تابلو تحلیل‌ها

بازار طلا و سکه آخرین روز معاملاتی هفته را در شرایطی آغاز می‌کند که در معاملات روز گذشته یکی از مهم‌ترین محرک‌های بازار، یعنی انس جهانی طلا، جهشی کم‌سابقه را به ثبت رساند. این رشد قدرتمند در حالی رخ داد که انس طلا پس از چندین هفته نوسان فرسایشی و حرکت در یک محدوده رنج سنگین، سرانجام موفق شد از این فاز خنثی خارج شود و با ثبت رشدی بیش از چهار درصد، به محدوده ۴۲۶۶ دلار برسد. این حرکت نه‌تنها از منظر تکنیکال اهمیت بالایی دارد، بلکه نگاه فعالان بازارهای مالی را نیز بار دیگر به سمت روند آتی فلز زرد معطوف کرده است. با این حال، بازار داخلی شرایط متفاوتی را تجربه کرد. همزمان با جهش انس جهانی، نرخ دلار در بازار آزاد تحت تأثیر فضای سیاسی و افزایش خوش‌بینی نسبت به تحولات دیپلماتیک، روندی نزولی به خود گرفت و تا محدوده ۱۸۸ هزار تومان عقب نشست. همین کاهش نرخ ارز سبب شد بخش قابل توجهی از اثر افزایشی انس جهانی بر قیمت طلا در داخل کشور خنثی شود. با وجود این فشار، طلای ۱۸ عیار همچنان توانست رشد محدودی را تجربه کند و معاملات خود را در محدوده ۱۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان دنبال کند؛ موضوعی که نشان می‌دهد اگر افت نرخ دلار نمی‌بود، بازار طلای داخلی ظرفیت ثبت رشد بسیار بیشتری را داشت. خروج انس جهانی از فاز فرسایشی؛ آغاز یک روند جدید؟ رشد اخیر انس جهانی صرفاً یک نوسان معمولی نبود. این فلز گران‌بها پس از هفته‌ها گرفتار بودن در یک محدوده فشرده و کم‌دامنه، سرانجام موفق شد مقاومت‌های مهم خود را پشت سر بگذارد و وارد فاز جدیدی از حرکت صعودی شود. در تحلیل تکنیکال، خروج قیمت از چنین محدوده‌های تراکمی معمولاً به معنای آزاد شدن انرژی نهفته بازار و آغاز موجی جدید از نوسانات است؛ موضوعی که اهمیت حرکت اخیر را دوچندان می‌کند. از سوی دیگر، افزایش حجم معاملات همزمان با شکست محدوده رنج، احتمال پایداری این روند را تقویت کرده است. اکنون نگاه معامله‌گران جهانی به این موضوع دوخته شده که آیا انس طلا می‌تواند بالای سطوح جدید تثبیت شود و مسیر صعودی خود را ادامه دهد یا اینکه این جهش صرفاً واکنشی کوتاه‌مدت به اخبار اخیر بوده و بازار بار دیگر وارد فاز اصلاح خواهد شد. در هر صورت، تجربه بازار نشان داده است که خروج از یک دوره طولانی فشردگی معمولاً با افزایش محسوس نوسانات همراه می‌شود و همین موضوع می‌تواند در روزهای آینده بازارهای وابسته، از جمله بازار طلای ایران را نیز تحت تأثیر قرار دهد. تقابل دو نیروی متضاد؛ رشد انس در برابر کاهش دلار بازار طلای ایران این روزها تحت تأثیر دو عامل کاملاً متفاوت قرار گرفته است. از یک سو، رشد قابل توجه انس جهانی نیرویی صعودی برای قیمت طلا محسوب می‌شود و از سوی دیگر، افت نرخ دلار در بازار آزاد، بخش عمده‌ای از این اثر را خنثی کرده است. همین تقابل موجب شده قیمت‌ها برخلاف انتظار، واکنش محدودی نسبت به جهش جهانی طلا نشان دهند و بازار همچنان در وضعیت انتظار باقی بماند. در چنین شرایطی، رفتار معامله‌گران نیز تغییر کرده است. بسیاری از فعالان بازار ترجیح می‌دهند تا مشخص شدن مسیر نرخ ارز و روشن‌تر شدن فضای سیاسی، از انجام معاملات سنگین خودداری کنند. به همین دلیل، بازار بیش از آنکه تحت تأثیر هیجان خرید یا فروش قرار داشته باشد، درگیر نوعی احتیاط و بلاتکلیفی است. در واقع، قیمت طلای داخلی اکنون میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است؛ هرگونه رشد بیشتر در انس جهانی می‌تواند محرک افزایش قیمت‌ها باشد، اما ادامه افت دلار نیز می‌تواند مانع از انعکاس کامل این رشد در بازار داخلی شود. نتیجه این تقابل، بازاری است که هنوز نتوانسته مسیر مشخصی را برای حرکت بعدی خود انتخاب کند. فاصله قیمت فعلی طلا با ارزش ذاتی؛ آیا بازار از رشد انس عقب مانده است؟ در کنار بررسی عوامل تکنیکالی و سیاسی، یکی از نکات مهم بازار فعلی، فاصله میان قیمت معامله‌شده طلای داخلی و ارزش محاسباتی آن بر اساس نرخ دلار و انس جهانی است. در شرایطی که انس جهانی طلا در محدوده ۴۲۵۸ دلار قرار دارد و نرخ دلار آزاد نیز حوالی ۱۸۸ هزار تومان معامله می‌شود، محاسبات بر مبنای این دو متغیر نشان می‌دهد که قیمت طلای ۱۸ عیار باید در محدوده ۱۹ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان قرار داشته باشد. این در حالی است که طلای ۱۸ عیار اکنون در محدوده پایین‌تری از این ارزش محاسباتی معامله می‌شود؛ موضوعی که نشان می‌دهد بازار داخلی هنوز به طور کامل رشد اخیر انس جهانی را در قیمت‌ها لحاظ نکرده است. به بیان دیگر، بخشی از اثر صعودی بازار جهانی به دلیل افت نرخ دلار و همچنین احتیاط معامله‌گران در شرایط مبهم سیاسی، در قیمت‌های داخلی جذب نشده است. حتی اگر سناریوی محافظه‌کارانه‌تری را در نظر بگیریم و نرخ دلار را در محدوده ۱۸۵ هزار تومان فرض کنیم، باز هم ارزش منصفانه طلای ۱۸ عیار باید در حوالی ۱۹ میلیون تومان قرار گیرد. بنابراین، قیمت فعلی بازار نشان می‌دهد که طلا با نوعی فاصله نسبت به ارزش بنیادی خود معامله می‌شود و در صورت ثبات انس جهانی و کاهش فشار نزولی بر دلار، احتمال جبران بخشی از این فاصله وجود خواهد داشت. البته این موضوع به معنای قطعی بودن رشد قیمت‌ها نیست؛ زیرا بازار همچنان تحت تأثیر مستقیم اخبار سیاسی قرار دارد و هرگونه تغییر در انتظارات ارزی می‌تواند مسیر قیمت‌ها را تغییر دهد. با این حال، فاصله میان قیمت فعلی و ارزش محاسباتی طلا یکی از عواملی است که می‌تواند در صورت تغییر شرایط، به عنوان یک محرک حمایتی برای بازار عمل کند. عوامل بنیادی؛ نقش اخبار سیاسی و تنگه هرمز در جهش انس بررسی عوامل اثرگذار بر رشد اخیر انس جهانی نشان می‌دهد که این حرکت تنها ریشه در تحلیل‌های تکنیکال نداشت و متغیرهای بنیادی نیز سهم قابل توجهی در آن ایفا کردند. انتشار اخبار مرتبط با تحولات پیرامون تنگه هرمز، افزایش حساسیت بازارها نسبت به ریسک‌های ژئوپلیتیکی و رشد تقاضا برای دارایی‌های امن، از مهم‌ترین عواملی بودند که سرمایه‌گذاران را به سمت بازار طلا سوق دادند. در کنار این موضوع، برخی خوش‌بینی‌ها نسبت به روند تحولات سیاسی نیز بر فضای بازارهای جهانی سایه انداخت و باعث افزایش نوسانات شد. همین مجموعه عوامل سبب شد انس جهانی بتواند پس از هفته‌ها رکود، یکی از قدرتمندترین رشدهای خود را به ثبت برساند. در مقابل، بازار ارز داخلی مسیر متفاوتی را طی کرد. انتشار اخبار سیاسی و افزایش انتظارات نسبت به کاهش تنش‌ها موجب شد فشار فروش در بازار ارز افزایش یابد و دلار به زیر مرز روانی ۱۹۰ هزار تومان بازگردد؛ اتفاقی که در نهایت مانع از رشد پرشتاب قیمت طلا در بازار داخلی شد. بازار همچنان اسیر ابهام؛ همه چیز به اخبار نهایی بستگی دارد با وجود واکنش قابل توجه بازارها به اخبار منتشرشده، باید توجه داشت که بخش عمده این اخبار هنوز در حد گزارش‌های اولیه، گمانه‌زنی‌ها و تحلیل‌های رسانه‌ای است و تاکنون هیچ خبر رسمی و قطعی که بتواند مسیر آینده تحولات سیاسی را به طور کامل مشخص کند، منتشر نشده است. همین موضوع باعث شده فضای عدم قطعیت همچنان بر بازارها حاکم باشد. در صورتی که اخبار جدید از تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی حکایت داشته باشد، احتمال ادامه روند صعودی انس جهانی افزایش خواهد یافت؛ اما اگر روند مذاکرات و اخبار مثبت سیاسی تقویت شود، می‌تواند فشار نزولی بیشتری بر نرخ دلار وارد کرده و معادلات بازار داخلی را تغییر دهد. به همین دلیل، معامله‌گران در شرایط فعلی بیش از هر چیز چشم‌انتظار انتشار اخبار قطعی هستند؛ اخباری که می‌تواند جهت حرکت بازار را در روزهای آینده مشخص کند. تحلیل تکنیکال طلای ۱۸ عیار؛ آرامش قبل از طوفان؟ از منظر تکنیکال، طلای ۱۸ عیار همچنان در تایم‌فریم روزانه داخل یک محدوده فشرده قیمتی در حال نوسان است. قیمت اکنون بیش از دو هفته است که عمدتاً بین محدوده ۱۸ تا ۱۹ میلیون تومان رفت‌وبرگشت می‌کند، اما آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کند، کاهش تدریجی فاصله میان سقف‌ها و کف‌های قیمتی است؛ موضوعی که از شکل‌گیری یک الگوی تراکمی حکایت دارد. این نوع فشردگی معمولاً نشان‌دهنده انباشت انرژی در بازار است و در بسیاری از موارد، مقدمه‌ای برای یک حرکت قدرتمند در یکی از دو جهت محسوب می‌شود. هرچه این محدوده تراکمی مدت بیشتری حفظ شود، احتمال وقوع یک شکست معتبر و آغاز روندی پرشتاب نیز افزایش پیدا خواهد کرد. به همین دلیل، بسیاری از تحلیلگران معتقدند که بازار اکنون در مرحله «آرامش قبل از طوفان» قرار گرفته است؛ مرحله‌ای که در آن جهت شکست محدوده فشرده، می‌تواند مسیر میان‌مدت قیمت‌ها را تعیین کند. سناریوهای پیش رو؛ حمایت ۱۸ میلیون یا بازگشت صعود؟ در سناریوی نخست، اگر روند انتشار اخبار مثبت سیاسی ادامه پیدا کند و نرخ دلار همچنان تحت فشار فروش باقی بماند، احتمال حرکت طلای ۱۸ عیار به سمت حمایت مهم ۱۸ میلیون تومان افزایش خواهد یافت. این سطح از منظر تکنیکال اهمیت بالایی دارد و در صورت از دست رفتن آن، احتمال ورود قیمت به کانال ۱۷ میلیون تومان تقویت خواهد شد؛ محدوده‌ای که یکی از مهم‌ترین حمایت‌های میان‌مدت بازار به شمار می‌رود. در مقابل، ادامه قدرت‌نمایی انس جهانی می‌تواند از شدت این فشار نزولی بکاهد. در واقع، حتی اگر دلار همچنان روند اصلاحی خود را حفظ کند، رشد بهای طلا در بازارهای جهانی می‌تواند سرعت افت قیمت طلای داخلی را کاهش داده و از شکل‌گیری یک ریزش پرشتاب جلوگیری کند. در مجموع، بازار طلا و سکه اکنون یکی از حساس‌ترین و بلاتکلیف‌ترین مقاطع ماه‌های اخیر را پشت سر می‌گذارد. تقابل رشد کم‌سابقه انس جهانی با افت نرخ دلار، معامله‌گران را در شرایطی قرار داده که تصمیم‌گیری بدون مشخص شدن نتیجه تحولات سیاسی بسیار دشوار است. از این رو، تا زمانی که اخبار رسمی و نهایی درباره روند تحولات سیاسی منتشر نشود، احتمال ادامه رفتار محتاطانه معامله‌گران و تداوم نوسانات محدود در بازار همچنان بالا خواهد بود.

خبر درمانی ادامه دارد اما تا کی کم کم همه چی عادی میشه و اثر اخبار سیاسی کمرنگ واقعیت اقتصاد خودش رو نشون می ده و ادامه ماجرا

بازار نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI/USOIL) در معاملات روز پنجم اوت ۲۰۲۶ در شرایطی وارد ساعات ابتدایی بازارهای اروپا و آمریکا شد که قیمت‌ها پس از تجربه یکی از سنگین‌ترین افت‌های چند هفته اخیر، در محدوده ۷۴.۵۰ تا ۷۶.۲۰ دلار در هر بشکه نوسان می‌کنند. نفت روز چهارم اوت حدود ۵ تا ۶ درصد از ارزش خود را از دست داد و تا محدوده ۷۴.۳۰ تا ۷۵.۶۰ دلار عقب نشست؛ حرکتی که پس از آن تنها با یک بازگشت محدود همراه شد. با وجود این واکنش کوتاه‌مدت، قیمت همچنان فاصله محسوسی با سقف‌های اخیر ۹۰ تا ۹۴ دلاری و همچنین اوج‌های بالاتر از ۱۱۰ تا ۱۲۰ دلار که در جریان تشدید تنش‌های خاورمیانه در سال ۲۰۲۶ ثبت شده بود، دارد. این افت تنها یک اصلاح تکنیکال ساده محسوب نمی‌شود، بلکه بازتابی از تغییر هم‌زمان چندین متغیر بنیادین است. کاهش تدریجی پریمیوم ریسک ژئوپلیتیکی، افزایش عرضه اوپک، ادامه رشد تولید کشورهای غیرعضو اوپک و تغییر انتظارات نسبت به تقاضای جهانی باعث شده‌اند بازار نفت وارد مرحله‌ای شود که معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری میان محدودیت عرضه فیزیکی و احتمال مازاد عرضه در ماه‌های آینده در حال ارزیابی مجدد ارزش نفت هستند. کاهش پریمیوم ریسک، روایت جدید بازار نفت را شکل می‌دهد عامل اصلی فشار فروش اخیر را باید در تغییر انتظارات ژئوپلیتیکی جست‌وجو کرد. گزارش‌های منتشرشده درباره پیشرفت مذاکرات میان آمریکا و ایران، به‌ویژه گفت‌وگوهایی که با میانجیگری عمان برای تسهیل عبور نفتکش‌ها از تنگه هرمز دنبال می‌شود، بخش قابل‌توجهی از پریمیوم ریسکی را که طی ماه‌های گذشته به قیمت نفت اضافه شده بود، کاهش داده است. در ماه‌های گذشته نگرانی از اختلال در صادرات نفت خلیج فارس و محدود شدن تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز و دریای سرخ، قیمت نفت را به سطوحی فراتر از ارزش‌های بنیادی رسانده بود. اکنون انتشار اخبار مثبت درباره احتمال کاهش تنش‌ها باعث شده معامله‌گران بخشی از این ریسک را از قیمت‌ها خارج کنند. همین موضوع افت سریع قیمت‌ها را توضیح می‌دهد، هرچند بازار همچنان نسبت به هرگونه شکست مذاکرات یا تشدید دوباره درگیری‌ها بسیار حساس باقی مانده است. در واقع بازار نفت هنوز وارد مرحله‌ای از ثبات کامل نشده است. هر خبر منفی درباره امنیت مسیرهای کشتیرانی یا صادرات کشورهای منطقه می‌تواند بار دیگر همان پریمیوم ژئوپلیتیکی را به بازار بازگرداند و مسیر قیمت‌ها را در زمانی کوتاه تغییر دهد. افزایش عرضه جهانی در برابر تقاضایی که دیگر شتاب گذشته را ندارد در سمت عرضه نیز شرایط به سود فروشندگان تغییر کرده است. تولید نفت اوپک در ماه ژوئیه حدود ۱.۱۶ میلیون بشکه در روز افزایش یافت و به حدود ۱۹.۴۴ میلیون بشکه در روز رسید. عراق، کویت و عربستان سعودی بیشترین سهم را در این رشد تولید داشتند؛ افزایشی که هرچند هنوز فاصله قابل‌توجهی با ظرفیت پیش از بحران دارد، اما نشان می‌دهد روند بازگشت تولید به بازار ادامه یافته است. هم‌زمان اوپک‌پلاس نیز برنامه کاهش تدریجی محدودیت‌های داوطلبانه تولید را دنبال می‌کند و اعضای اصلی این ائتلاف برای ماه اوت حدود ۱۸۸ هزار بشکه در روز به تولید خود افزوده‌اند. برآوردها نشان می‌دهد بازگشت کامل جریان صادرات خلیج فارس و عادی شدن تولید تا اواخر سال ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ ادامه خواهد یافت؛ موضوعی که می‌تواند زمینه بازسازی ذخایر جهانی نفت را فراهم کند. در کنار این روند، رشد تولید کشورهای غیرعضو اوپک نیز همچنان ادامه دارد. ایالات متحده، برزیل و کانادا سهم مهمی در افزایش عرضه جهانی دارند و تنها تولید آمریکا در هفته‌های اخیر در محدوده حدود ۱۳.