به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ساخت‌وساز مسکن در ایران وارد رکود عمیق‌تری شده است. صدور پروانه‌های ساختمانی کاهش یافته، رشد بخش ساختمان منفی شده و متقاضیان طرح‌های حمایتی مسکن همچنان وضع روشنی ندارند. این سه نشانه کنار هم نشان می‌دهد تولید مسکن نو کند شده است؛ موضوعی که به‌طور مستقیم به عرضه، قیمت و اجاره در ماه‌های پیش رو مربوط می‌شود.
پروانه ساختمانی مجوز رسمی شروع ساخت است. وقتی صدور آن کم می‌شود، تعداد پروژه‌هایی که در ماه‌ها و سال‌های بعد به بهره‌برداری می‌رسند هم کاهش می‌یابد. رشد منفی نیز یعنی ارزش تولید بخش ساختمان نسبت به دوره قبل کوچک‌تر شده است. برای خانوار عادی، این وضعیت می‌تواند به معنای گزینه‌های کم‌تر در بازار خرید و اجاره باشد.
۴ ریشه رکود از نگاه کارشناسان
کارشناسان چهار عامل را مهم‌ترین دلیل رکود می‌دانند. نخست، تأمین زمین محدود است و سازنده بدون زمین مناسب نمی‌تواند پروژه تازه آغاز کند. دوم، قوانین حوزه مسکن به‌درستی اجرا نمی‌شود و همین موضوع پیش‌بینی‌پذیری را برای سرمایه‌گذار کم می‌کند.
عامل سوم تسهیلات بانکی است. به گفته کارشناسان، وام‌های موجود کارایی لازم را ندارد؛ یعنی کمک چندانی به سازنده یا خریدار نمی‌کند. عامل چهارم کاهش قدرت خرید خانوارهاست. وقتی درآمد خانوار به اندازه هزینه ساخت و خرید خانه بالا نمی‌رود، تقاضای مؤثر کم می‌شود و سازنده انگیزه‌ای برای شروع پروژه نمی‌بیند.
این چهار عامل یکدیگر را تقویت می‌کنند. سازنده از سمت زمین و تسهیلات تحت فشار است و خریدار از سمت درآمد. نتیجه آن است که هر دو طرف بازار، یعنی تولیدکننده و مصرف‌کننده، توان ورود به معامله را کم‌تر دارند.
بلاتکلیفی در طرح‌های حمایتی
متقاضیان طرح‌های حمایتی مسکن نیز در وضعیت مبهمی قرار دارند. این طرح‌ها برای کمک به خانوارهایی طراحی شده‌اند که با درآمد خود نمی‌توانند خانه بخرند. وقتی زمان و نتیجه آن‌ها روشن نباشد، خانوار نمی‌تواند برای خرید، اجاره یا پس‌انداز برنامه‌ریزی دقیقی داشته باشد.
در ماه‌های آینده، آمار صدور پروانه و رشد بخش ساختمان شاخص‌های مهمی برای ارزیابی این روند خواهند بود. اگر این دو شاخص همچنان ضعیف بمانند، رکود ساخت‌وساز ادامه‌دار تلقی می‌شود. اگر بهبود یابند، می‌توانند نشانه آغاز تغییر باشند. جمع‌بندی نهایی را داده‌های بعدی و تصمیم هر خانوار رقم می‌زند.
نظرات کاربران