به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز قیمت جهانی طلا در آغاز هفته جدید میلادی با حمایت افت بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا و تضعیف دلار، تا محدوده ۴۱۸۳ دلار افزایش یافت، اما همچنان برای تثبیت بالای مرز ۴۲۰۰ دلار با مانع مواجه است. در شرایطی که نگرانی‌های تورمی ناشی از افزایش قیمت انرژی و احتمال تغییر مسیر سیاست پولی فدرال رزرو همچنان پابرجاست، روند بازیابی طلا با تردید همراه شده است. سکوت کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، درباره تصمیم بعدی نرخ بهره، انتظارات برای افزایش نرخ در نشست اکتبر را کاهش داده، اما احتمال تشدید سیاست پولی در دسامبر همچنان یکی از عوامل محدودکننده رشد فلز زرد محسوب می‌شود.
افت بازده اوراق خزانه‌داری، مسیر بازیابی طلا را هموار کرد
قیمت اونس جهانی طلا در معاملات آسیایی روز دوشنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ به سمت محدوده ۴۱۸۳ دلار حرکت کرد؛ افزایشی که در درجه نخست با کاهش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا و عقب‌نشینی دلار همراه بود. کاهش بازده اوراق دولتی، به‌ویژه در شرایطی که سرمایه‌گذاران نسبت به تأمین مالی شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی و تحولات ژئوپلیتیکی نگران هستند، جذابیت دارایی‌های امن را افزایش داده است. طلا نیز از این تغییر در جریان سرمایه بهره برده، هرچند هنوز نشانه‌ای از بازگشت قدرتمند تقاضا در بازار دیده نمی‌شود.
طلا دارایی بدون بازده محسوب می‌شود و به همین دلیل، تغییرات نرخ بهره و بازده اوراق خزانه‌داری بر هزینه فرصت نگهداری آن اثر می‌گذارد. هنگامی که بازده اوراق افزایش پیدا می‌کند، سرمایه‌گذاران برای نگهداری دارایی‌هایی که سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کنند، با هزینه فرصت بالاتری روبه‌رو می‌شوند. در مقابل، کاهش بازده اوراق می‌تواند بخشی از این فشار را کاهش دهد و تقاضا برای فلز زرد را تقویت کند. هم‌زمان، افت ارزش دلار نیز معمولاً خرید طلا را برای دارندگان سایر ارزها ارزان‌تر می‌کند.
با این حال، واکنش مثبت طلا به کاهش بازده اوراق هنوز به معنای تغییر روند میان‌مدت نیست. قیمت این فلز گران‌بها در هفته‌های اخیر در محدوده‌ای نسبتاً مشخص نوسان کرده و در عبور از مرز ۴۲۰۰ دلار ناکام مانده است. بنابراین، بازار در شرایطی قرار دارد که محرک‌های کوتاه‌مدت از بازیابی قیمت حمایت می‌کنند، اما عوامل بنیادی همچنان مانع شکل‌گیری یک حرکت صعودی پایدار هستند.
سکوت کوین وارش انتظارات نرخ بهره را تغییر داد، اما نگرانی تورمی باقی ماند
اظهارات کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر معاملات ابتدای هفته بوده است. وارش با وجود انتشار داده‌های تورمی بالاتر از انتظار آمریکا، از ارائه نشانه‌ای روشن درباره تصمیم بعدی بانک مرکزی خودداری کرد و تأکید داشت که پیش از برگزاری نشست‌ها درباره نتیجه آن‌ها قضاوت نمی‌کند. این موضع‌گیری در شرایطی مطرح شد که بازارها در روزهای گذشته احتمال افزایش نرخ بهره را جدی‌تر ارزیابی می‌کردند.
بر اساس ارزیابی استراتژیست‌های دویچه بانک، نزدیک‌شدن فدرال رزرو به دوره سکوت پیش از نشست ۲۷ و ۲۸ اکتبر، اهمیت اظهارات اخیر وارش را افزایش داده است. در این دوره، مقام‌های بانک مرکزی معمولاً از اظهارنظر عمومی درباره سیاست پولی خودداری می‌کنند. بازارها نیز نبود لحن انقباضی‌تر از سوی رئیس فدرال رزرو را به‌عنوان یک غافلگیری مثبت تفسیر کردند؛ به‌طوری که احتمال افزایش نرخ بهره در اکتبر، بر اساس قیمت‌گذاری بازار، هنگام اظهارات وارش از حدود ۳۰ درصد به نزدیک ۱۵ درصد کاهش یافت.