۸ میلیون بشکه در روز قرار گرفته است. این افزایش ظرفیت تولید باعث شده نگرانی از کمبود عرضه تا حدی کاهش یابد. در سوی مقابل، تقاضای جهانی دیگر قدرت ماه‌های گذشته را ندارد. بسیاری از مؤسسات بین‌المللی اکنون رشد بسیار محدود یا حتی کاهش مصرف نفت در سال ۲۰۲۶ را پیش‌بینی می‌کنند؛ موضوعی که علاوه بر ضعف اقتصاد چین، به اثر قیمت‌های بالای ماه‌های قبل و بهبود بهره‌وری انرژی نیز نسبت داده می‌شود. اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نیز انتظار دارد با بازگشت عرضه، موجودی انبارهای جهانی در ادامه سال افزایش پیدا کند. ذخایر آمریکا هنوز پیام کمبود عرضه را مخابره می‌کنند با وجود تضعیف انتظارات تقاضا، برخی شاخص‌های بازار فیزیکی همچنان تصویری متفاوت ارائه می‌دهند. تازه‌ترین گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا برای هفته منتهی به ۲۴ ژوئیه نشان داد ذخایر تجاری نفت خام آمریکا حدود ۷.۲ میلیون بشکه کاهش یافته و به حدود ۴۰۴.۵ میلیون بشکه رسیده است؛ رقمی که بیش از انتظار بازار بود. موجودی انبار کوشینگ نیز کاهش یافته و پالایشگاه‌های آمریکا با نرخ بهره‌برداری بسیار بالای حدود ۹۶ تا ۹۷ درصد فعالیت می‌کنند. این وضعیت نشان می‌دهد بازار فیزیکی هنوز کاملاً اشباع نشده است. علاوه بر این، ساختار منحنی آتی نفت در مقاطع مختلف همچنان در وضعیت بک‌واردیشن شدید قرار داشته است؛ ساختاری که در آن قیمت قراردادهای نقدی از قراردادهای بلندمدت بالاتر است و معمولاً نشان‌دهنده محدودیت عرضه کوتاه‌مدت محسوب می‌شود. در نتیجه، هرچند بازار از منظر انتظارات میان‌مدت به سمت افزایش عرضه حرکت می‌کند، اما کاهش موجودی انبارها و محدود بودن ذخایر کوشینگ همچنان به‌عنوان عاملی حمایتی عمل کرده و مانع سقوط آزاد قیمت‌ها شده است. شکست میانگین‌های متحرک، برتری فروشندگان را تثبیت کرده است از منظر تکنیکال، ساختار بازار همچنان به نفع فروشندگان باقی مانده است. قیمت اکنون پایین‌تر از میانگین‌های متحرک ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه معامله می‌شود و حتی میانگین متحرک ۲۰۰ روزه که در نزدیکی محدوده ۷۷ دلار قرار داشت نیز شکسته شده است. چنین آرایشی از میانگین‌های متحرک معمولاً نشانه‌ای از تسلط روند نزولی در بازه‌های زمانی میان‌مدت و بلندمدت محسوب می‌شود. مادامی که قیمت زیر میانگین متحرک ۱۰۰ روزه در محدوده حدود ۸۷ دلار باقی بماند، چشم‌انداز غالب بازار همچنان نزولی ارزیابی می‌شود. تنها در صورتی که قیمت بتواند با یک بسته شدن روزانه بالاتر از سطح ۸۰.۶۰ دلار تثبیت شود، بخشی از فشار فروش کاهش خواهد یافت و احتمال آغاز یک روند متعادل‌تر افزایش پیدا می‌کند. با این حال، فروشندگان همچنان کنترل بازار را در اختیار دارند و شکست میانگین‌های کلیدی باعث شده بسیاری از معامله‌گران بازگشت‌های کوتاه‌مدت را بیشتر به چشم اصلاح در روند نزولی نگاه کنند تا آغاز یک روند صعودی تازه. نوسان‌نماها از تضعیف مومنتوم نزولی خبر می‌دهند، اما هنوز سیگنال بازگشت صادر نشده است شاخص قدرت نسبی یا RSI در نمودار روزانه اکنون در محدوده حدود ۴۳ قرار دارد؛ سطحی که پایین‌تر از خط میانی است اما نسبت به شرایط اشباع فروش فاصله گرفته است. این وضعیت نشان می‌دهد فشار فروش نسبت به روزهای گذشته تا حدی کاهش یافته، اما بازار هنوز وارد فاز صعودی نشده است. اندیکاتور MACD نیز همچنان در محدوده منفی قرار دارد و اگرچه از شدت واگرایی نزولی کاسته شده، اما هنوز سیگنال قطعی برای تغییر روند صادر نکرده است. بنابراین، از منظر مومنتوم می‌توان گفت روند نزولی ضعیف‌تر شده، اما هنوز پایان نیافته است. در تایم‌فریم‌های یک‌ساعته و چهار‌ساعته نیز تصویر نسبتاً متفاوتی مشاهده می‌شود. بخشی از نوسان‌نماها پس از جهش اخیر وارد محدوده اشباع خرید کوتاه‌مدت شده‌اند، اما روند غالب همچنان نزولی است و نقاط پیوت نیز در محدوده ۷۵.۵۰ تا ۷۶.۴۰ دلار متمرکز شده‌اند؛ محدوده‌ای که می‌تواند به‌عنوان نخستین سد در برابر ادامه بازگشت قیمت عمل کند. مثلث بزرگ هنوز پابرجاست؛ بازار به دنبال جهت نهایی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های ساختار فعلی بازار، باقی ماندن قیمت در دل یک الگوی مثلث متقارن بزرگ است که رأس آن در حوالی ماه نوامبر قرار می‌گیرد. اگرچه قیمت در کوتاه‌مدت از یک الگوی گوه نزولی یا پرچم شکسته شده است، اما ساختار بزرگ‌تر هنوز از بین نرفته و احتمال ادامه فاز تراکمی همچنان وجود دارد. برخی تحلیلگران همچنین به تشکیل الگوی سر و شانه یا الگوی اندازه‌گیری‌شده ABCD اشاره می‌کنند که هدف آن محدوده پایین ۷۰ دلار است. در همین حال، تشکیل کندل‌هایی مانند مارابوزو در موج نزولی گذشته از ادامه فشار فروش حمایت می‌کرد، اما ظهور کندل‌های اسپینینگ‌تاپ در روزهای اخیر نشان می‌دهد بازار فعلاً وارد مرحله‌ای از مکث و ارزیابی مجدد شده است. در صورت حفظ حمایت ۷۳.۴۰ تا ۷۳.۵۰ دلار که هم‌زمان با سطح فیبوناچی ۷۸.۶ درصد و ساختار اخیر بازار هم‌پوشانی دارد، احتمال نوسان در محدوده فعلی افزایش خواهد یافت. اما شکست این ناحیه می‌تواند راه را برای حرکت به سمت ۷۰.۷۰ دلار، سپس باند پایینی بولینگر در محدوده ۷۰.۳۵ دلار و در ادامه سطوح ۶۸.۹۰ تا ۶۷.۷۰ دلار هموار کند. در صورت تشدید مومنتوم نزولی، اهداف عمیق‌تر ۶۵ تا ۶۶ دلار نیز دور از انتظار نخواهد بود. در سوی مقابل، مقاومت نخست بازار در محدوده ۷۶ تا ۷۷ دلار قرار دارد. پس از آن سطح ۸۰.۶۰ دلار که با میانگین متحرک ۲۰ روزه و میانه باند بولینگر هم‌زمان شده، اهمیت بالایی دارد. عبور از محدوده ۸۱ تا ۸۲ دلار که با میانگین متحرک ۵۰ روزه و سقف‌های قبلی هم‌پوشانی دارد، می‌تواند مسیر حرکت به سمت میانگین متحرک ۱۰۰ روزه در محدوده ۸۷ تا ۸۸ دلار و در نهایت مقاومت مهم ۹۰ تا ۹۴ دلار را باز کند. بازار در انتظار محرک بعدی؛ داده‌ها یا سیاست؟ در کوتاه‌مدت، تمرکز معامله‌گران بیش از هر چیز بر گزارش جدید ذخایر نفت آمریکا، روند مذاکرات میان آمریکا و ایران و همچنین میزان پایبندی اعضای اوپک‌پلاس به برنامه افزایش تولید خواهد بود. هر یک از این عوامل می‌تواند جهت حرکت بعدی بازار را تعیین کند. چشم‌انداز فعلی نشان می‌دهد فشار تکنیکال همچنان بر بازار حاکم است و تا زمانی که قیمت زیر میانگین‌های متحرک کلیدی قرار دارد، احتمال ادامه نوسانات نزولی یا حرکت در یک دامنه محدود بیشتر از آغاز یک روند صعودی پایدار خواهد بود. با این حال، کاهش ذخایر آمریکا، محدودیت موجودی کوشینگ و باقی ماندن بخشی از ریسک ژئوپلیتیکی همچنان کف حمایتی مهمی برای قیمت‌ها ایجاد کرده‌اند. در افق بلندمدت نیز بسیاری از مؤسسات مالی میانگین قیمت نفت را برای نیمه دوم سال ۲۰۲۶ در محدوده پایین تا میانه ۸۰ دلار برآورد می‌کنند و انتظار دارند با عادی شدن عرضه جهانی و بازسازی موجودی انبارها، قیمت‌ها در سال ۲۰۲۷ به تدریج به محدوده ۷۰ دلار نزدیک شوند. البته این سناریو همچنان به ثبات شرایط ژئوپلیتیکی وابسته است و هرگونه تشدید دوباره تنش‌ها می‌تواند تمامی برآوردهای فعلی را دستخوش تغییر کند.

