی به حساب نمی‌آید و سن بازنشستگی را عقب می‌برد.
بیمه کارگران ساختمانی در ایران بر پایه قانونی ویژه اجرا می‌شود که بخشی از منابع آن از محل ساخت‌وساز تأمین می‌شود. ظرفیت پذیرش این بیمه محدود است و همین محدودیت، صف متقاضیان را شکل داده است. داده‌ها نشان می‌دهد انتقاد از نحوه توزیع این ظرفیت در سال‌های اخیر بارها از سوی تشکل‌های کارگری مطرح شده؛ اما تاکنون پاسخ رسمی جامعی درباره معیارهای صف منتشر نشده است.
نظرات کاربران