این تغییر انتظارات با بهبود نسبی بازارهای سهام نیز همراه شد. معاملات آتی شاخص‌های اس‌اندپی ۵۰۰ و نزدک هر دو حدود ۰.۱۵ درصد افزایش یافتند، در حالی که پیش از اظهارات وارش بخش عمده جلسه معاملاتی را در محدوده منفی سپری کرده بودند. معاملات آتی شاخص استاکس اروپا نیز ۰.۶۸ درصد رشد کرد. این واکنش نشان می‌دهد که بازارها از نبود نشانه‌های تازه برای تشدید فوری سیاست پولی استقبال کرده‌اند؛ عاملی که می‌تواند در کوتاه‌مدت به کاهش فشار بر طلا کمک کند.
با این حال، کاهش احتمال افزایش نرخ بهره در اکتبر نباید با کناررفتن کامل نگرانی‌ها درباره سیاست پولی آمریکا اشتباه گرفته شود. ابزار فدواچ گروه سی‌ام‌ای نشان می‌دهد که معامله‌گران همچنان احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر را بیش از ۹۰ درصد ارزیابی می‌کنند. در گزارش دیگر بازار نیز این احتمال حدود ۸۵ درصد عنوان شده است. این دو برآورد متفاوت‌اند، اما هر دو از باقی‌ماندن انتظارات انقباضی برای ماه دسامبر حکایت دارند. در نتیجه، تا زمانی که داده‌های تورمی کاهش معناداری را نشان ندهند، احتمال افزایش نرخ بهره می‌تواند مانعی جدی در برابر رشد پایدار طلا باقی بماند.
افزایش قیمت انرژی، معادله تورم و سیاست پولی را پیچیده کرده است
داده‌های تورمی آمریکا همچنان یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده جهت بازار طلا هستند. تورم این کشور در سپتامبر به ۳.۷ درصد رسید، در حالی که این رقم در اوت ۳.۴ درصد بود. افزایش ۹.۱ درصدی قیمت بنزین در طول ماه نیز نشان داد که انرژی نقش مهمی در تشدید فشارهای قیمتی داشته است. چنین وضعیتی می‌تواند مسیر تصمیم‌گیری فدرال رزرو را دشوارتر کند؛ زیرا افزایش هزینه‌های انرژی، در صورت تداوم، ممکن است به سایر بخش‌های اقتصاد سرایت کند و روند کاهش تورم را به تأخیر بیندازد.
در این شرایط، بازار طلا با دو نیروی متضاد روبه‌رو است. از یک سو، نگرانی درباره تورم و افزایش ریسک‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی، تقاضا برای دارایی‌های امن را تقویت می‌کند. از سوی دیگر، اگر افزایش قیمت انرژی موجب شود فدرال رزرو برای مدت طولانی‌تری نرخ بهره را در سطوح بالا نگه دارد یا دوباره آن را افزایش دهد، دلار و بازده اوراق می‌توانند تقویت شوند و فشار تازه‌ای بر طلا وارد کنند.
قیمت نفت خام نیز در همین چارچوب اهمیت پیدا کرده است. نفت در روز جمعه به بالاترین سطح نزدیک به یک ماه گذشته رسید و نفت برنت در معاملات گزارش‌شده همچنان بالاتر از ۱۰۸ دلار قرار داشت. هرچند تصمیم دونالد ترامپ برای لغو بخشی از تحریم‌های روسیه به کاهش فشار بر قیمت نفت کمک کرد، سیاست مربوط به این محدودیت‌ها همچنان در دست بررسی عنوان شده است. در نتیجه، کاهش قیمت انرژی هنوز برای تغییر پایدار انتظارات تورمی کافی نیست.