بازار اتریوم (ETH) در معاملات روز سه‌شنبه همچنان در فضایی کم‌رمق و بدون جهت مشخص به حرکت خود ادامه داد؛ وضعیتی که هم در رفتار قیمت و هم در داده‌های درون‌زنجیره‌ای به‌وضوح قابل مشاهده است. اگرچه نوسانات محدود قیمت در نگاه نخست نشانه‌ای از تعادل میان عرضه و تقاضا به نظر می‌رسد، اما بررسی دقیق‌تر داده‌های آنچین نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران بزرگ و خرد در حال اتخاذ استراتژی‌های کاملاً متفاوتی هستند؛ موضوعی که می‌تواند سرنخ مهمی از مسیر بعدی دومین ارز دیجیتال بزرگ بازار ارائه دهد. در حالی که فضای کلان اقتصاد جهانی همچنان تحت تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیکی و سیاست نسبتاً انقباضی فدرال رزرو قرار دارد، بازار رمزارزها نیز از کاهش قابل توجه حجم معاملات رنج می‌برد. این کاهش نقدشوندگی باعث شده بسیاری از معامله‌گران از اتخاذ موقعیت‌های جدید خودداری کنند و بازار در وضعیتی از انتظار و احتیاط باقی بماند. در چنین شرایطی، داده‌های درون‌زنجیره‌ای اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند، زیرا رفتار سرمایه‌گذاران بزرگ و جریان سرمایه می‌تواند زودتر از قیمت، تغییرات احتمالی روند را آشکار کند. انباشت نهنگ‌ها در برابر عقب‌نشینی سرمایه‌گذاران خرد بررسی داده‌های آنچین اتریوم تصویری دوگانه از احساسات بازار ترسیم می‌کند. از یک سو، کیف پول‌هایی که بین ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار واحد ETH در اختیار دارند، که معمولاً به عنوان نهنگ‌های بازار شناخته می‌شوند، طی هفته گذشته در مجموع ۱۳۰ هزار واحد اتریوم به دارایی خود اضافه کرده‌اند. این نخستین ورود سرمایه قابل توجه این گروه طی نزدیک به سه هفته اخیر محسوب می‌شود و می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت تدریجی اعتماد سرمایه‌گذاران بزرگ باشد. در مقابل، سرمایه‌گذاران خرد رفتار کاملاً متفاوتی از خود نشان داده‌اند. کیف پول‌هایی با موجودی بین یک هزار تا ۱۰ هزار واحد ETH طی هفته گذشته حدود ۲۳۰ هزار اتریوم از موجودی خود کاسته‌اند؛ در حالی که طی دو هفته پیش از آن تقریباً بدون تغییر باقی مانده بودند. همزمان، گروه دیگری از سرمایه‌گذاران که بین ۱۰۰ تا یک هزار واحد اتریوم در اختیار دارند نیز حدود ۱۳۰ هزار واحد ETH از دارایی خود را کاهش داده‌اند. این روند ادامه همان موج توزیعی است که تقریباً در تمام طول سال جاری در این دسته از سرمایه‌گذاران مشاهده شده است. در مجموع، خروج خالص ۳۶۰ هزار واحد اتریوم از سوی سرمایه‌گذاران خرد طی یک هفته گذشته، اختلاف معناداری میان رفتار بازیگران بزرگ و کوچک بازار ایجاد کرده است. نسبت سود خروجی خرج‌شده، دلیل فروش سرمایه‌گذاران را آشکار می‌کند یکی از مهم‌ترین شاخص‌های درون‌زنجیره‌ای که می‌تواند انگیزه فروش سرمایه‌گذاران را توضیح دهد، شاخص Spent Output Profit Ratio (SOPR) است. این شاخص نشان می‌دهد کوین‌هایی که جابه‌جا شده‌اند با سود فروخته شده‌اند یا با زیان. زمانی که مقدار SOPR بالاتر از یک باشد، فروشندگان در سود قرار دارند و مقادیر کمتر از یک نیز بیانگر فروش با زیان است. داده‌های هفته گذشته نشان می‌دهد این شاخص در محدوده ۰.۹۸ تا ۱.۰۱ نوسان کرده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد بخش عمده فروش‌های اخیر تقریباً در نزدیکی قیمت خرید انجام شده‌اند. این رفتار معمولاً زمانی مشاهده می‌شود که سرمایه‌گذاران نسبت به آینده بازار اطمینان کافی ندارند و ترجیح می‌دهند بدون پذیرش ریسک بیشتر، از موقعیت‌های خود خارج شوند. تداوم فضای نامطمئن اقتصاد جهانی، ادامه تنش‌های ژئوپلیتیکی و حفظ رویکرد نسبتاً انقباضی فدرال رزرو، احتمالاً از مهم‌ترین عواملی هستند که باعث شده سرمایه‌گذاران خرد در محدوده سر به سر اقدام به خروج از بازار کنند. این رفتار بیش از آنکه نشانه‌ای از ترس شدید باشد، بیانگر احتیاط و نبود اعتماد کافی برای آغاز یک روند صعودی قدرتمند است. جریان سرمایه صرافی‌ها از کاهش فشار خرید حکایت دارد یکی دیگر از شاخص‌های مهم برای ارزیابی وضعیت بازار، Exchange Net Flow یا جریان خالص ورود و خروج اتریوم به صرافی‌ها است. این شاخص معمولاً میزان تمایل سرمایه‌گذاران به نگهداری یا فروش دارایی‌های خود را نشان می‌دهد. مقادیر منفی بیانگر خروج دارایی از صرافی‌ها و کاهش فشار فروش هستند، در حالی که نزدیک شدن این شاخص به صفر می‌تواند نشانه افزایش تمایل برای عرضه باشد. اگرچه جریان خالص صرافی‌ها همچنان در محدوده منفی قرار دارد، اما طی هفته‌های اخیر روند افزایشی داشته است. این شاخص از منفی ۳۴ هزار واحد ETH در اواسط ماه ژوئیه به حدود منفی چهار هزار واحد رسیده است. این تغییر نشان می‌دهد اگرچه هنوز خروج سرمایه از صرافی‌ها ادامه دارد، اما شدت آن نسبت به گذشته کاهش یافته و برتری خریداران بازار نقدی به تدریج در حال تضعیف است. این تغییرات همزمان با افت قابل توجه حجم معاملات در بازار رمزارزها رخ داده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد بازار کریپتو یکی از ضعیف‌ترین دوره‌های معاملاتی خود از نوامبر ۲۰۲۳ تاکنون را تجربه می‌کند؛ وضعیتی که بیانگر تردید سرمایه‌گذاران نسبت به انتخاب جهت بعدی بازار است. زیان تحقق‌یافته و سرمایه‌گذاران نهادی همچنان سیگنال محتاطانه ارسال می‌کنند داده‌های آنچین همچنین نشان می‌دهد شاخص Net Realized Losses در روز دوشنبه افزایش یافته است. افزایش این شاخص به معنای آن است که بخش عمده کوین‌هایی که از ابتدای هفته جابه‌جا شده‌اند، با زیان فروخته شده‌اند. چنین شرایطی معمولاً زمانی رخ می‌دهد که بخشی از معامله‌گران برای جلوگیری از زیان بیشتر اقدام به خروج از بازار می‌کنند و همین مسئله نشان‌دهنده شکنندگی احساسات سرمایه‌گذاران است. در سوی دیگر بازار، سرمایه‌گذاران نهادی نیز هنوز نشانه‌ای از بازگشت قدرتمند سرمایه نشان نداده‌اند. صندوق‌های قابل معامله بورسی اسپات اتریوم آمریکا (Spot ETH ETF) طی هفته گذشته تنها ۲۷.۴۲ میلیون دلار ورود خالص سرمایه ثبت کردند که در مقایسه با دوره‌های پررونق بازار رقم نسبتاً محدودی محسوب می‌شود. علاوه بر این، معاملات روز دوشنبه بار دیگر با خروج سرمایه از این صندوق‌ها همراه شد و سرمایه‌گذاران نهادی در مجموع ۱۱.