به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از بیزینس استاندارد، صندوق‌های فیدر جهانی در هند پذیرش سرمایه جدید را متوقف کرده‌اند. صندوق فیدر صندوقی داخلی است که پول سرمایه‌گذاران را جمع می‌کند و در یک صندوق خارجی سرمایه‌گذاری می‌کند. این توقف یعنی سرمایه‌گذار تازه‌کار، رایج‌ترین مسیر ورود به سهام خارجی را بسته می‌بیند.
مسیر دوم نیز هزینه بیش‌تری پیدا کرده است. صندوق‌های قابل معامله در بورس (ای‌تی‌اف) که سهام خارجی دارند، با «صرف» معامله می‌شوند. صرف یعنی قیمت هر واحد صندوق در بورس از ارزش واقعی دارایی‌های آن بالاتر است. در عمل، خریدار بابت همان دارایی، مبلغی اضافه می‌پردازد.
ریشه محدودیت کجاست
این وضعیت به سقف مقرراتی سرمایه‌گذاری خارجی صندوق‌ها در هند بازمی‌گردد. بر پایه این سقف، کل صنعت صندوق‌های سرمایه‌گذاری هند حداکثر ۷ میلیارد دلار می‌تواند در خارج سرمایه‌گذاری کند. برای هر شرکت مدیریت دارایی نیز سقف ۱ میلیارد دلاری تعیین شده است. با پرشدن این ظرفیت، صندوق‌ها ناچار ورود پول تازه را می‌بندند.
کشمکش اصلی میان تقاضای رو به رشد و عرضه محدود است. سرمایه‌گذاران هندی برای تنوع‌بخشی به سبد خود به سهام جهانی روی آورده‌اند. اما ظرفیت قانونی ثابت مانده است. نتیجه این عدم تعادل، همان صرف قیمتی در ای‌تی‌اف‌های خارجی است.
گزینه‌هایی که پیش روی سرمایه‌گذاران است
بیزینس استاندارد در این گزارش دیدگاه سه کارشناس را درباره مسیرهای جایگزین بررسی کرده است. یکی از مسیرهای شناخته‌شده، طرح انتقال آزاد وجوه است که به هر فرد اجازه می‌دهد سالانه تا ۲۵۰ هزار دلار به خارج منتقل کند. صندوق‌های مستقر در مرکز مالی گیفت‌سیتی نیز گزینه دیگری است که در سال‌های اخیر مطرح شده است.
هر یک از این مسیرها هزینه، مالیات و پیچیدگی اجرایی متفاوتی دارد. داده‌ها نشان می‌دهد تا زمانی که سقف مقرراتی افزایش نیابد، فشار تقاضا بر ابزارهای محدود موجود ادامه خواهد داشت. سنجش این مسیرها با هدف و توان مالی هر فرد، به تصمیم خود سرمایه‌گذار بستگی دارد.
نظرات کاربران