برای طلا، اهمیت اصلی این تحولات در مسیر انتقال اثرات نفت به تورم و سپس سیاست پولی نهفته است. اگر کاهش قیمت نفت ادامه یابد، فشار بر انتظارات تورمی ممکن است کمتر شود و زمینه برای افت بازده اوراق و تضعیف دلار فراهم شود. اما بازگشت نفت به مسیر صعودی می‌تواند انتظارات افزایش نرخ بهره را تقویت کند و بازیابی فلز زرد را با مانع مواجه سازد.
مقاومت ۴۲۰۰ دلاری همچنان جهت کوتاه‌مدت طلا را تعیین می‌کند
در نمودار چهارساعته، قیمت اونس طلا با وجود بازیابی اخیر همچنان پایین‌تر از میانگین متحرک ساده ۲۰۰ دوره‌ای قرار دارد. این وضعیت نشان می‌دهد که رشدهای اخیر هنوز برای تأیید تغییر روند کافی نیستند و حرکت قیمت می‌تواند بخشی از یک فاز اصلاحی گسترده‌تر باشد. طلا از محدوده ۴۷۰۰ دلار که در اوت لمس شده بود، عقب‌نشینی کرده و در ادامه نتوانسته است ساختار صعودی پایداری ایجاد کند.
شاخص قدرت نسبی یا RSI در دوره ۱۴تایی به ۵۵.۱ رسیده است؛ سطحی که اندکی برتری خریداران را نشان می‌دهد، اما به‌تنهایی برای تأیید آغاز یک روند صعودی قدرتمند کافی نیست. هم‌زمان، شاخص مکدی یا MACD بالاتر از خط صفر قرار دارد و همچنان وضعیت مثبتی را نشان می‌دهد، هرچند قدرت این وضعیت تا حدی کاهش یافته است. ترکیب این دو شاخص از بهبود مومنتوم کوتاه‌مدت حکایت دارد، اما قرارگرفتن قیمت زیر میانگین متحرک ۲۰۰ دوره‌ای همچنان یک محدودیت مهم به شمار می‌رود.
نخستین مانع جدی در مسیر بازیابی، محدوده ۴۲۰۰ دلار است. تثبیت قیمت بالاتر از این سطح و عبور از محدوده مقاومتی ۴۲۱۵ تا ۴۲۲۰ دلار می‌تواند فشار نزولی را کاهش دهد و زمینه را برای حرکت به سمت مقاومت‌های بالاتر فراهم کند. در این سناریو، محدوده ۴۲۲۰ دلار نخستین سطح مهم برای ارزیابی قدرت خریداران خواهد بود و عبور از آن می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۴۳۳۰ دلار را باز کند.
با این حال، در نمودار روزانه همچنان مقاومت‌های مهمی بالاتر از قیمت فعلی وجود دارند. طلا پایین‌تر از میانگین‌های متحرک ساده ۵۰روزه و ۲۰۰روزه معامله می‌شود و شاخص قدرت نسبی نیز زیر سطح میانی قرار دارد. این ترکیب از تداوم فشار نزولی در بازه روزانه حکایت می‌کند و نشان می‌دهد که رشدهای کوتاه‌مدت هنوز به تغییر ساختار بازار منجر نشده‌اند. محدوده ۴۲۲۰ دلار در کوتاه‌مدت و محدوده ۴۲۵۰ دلار در ادامه مسیر، بخش مهمی از مقاومت پیش روی قیمت را تشکیل می‌دهند.
حمایت‌های ۴۱۵۰ و ۴۰۷۰ دلاری، مرز میان اصلاح محدود و افت عمیق‌تر هستند
در سمت نزولی، محدوده ۴۱۵۰ تا ۴۱۴۵ دلار نخستین حمایت مهم اونس طلا محسوب می‌شود. حفظ این محدوده می‌تواند به ادامه نوسان در دامنه فعلی کمک کند؛ اما از دست‌رفتن آن، توجه بازار را به سطح روانی ۴۱۰۰ دلار معطوف خواهد کرد. پایین‌تر از این سطح، محدوده ۴۰۷۵ تا ۴۰۶۵ دلار که کف نوسانی هفته گذشته را در بر می‌گیرد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
شکست قاطع محدوده ۴۰۷۵ تا ۴۰۶۵ دلار می‌تواند ساختار کوتاه‌مدت بازار را تضعیف کند و احتمال حرکت به سمت کف سالانه را افزایش دهد. در تحلیل چهارساعته، شکسته‌شدن خط روند صعودی در محدوده ۴۰۷۰ دلار نیز می‌تواند زمینه افت بیشتر قیمت به محدوده ۳۹۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار را فراهم کند. این سناریو در شرایطی اهمیت پیدا می‌کند که بازده اوراق خزانه‌داری دوباره افزایش یابد و دلار از انتظارات انقباضی فدرال رزرو حمایت بگیرد.