۴۲ میلیون دلار از این محصولات خارج کردند. این موضوع نشان می‌دهد هنوز جریان سرمایه سازمانی به اندازه‌ای قدرتمند نیست که بتواند به تنهایی روند صعودی جدیدی برای اتریوم ایجاد کند. مقاومت میانگین‌های متحرک مسیر صعود را دشوار کرده است از منظر تکنیکال، نمودار روزانه اتریوم همچنان در وضعیت خنثی قرار دارد و قیمت میان دو میانگین متحرک نمایی ۲۰ و ۵۰ روزه در حال نوسان است. میانگین متحرک نمایی ۵۰ روزه در سطح ۱,۸۵۱ دلار و میانگین متحرک نمایی ۲۰ روزه در محدوده ۱,۸۶۹ دلار قرار گرفته‌اند و همین فشردگی میانگین‌ها نشان می‌دهد بازار هنوز موفق به انتخاب روند مشخص نشده است. در سطوح بالاتر، میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ روزه در محدوده ۱,۹۳۱ دلار نخستین مقاومت مهم محسوب می‌شود. علاوه بر آن، خط روند صعودی شکسته‌شده که اکنون در نزدیکی سطح ۱,۹۴۸ دلار به مقاومت تبدیل شده است، مانع مهم دیگری در برابر ادامه رشد قیمت به شمار می‌رود. بررسی شاخص‌های مومنتوم نیز همین تصویر را تأیید می‌کند. شاخص قدرت نسبی (RSI) ۱۴ روزه در محدوده ۵۱ قرار گرفته که نشان‌دهنده تعادل نسبی میان خریداران و فروشندگان است. در همین حال، اندیکاتور استوکاستیک نیز حوالی سطح ۲۹ قرار دارد؛ وضعیتی که بیشتر بیانگر ورود بازار به فاز تثبیت پس از اصلاح اخیر است تا آغاز یک روند صعودی یا نزولی قدرتمند. مرزهای تعیین‌کننده برای حرکت بعدی اتریوم در سمت نزولی، نخستین حمایت مهم بازار همچنان میانگین متحرک نمایی ۵۰ روزه در سطح ۱,۸۵۱ دلار است. در صورت شکست این محدوده، حمایت افقی ۱,۸۰۹ دلار می‌تواند مانع افت بیشتر قیمت شود. از دست رفتن این سطح نیز راه را برای کاهش قیمت تا ۱,۷۰۱ دلار و سپس ۱,۵۰۷ دلار هموار خواهد کرد. در سناریوی صعودی، بسته شدن قیمت روزانه بالاتر از میانگین متحرک نمایی ۲۰ روزه در سطح ۱,۸۶۹ دلار می‌تواند نخستین نشانه بازگشت قدرت خریداران باشد. در این صورت، مسیر برای حرکت به سمت میانگین متحرک نمایی ۱۰۰ روزه در ۱,۹۳۱ دلار و مقاومت خط روند در ۱,۹۴۸ دلار باز خواهد شد. در ادامه، مقاومت ۱,۹۶۱ دلار به عنوان مانع بعدی مطرح می‌شود و عبور از این سطح می‌تواند اهداف ۲,۱۷۲ دلار و سپس ۲,۴۳۱ دلار را دوباره در کانون توجه معامله‌گران قرار دهد؛ هرچند تحقق این سناریو نیازمند افزایش محسوس حجم معاملات و بازگشت جریان سرمایه به بازار خواهد بود. بازار هنوز در انتظار یک محرک تعیین‌کننده است مجموعه داده‌های بنیادی و تکنیکال نشان می‌دهد اتریوم همچنان در مرحله‌ای از بلاتکلیفی قرار دارد که در آن، رفتار سرمایه‌گذاران بزرگ و کوچک مسیرهای متفاوتی را دنبال می‌کنند. انباشت ۱۳۰ هزار واحدی نهنگ‌ها در برابر خروج ۳۶۰ هزار واحدی سرمایه‌گذاران خرد، کاهش تدریجی برتری خریداران در بازار نقدی، افت حجم معاملات، افزایش زیان‌های تحقق‌یافته و ورود محدود سرمایه به صندوق‌های ETF همگی بیانگر آن هستند که هنوز اجماع قدرتمندی برای آغاز یک روند صعودی شکل نگرفته است. در بعد تکنیکال نیز قرار گرفتن قیمت میان میانگین‌های متحرک کوتاه‌مدت و مقاومت‌های متراکم بالادست، احتمال ادامه نوسانات خنثی را تقویت می‌کند. تا زمانی که اتریوم موفق به تثبیت بالای محدوده ۱,۸۶۹ دلار و سپس عبور از مقاومت‌های ۱,۹۳۱ و ۱,۹۴۸ دلار نشود، سناریوی نوسان در یک دامنه محدود همچنان محتمل‌ترین مسیر بازار خواهد بود. در مقابل، شکست حمایت‌های ۱,۸۵۱ و ۱,۸۰۹ دلار می‌تواند فشار فروش را افزایش داده و زمینه را برای حرکت به سمت سطوح پایین‌تر فراهم کند؛ موضوعی که باعث شده فعالان بازار همچنان در انتظار محرکی قوی برای تعیین جهت بعدی قیمت باقی بمانند.

بازار بیت‌کوین در معاملات روز چهارشنبه در شرایطی دنبال می‌شود که این ارز دیجیتال بار دیگر به یکی از مهم‌ترین محدوده‌های مقاومتی کوتاه‌مدت نزدیک شده است. قیمت BTC هم‌اکنون بالاتر از سطح 64,316 دلار معامله می‌شود؛ سطحی که در صورت عبور پایدار از آن می‌تواند آغازگر موج تازه‌ای از رشد قیمت باشد. همزمان، بازگشت ورود سرمایه به صندوق‌های قابل معامله در بورس (Spot Bitcoin ETF) برای دومین روز متوالی، نشانه‌ای از احیای تقاضای سرمایه‌گذاران نهادی محسوب می‌شود؛ عاملی که در کنار کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی و بهبود فضای ریسک‌پذیری بازارهای جهانی، از روند قیمتی بزرگ‌ترین ارز دیجیتال جهان حمایت کرده است. در روزهای اخیر، بازارهای مالی جهانی بیش از هر چیز تحت تأثیر اخبار سیاسی و انتظارات مرتبط با روابط ایالات متحده و ایران قرار گرفته‌اند. کاهش نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه انرژی و احتمال بازگشایی تنگه هرمز، نه‌تنها فشار بر بازار نفت را کاهش داده، بلکه موجب شده سرمایه‌گذاران بار دیگر به دارایی‌های پرریسک از جمله بازار رمزارزها توجه بیشتری نشان دهند. در چنین فضایی، رفتار سرمایه‌گذاران نهادی و وضعیت شاخص‌های تکنیکال بیت‌کوین، اهمیت دوچندانی برای ارزیابی مسیر بعدی قیمت پیدا کرده است. کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیکی؛ عاملی که دوباره سرمایه را به سمت دارایی‌های پرریسک هدایت کرد بازارهای مالی در هفته جاری با انتشار مجموعه‌ای از اخبار مثبت در حوزه سیاست خارجی، واکنش محسوسی از خود نشان دادند. اگرچه همچنان ابهاماتی پیرامون درگیری‌های میان آمریکا و ایران وجود دارد، اما امیدها نسبت به دستیابی به یک راهکار دیپلماتیک برای پایان دادن به تنش‌های پنج‌ماهه افزایش یافته است. در همین راستا، اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، اعلام کرد که احتمال دستیابی به توافقی میان آمریکا و ایران برای بازگشایی تنگه هرمز تا روز سه‌شنبه یا چهارشنبه این هفته وجود دارد؛ توافقی که می‌تواند شرایط منطقه را به سمت وضعیت باثبات‌تری هدایت کند. همزمان، گزارش منتشرشده توسط Axios نیز نشان می‌دهد که آمریکا، ایران و عمان به توافقی موقت برای بازگشایی تنگه هرمز نزدیک شده‌اند. بر اساس این گزارش، چارچوب مورد مذاکره شامل یک توافق موقت 60 روزه میان عمان و ایران درباره مدیریت تنگه هرمز است و منابع آگاه از احتمال اعلام رسمی این توافق در روز چهارشنبه خبر داده‌اند. این تحولات از نگاه سرمایه‌گذاران تنها یک رویداد سیاسی نیست، بلکه پیامدهای مستقیمی برای بازار انرژی، نرخ تورم، سیاست‌های پولی و در نهایت ارزش دارایی‌های مالی دارد. هرچه احتمال کاهش تنش‌ها بیشتر شود، ریسک سیستماتیک بازارهای جهانی کاهش یافته و جریان سرمایه راحت‌تر به سمت دارایی‌های پرریسک حرکت می‌کند. افت قیمت نفت و تغییر انتظارات نسبت به سیاست پولی فدرال رزرو در کنار اخبار سیاسی، تصمیم اخیر ائتلاف اوپک‌پلاس نیز نقش مهمی در تغییر فضای بازار ایفا کرده است. این گروه در نشست روز یکشنبه تصمیم گرفت از ماه سپتامبر میزان تولید نفت را افزایش دهد؛ تصمیمی که نگرانی‌ها درباره کمبود عرضه را کاهش داد و قیمت نفت خام را به پایین‌ترین سطح خود از 13 ژوئن رساند. کاهش قیمت نفت معمولاً یکی از عوامل مؤثر بر کاهش فشارهای تورمی محسوب می‌شود. زمانی که هزینه انرژی کاهش پیدا می‌کند، انتظارات تورمی نیز تعدیل شده و در نتیجه احتمال اتخاذ سیاست‌های پولی انقباضی از سوی بانک‌های مرکزی کاهش می‌یابد. همین تغییر انتظارات در ابزار CME FedWatch نیز منعکس شده است. داده‌های این ابزار نشان می‌دهد که احتمال افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو در نشست سپتامبر اکنون به 58.9 درصد رسیده است؛ در حالی که این احتمال در روز سه‌شنبه 64.7 درصد برآورد می‌شد. کاهش احتمال افزایش نرخ بهره معمولاً فشار نزولی بر دلار آمریکا وارد می‌کند. تضعیف دلار نیز به نوبه خود شرایط مساعدتری برای رشد دارایی‌های ریسکی مانند سهام و رمزارزها ایجاد می‌کند. به همین دلیل، ترکیب افت قیمت نفت، کاهش نگرانی‌های ژئوپلیتیکی و تعدیل انتظارات نسبت به سیاست پولی آمریکا، به عنوان مجموعه‌ای از محرک‌های بنیادی در حمایت از بیت‌کوین عمل کرده‌اند. بازگشت سرمایه‌گذاران نهادی؛ صندوق‌های ETF دوباره خریدار شدند یکی از مهم‌ترین متغیرهایی که طی ماه‌های اخیر رفتار بیت‌کوین را تعیین کرده، جریان ورود و خروج سرمایه به صندوق‌های ETF اسپات بوده است. این صندوق‌ها امکان سرمایه‌گذاری غیرمستقیم روی بیت‌کوین را برای سرمایه‌گذاران بزرگ و نهادی فراهم می‌کنند و به همین دلیل، تغییرات جریان سرمایه در آن‌ها معمولاً بازتابی از تمایل سرمایه‌گذاران حرفه‌ای به بازار محسوب می‌شود. داده‌های منتشرشده توسط SoSoValue نشان می‌دهد که صندوق‌های اسپات بیت‌کوین در روز سه‌شنبه شاهد ورود 211.49 میلیون دلار سرمایه جدید بوده‌اند. این در حالی است که تنها یک روز پیش از آن نیز ورود سرمایه‌ای معادل 170.09 میلیون دلار ثبت شده بود. ثبت دومین روز متوالی ورود سرمایه را می‌توان نخستین نشانه از بازگشت تقاضای نهادی پس از دوره‌ای از احتیاط در بازار دانست. اگر این روند در روزهای آینده ادامه پیدا کند و حجم ورود سرمایه افزایش یابد، احتمال شکل‌گیری موج جدیدی از خرید در بازار بیت‌کوین نیز تقویت خواهد شد. در واقع، سرمایه‌گذاران نهادی معمولاً زمانی وارد بازار می‌شوند که علاوه بر جذاب بودن قیمت، چشم‌انداز کلان اقتصادی نیز از کاهش ریسک حکایت داشته باشد. بنابراین همزمانی ورود سرمایه به ETFها با بهبود فضای اقتصاد جهانی، اهمیت این داده‌ها را بیش از گذشته افزایش داده است. نبرد بیت‌کوین با مقاومت‌های متحرک؛ میانگین‌های نمایی همچنان سد راه صعود از منظر تکنیکال، بیت‌کوین هنوز موفق نشده است ساختار نزولی میان‌مدت خود را به طور کامل تغییر دهد. قیمت در زمان نگارش این گزارش روی 64,316 دلار قرار دارد و همچنان زیر مجموعه‌ای از میانگین‌های متحرک نمایی معامله می‌شود؛ موضوعی که نشان می‌دهد فروشندگان هنوز کنترل کامل بازار را از دست نداده‌اند. نخستین مقاومت مهم در برابر قیمت، میانگین متحرک نمایی 50 روزه (EMA50) در سطح 64,650 دلار است. این سطح اکنون مهم‌ترین مانع پیش روی خریداران محسوب می‌شود و عبور پایدار از آن می‌تواند نخستین سیگنال تغییر ساختار کوتاه‌مدت بازار باشد. در سطوح بالاتر، EMA100 در محدوده 67,079 دلار قرار گرفته و پس از آن نیز EMA200 در سطح 72,649 دلار به عنوان مقاومت‌های بعدی عمل می‌کنند. تراکم این سه میانگین متحرک در فاصله‌ای نسبتاً نزدیک، محدوده‌ای از عرضه را ایجاد کرده که عبور از آن نیازمند افزایش محسوس تقاضا و ورود سرمایه جدید خواهد بود. به همین دلیل، هرگونه حرکت صعودی در کوتاه‌مدت تا زمانی که این مقاومت‌ها با قدرت شکسته نشوند، همچنان می‌تواند در قالب یک اصلاح صعودی در روند نزولی بزرگ‌تر تفسیر شود. شاخص‌های مومنتوم؛ بازار هنوز تصمیم نهایی خود را نگرفته است بررسی شاخص‌های مومنتوم نیز تصویری نسبتاً خنثی از وضعیت بازار ارائه می‌دهد. شاخص قدرت نسبی یا RSI در نمودار روزانه روی عدد 51 قرار دارد؛ سطحی که تقریباً در محدوده تعادلی قرار گرفته و نشان می‌دهد نه خریداران و نه فروشندگان، برتری قاطعی در بازار ندارند. قرار گرفتن RSI نزدیک سطح میانی معمولاً بیانگر کاهش قدرت روند و انتظار معامله‌گران برای دریافت محرک جدید است. به عبارت دیگر، بازار در شرایط فعلی بیشتر در حال ارزیابی داده‌های بنیادی و اخبار اقتصادی است تا تصمیم بگیرد حرکت بعدی در چه جهتی شکل خواهد گرفت. در سوی دیگر، اندیکاتور MACD همچنان پایین‌تر از خط صفر قرار دارد. این وضعیت نشان می‌دهد که اگرچه فشار فروش نسبت به هفته‌های گذشته کاهش یافته، اما مومنتوم نزولی هنوز به طور کامل از بین نرفته است. بنابراین تا زمانی که این شاخص نیز وارد محدوده مثبت نشود، نمی‌توان از پایان قطعی فشار نزولی سخن گفت. همگرایی این دو شاخص بیانگر آن است که بیت‌کوین در نقطه‌ای حساس قرار گرفته؛ جایی که یک خبر بنیادی یا افزایش محسوس جریان ورود سرمایه می‌تواند جهت حرکت بعدی بازار را مشخص کند. محدوده‌های کلیدی که مسیر بعدی بیت‌کوین را تعیین می‌کنند در سناریوی صعودی، نخستین شرط ادامه رشد، تثبیت قیمت بالای 64,650 دلار و عبور از EMA50 است. در صورت تحقق این اتفاق، مسیر برای حرکت به سمت مقاومت 67,079 دلار هموار خواهد شد و در ادامه نیز هدف مهم بعدی بازار، محدوده 72,649 دلار خواهد بود که با EMA200 هم‌پوشانی دارد. در مقابل، اگر خریداران نتوانند کنترل بازار را حفظ کنند، نخستین حمایت مهم در سطح افقی 64,004 دلار قرار دارد. از دست رفتن این سطح می‌تواند فشار فروش را دوباره افزایش دهد و بیت‌کوین را در معرض اصلاح عمیق‌تر و بازگشت به کف‌های اخیر قرار دهد. به همین دلیل، رفتار قیمت در محدوده فعلی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. بازار نه‌تنها در حال آزمودن یک مقاومت تکنیکال مهم است، بلکه همزمان باید تأثیر اخبار ژئوپلیتیکی، تغییر انتظارات نسبت به سیاست پولی آمریکا و روند ورود سرمایه نهادی را نیز در قیمت‌گذاری خود منعکس کند. جمع‌بندی؛ بازار در انتظار تأیید نهایی برای آغاز حرکت بعدی بیت‌کوین در شرایطی وارد معاملات میانه هفته شده که مجموعه‌ای از عوامل بنیادی به نفع دارایی‌های پرریسک تغییر کرده‌اند. کاهش نگرانی‌ها درباره تنش‌های ژئوپلیتیکی، افت قیمت نفت، تعدیل انتظارات نسبت به افزایش نرخ بهره فدرال رزرو و بازگشت ورود سرمایه به صندوق‌های ETF اسپات، همگی از عواملی هستند که می‌توانند از ادامه روند بهبود قیمت حمایت کنند. با این حال، از منظر تکنیکال هنوز نمی‌توان از تغییر کامل روند سخن گفت. قرار گرفتن قیمت زیر میانگین‌های متحرک اصلی، همراه با باقی ماندن اندیکاتور MACD در محدوده منفی، نشان می‌دهد بازار همچنان به یک محرک قوی برای شکست مقاومت‌های پیش‌رو نیاز دارد. از این رو، واکنش قیمت به محدوده 64,650 دلار در روزهای آینده می‌تواند مهم‌ترین سیگنال برای تعیین مسیر بعدی بیت‌کوین باشد؛ مسیری که در صورت تأیید، اهداف 67,079 دلار و سپس 72,649 دلار را در دسترس بازار قرار خواهد داد، اما در صورت شکست حمایت 64,004 دلار، احتمال بازگشت فشار فروش و اصلاح عمیق‌تر همچنان پابرجا خواهد بود.