در بازه بلندمدت‌تر، نمودار هفتگی نشان می‌دهد که طلا در حال تثبیت پایین‌تر از خط روند صعودی امتدادیافته از کف‌های اکتبر ۲۰۲۳ است. شکست این ساختار در محدوده ۳۹۵۰ دلار می‌تواند نشانه‌ای از تعمیق اصلاح باشد. در مقابل، بازگشت موفق قیمت به بالای خط روند صعودی در محدوده ۴۳۰۰ دلار، ساختار مثبت‌تری ایجاد می‌کند و می‌تواند مسیر حرکت به سمت سطح ۵۰۰۰ دلار را در افق بلندمدت دوباره مطرح کند.
با این حال، عبور از محدوده ۴۳۰۰ دلار به‌تنهایی پایان قطعی اصلاح را اثبات نمی‌کند. قیمت برای تأیید بازیابی پایدار باید مقاومت‌های میانی را پشت سر بگذارد و جایگاه خود را نسبت به میانگین‌های متحرک مهم بهبود دهد. همچنین، محدوده ۴۵۰۰ دلار در نزدیکی میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه، سطحی کلیدی برای ارزیابی تغییر روند در نمودار روزانه محسوب می‌شود. عبور از این ناحیه می‌تواند نشانه قوی‌تری از پایان فاز اصلاحی و بازگشت تقاضای میان‌مدت باشد.
جمع‌بندی؛ طلا برای خروج از محدوده فعلی به تأیید بنیادی و تکنیکال نیاز دارد
چشم‌انداز اونس جهانی طلا در آغاز هفته ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ تحت تأثیر کشمکش میان کاهش بازده اوراق خزانه‌داری، افت دلار، نگرانی‌های ژئوپلیتیکی و انتظارات افزایش نرخ بهره قرار دارد. کاهش احتمال افزایش نرخ بهره در اکتبر پس از اظهارات کوین وارش، فضای کوتاه‌مدت را برای طلا مساعدتر کرده است؛ اما تورم ۳.۷ درصدی آمریکا در سپتامبر، افزایش ۹.۱ درصدی قیمت بنزین و باقی‌ماندن احتمال افزایش نرخ بهره در دسامبر در محدوده ۸۵ تا بیش از ۹۰ درصد، مانع از شکل‌گیری اطمینان نسبت به تداوم رشد شده‌اند.
از منظر تکنیکال، محدوده ۴۲۰۰ تا ۴۲۵۰ دلار مهم‌ترین مانع پیش روی بازیابی قیمت است. عبور از این ناحیه می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۴۳۳۰ دلار را باز کند، اما برای تأیید تغییر روند در بازه میان‌مدت، سطح ۴۵۰۰ دلار و جایگاه قیمت نسبت به میانگین متحرک ۲۰۰روزه اهمیت بیشتری خواهند داشت. در مقابل، از دست‌رفتن حمایت ۴۰۷۰ دلار می‌تواند فشار فروش را تشدید کند و احتمال حرکت به سمت محدوده ۳۹۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار را افزایش دهد؛ در حالی که شکست ۳۹۵۰ دلار در نمودار هفتگی، نشانه مهمی از تعمیق اصلاح خواهد بود.
در مجموع، کاهش بازده اوراق فعلاً از قیمت طلا حمایت می‌کند، اما پایداری این حمایت به مسیر تورم، قیمت انرژی و انتظارات سیاست پولی آمریکا بستگی دارد. تا زمانی که اونس نتواند بالای مقاومت‌های کلیدی تثبیت شود، بازیابی اخیر را باید در چارچوب یک حرکت اصلاحی ارزیابی کرد، نه نشانه‌ای قطعی از آغاز موج صعودی جدید.
نظرات کاربران