بازار طلا و سکه در معاملات چهارشنبه ۱۴ مرداد ماه، در شرایطی آغاز به کار کرد که دو نیروی متضاد، مسیر حرکت بازار داخلی را تحت تأثیر قرار دادند. از یک سو، انس جهانی طلا با یک حرکت صعودی قدرتمند و شارپ توانست توجه معامله‌گران را به خود جلب کند و از سوی دیگر، کاهش نرخ دلار تحت تأثیر اخبار سیاسی باعث شد بخشی از اثر مثبت رشد طلای جهانی در بازار داخلی خنثی شود. در بازار جهانی، انس طلا امروز با جهشی حدود ۲ درصدی موفق شد سطح مهم ۴۱۰۰ دلار را با قدرت پشت سر بگذارد و پس از عبور از این مقاومت روانی، به محدوده ۴۱۵۶ دلار برسد. این رشد قابل توجه نشان‌دهنده افزایش تقاضا برای طلا در بازارهای جهانی است و بار دیگر نقش این فلز گران‌بها را به‌عنوان دارایی امن در شرایط افزایش نااطمینانی‌ها پررنگ کرده است. عبور انس از محدوده ۴۱۰۰ دلار از نظر تکنیکال نیز اهمیت بالایی دارد؛ چراکه نشان می‌دهد خریداران توانسته‌اند کنترل کوتاه‌مدت بازار را در اختیار بگیرند. با این حال، واکنش بازار داخلی طلا به این رشد جهانی محدودتر بوده است؛ چراکه هم‌زمان با تقویت انس، نرخ ارز داخلی مسیر نزولی را در پیش گرفت. اخبار سیاسی، دلار را از مرز ۱۹۰ هزار تومان عقب کشید در بازار ارز داخلی، انتشار سیگنال‌های مثبت سیاسی باعث شد بخشی از انتظارات افزایشی معامله‌گران کاهش پیدا کند. دلار پس از از دست دادن مرز مهم ۱۹۰ هزار تومان، وارد کانال ۱۸۰ هزار تومان شد و در معاملات امروز در محدوده ۱۸۹ هزار تومان نوسان دارد. این کاهش اگرچه شدید نبود، اما از نظر روانی برای بازار اهمیت زیادی داشت؛ زیرا مرز ۱۹۰ هزار تومان طی روزهای گذشته به یکی از سطوح کلیدی بازار ارز تبدیل شده بود. عقب‌نشینی دلار از این محدوده باعث شد فشار خرید در بازار طلا و سکه کاهش پیدا کند و معامله‌گران با احتیاط بیشتری وارد معاملات شوند. در واقع، بازار داخلی امروز شاهد یک رقابت میان دو محرک اصلی بود؛ از یک طرف رشد قدرتمند انس جهانی تلاش می‌کرد قیمت‌ها را به سمت بالا هدایت کند و از طرف دیگر کاهش دلار داخلی مانع از انتقال کامل این رشد به بازار داخل شد. نتیجه این تقابل، ادامه روند متعادل و کم‌شتاب در بازار طلا بود. آبشده نقدی همچنان در محدوده رنج؛ نبرد در نزدیکی مرز ۸۰ میلیون تومان طلای آبشده نقدی در معاملات امروز در محدوده ۷۹.۸ میلیون تومان قرار دارد و بار دیگر به مرز روانی ۸۰ میلیون تومان نزدیک شده است. این بازار طی چند هفته اخیر در یک محدوده مشخص گرفتار شده و همچنان نتوانسته از فضای نوسانی میان حمایت ۷۶ میلیون تومان و مقاومت ۸۲ میلیون تومان خارج شود. رفتار قیمت در هفته‌های اخیر نشان می‌دهد که خریداران در محدوده‌های پایین‌تر از بازار حمایت می‌کنند، اما در نزدیکی مقاومت ۸۲ میلیون تومان با افزایش عرضه مواجه می‌شود. به همین دلیل، آبشده تاکنون چندین بار برای عبور از این محدوده تلاش کرده، اما موفق به ثبت شکست معتبر نشده است. ادامه این روند رنج بیانگر آن است که بازار برای آغاز یک حرکت بزرگ‌تر نیازمند یک محرک قدرتمند است؛ محرکی که می‌تواند از مسیر دلار داخلی یا ادامه روند صعودی انس جهانی تأمین شود. در شرایط فعلی، معامله‌گران بیش از هر زمان دیگری رفتار نرخ ارز را زیر نظر دارند. سیگنال‌های تکنیکال؛ بازار در نقطه تصمیم‌گیری قرار دارد از نگاه تکنیکال، وضعیت فعلی آبشده نشان‌دهنده تعادل نسبی میان خریداران و فروشندگان است. شاخص قدرت نسبی یا RSI در محدوده ۵۰ قرار دارد که بیانگر نبود قدرت برتری مشخص در سمت خرید یا فروش است. این وضعیت معمولاً نشان می‌دهد بازار در انتظار یک محرک جدید برای تعیین مسیر بعدی خود قرار دارد. همچنین اندیکاتور MACD در نزدیکی سطح صفر قرار گرفته و هنوز سیگنال قوی برای آغاز یک روند صعودی یا نزولی صادر نکرده است. قرار گرفتن این دو شاخص در محدوده‌های خنثی، با رفتار چند هفته اخیر آبشده که در یک کانال محدود حرکت کرده، هماهنگی دارد. با این حال، رشد اخیر انس جهانی می‌تواند در صورت همراهی سایر عوامل، زمینه را برای افزایش فشار خرید در بازار داخلی فراهم کند. حفظ قیمت انس در سطوح بالاتر از ۴۱۰۰ دلار، یک عامل حمایتی مهم برای طلا محسوب می‌شود. بازگشت دلار بالای ۱۹۰ هزار تومان؛ کلید حرکت بعدی آبشده در سناریوی صعودی، مهم‌ترین عامل برای خروج آبشده از روند خنثی، بازگشت دلار به بالای سطح ۱۹۰ هزار تومان خواهد بود. اگر نرخ ارز بتواند دوباره این مرز را پس بگیرد و هم‌زمان انس جهانی نیز در محدوده‌های بالاتر تثبیت شود، شرایط برای یک حرکت جدید در بازار طلای داخلی فراهم خواهد شد. در این حالت، آبشده نقدی می‌تواند بار دیگر حرکت خود را به سمت مقاومت ۸۲ میلیون تومان آغاز کند و تلاش تازه‌ای برای شکست این محدوده داشته باشد. عبور قدرتمند از این مقاومت می‌تواند نشانه‌ای از پایان دوره نوسان فرسایشی و آغاز یک موج صعودی جدید باشد. با این حال، تا زمانی که دلار زیر مرز ۱۹۰ هزار تومان باقی بماند، احتمال ادامه نوسانات آبشده در محدوده ۷۶ تا ۸۲ میلیون تومان همچنان بالاست. بازار اکنون در یک نقطه حساس قرار گرفته و مسیر بعدی قیمت‌ها به میزان زیادی به تقابل میان قدرت‌نمایی انس جهانی و روند آینده دلار داخلی وابسته خواهد بود.

بازار طلا و سکه در چهارشنبه ۱۴ مرداد ماه معاملات خود را در شرایطی آغاز کرد که تحت تأثیر هم‌زمان دو محرک مهم قرار داشت؛ از یک سو، انتشار پالس‌های مثبت خبری در حوزه سیاست و ژئوپلیتیک باعث شد بخشی از انتظارات افزایشی در بازار ارز کاهش پیدا کند و قیمت دلار با عقب‌نشینی از سطوح بالاتر، بار دیگر به زیر مرز مهم ۱۹۰ هزار تومان بازگردد. این کاهش قیمت دلار در شرایطی اتفاق افتاد که معامله‌گران در روزهای اخیر به دلیل فضای مبهم سیاسی و نبود سیگنال مشخص درباره آینده تنش‌ها، با احتیاط بیشتری در بازار فعالیت می‌کردند. عقب‌نشینی دلار، یکی از مهم‌ترین عوامل محدودکننده رشد بازار داخلی طلا و سکه بود؛ چرا که در ساختار قیمت‌گذاری طلا در ایران، نرخ ارز یکی از متغیرهای تعیین‌کننده محسوب می‌شود. کاهش قیمت دلار باعث شد بخش قابل توجهی از اثر مثبت رشد انس جهانی در بازار داخلی خنثی شود و اجازه ندهد طلا و سکه متناسب با رشد بازارهای جهانی حرکت صعودی قدرتمندی را تجربه کنند. در مقابل، بازار جهانی طلا امروز با یک حرکت قدرتمند همراه شد و انس طلا رشدی بیش از ۲ درصد را به ثبت رساند. این جهش قابل توجه نشان داد که تقاضا برای دارایی‌های امن همچنان در سطح بالایی قرار دارد و عوامل جهانی همچنان از قیمت فلز زرد حمایت می‌کنند. رشد انفجاری انس جهانی باعث شد فشار نزولی ناشی از افت دلار داخلی تا حد زیادی جذب شود و بازار طلا و سکه در محدوده‌های حمایتی خود باقی بماند. جدال دو نیروی متضاد؛ دلار نزولی و انس صعودی بازار را متعادل نگه داشتند بازار طلا و سکه در شرایط فعلی میان دو نیروی متفاوت گرفتار شده است؛ نیروی نخست کاهش نرخ دلار در بازار داخلی است که به‌طور مستقیم مانع از رشد سریع قیمت‌ها می‌شود و نیروی دوم رشد قدرتمند انس جهانی است که به عنوان یک عامل حمایتی اجازه اصلاح سنگین را به بازار نمی‌دهد. همین تضاد باعث شده است که معاملات سکه امامی در روزهای اخیر بیشتر در محدوده‌های مشخصی دنبال شود و بازار نتواند از یک روند قدرتمند صعودی یا نزولی پیروی کند. سکه امامی در حال حاضر در محدوده ۱۸۴ میلیون تومان قرار گرفته و همچنان در همان سطوحی که طی روزهای گذشته معامله می‌شد، در حال نوسان است. به نظر می‌رسد معامله‌گران در شرایط فعلی بیش از هر چیز منتظر دریافت یک سیگنال قطعی از سمت متغیرهای سیاسی هستند. تا زمانی که وضعیت مذاکرات، تنش‌های ژئوپلیتیکی و چشم‌انداز روابط سیاسی مشخص‌تر نشود، بازار احتمالاً به حرکت نوسانی خود ادامه خواهد داد و خریدهای سنگین یا فروش‌های هیجانی با احتیاط بیشتری انجام خواهد شد. سکه امامی در میانه کانال؛ بازار همچنان در انتظار شکست محدوده حساس از منظر تکنیکال، سکه امامی در نمودار چهار ساعته همچنان در میانه یک کانال معاملاتی قرار دارد؛ کانالی که طی هفته‌های اخیر به محدوده اصلی نوسان قیمت تبدیل شده است. سقف این کانال در محدوده ۱۹۲ میلیون تومان قرار گرفته و کف آن در محدوده ۱۸۰ میلیون تومان است؛ دو سطحی که در حال حاضر مهم‌ترین مرزهای تصمیم‌گیری برای معامله‌گران محسوب می‌شوند. قرار گرفتن قیمت در میانه این کانال نشان می‌دهد که بازار هنوز برای انتخاب مسیر بعدی به یک محرک قوی نیاز دارد. خریداران تلاش می‌کنند با استفاده از حمایت انس جهانی و احتمال بازگشت دلار به سطوح بالاتر، زمینه حرکت دوباره قیمت به سمت مقاومت‌های بالاتر را فراهم کنند؛ در مقابل، فروشندگان نیز منتظر هستند تا با تداوم فشار کاهشی دلار، قیمت را به سمت کف کانال هدایت کنند. در بررسی وضعیت اندیکاتورها نیز نشانه‌ای از شکل‌گیری یک روند پرقدرت مشاهده نمی‌شود. شاخص قدرت نسبی (RSI) در محدوده ۴۳ قرار دارد که بیانگر کاهش قدرت خریداران نسبت به روزهای گذشته است، اما هنوز بازار وارد محدوده اشباع فروش نشده است. همچنین اندیکاتور MACD در نزدیکی سطح صفر قرار گرفته که نشان می‌دهد بازار همچنان در وضعیت بلاتکلیف و بدون روند مشخص قرار دارد. چشم بازار به دلار ۱۹۰ هزار تومانی؛ مقاومت کلیدی دوباره در مرکز توجه در شرایط فعلی، مسیر آینده سکه بیش از هر عامل دیگری به رفتار دلار وابسته است. اگر اخبار سیاسی مثبت ادامه پیدا کند و دلار بتواند در محدوده‌های پایین‌تر تثبیت شود، احتمالاً رشد انس جهانی تنها نقش حمایتی برای بازار خواهد داشت و نمی‌تواند به تنهایی باعث آغاز یک موج صعودی قدرتمند در سکه شود. اما در سناریوی مقابل، اگر دلار بار دیگر به بالای محدوده ۱۹۰ هزار تومان بازگردد، ترکیب رشد نرخ ارز با افزایش قیمت انس جهانی می‌تواند محرک تازه‌ای برای بازار طلا و سکه ایجاد کند. در چنین شرایطی، سکه امامی می‌تواند حرکت خود را به سمت مقاومت‌های مهم آغاز کند و بار دیگر تلاش برای عبور از محدوده ۱۹۰ میلیون تومان را در دستور کار قرار دهد. سطح ۱۹۰ میلیون تومان علاوه بر اهمیت تکنیکال، از نظر روانی نیز یک مقاومت مهم برای معامله‌گران محسوب می‌شود. عبور از این محدوده می‌تواند نشانه بازگشت تقاضا و افزایش قدرت خریداران باشد، اما شکست ناموفق این سطح احتمال ادامه نوسان در کانال فعلی را افزایش خواهد داد. حمایت ۱۸۰ میلیون تومان؛ آخرین سنگر کوتاه‌مدت سکه در برابر فشار فروش در سمت مقابل، حفظ محدوده ۱۸۰ میلیون تومان برای سکه امامی اهمیت بسیار زیادی دارد. این سطح طی هفته‌های اخیر به عنوان کف کانال معاملاتی عمل کرده و از دید تکنیکال، از دست رفتن آن می‌تواند نشانه افزایش فشار فروش و آغاز یک اصلاح جدی‌تر باشد. با این حال، در شرایط فعلی رشد قدرتمند انس جهانی یک عامل حمایتی مهم برای بازار محسوب می‌شود و احتمال ریزش سریع قیمت به سمت کف کانال را کاهش داده است. تا زمانی که انس طلا در سطوح بالا باقی بماند، بازار داخلی نیز از یک پشتوانه حمایتی برخوردار خواهد بود. در مجموع، بازار طلا و سکه در شرایطی وارد معاملات چهارشنبه ۱۴ مرداد شده که میان دو سناریو قرار گرفته است؛ سناریوی نخست ادامه نوسان در کانال فعلی در صورت تداوم ابهام سیاسی و ثبات دلار، و سناریوی دوم آغاز یک حرکت صعودی جدید در صورت بازگشت دلار به بالای ۱۹۰ هزار تومان. در حال حاضر، تعیین‌کننده اصلی مسیر بعدی بازار نه تنها رفتار انس جهانی، بلکه واکنش بازار ارز به اخبار سیاسی و ژئوپلیتیکی خواهد بود.

بازار جهانی طلا در معاملات روز چهارشنبه با تداوم موج خرید، بار دیگر توجه سرمایه‌گذاران را به خود جلب کرد و قیمت هر اونس طلا (XAU/USD) با عبور از مقاومت‌های کوتاه‌مدت، تا محدوده ۴۱۸۰ دلار پیش رفت؛ سطحی که بالاترین قیمت طی نزدیک به یک ماه اخیر محسوب می‌شود. این رشد در شرایطی رقم خورده است که مجموعه‌ای از تحولات ژئوپلیتیکی و اقتصادی به شکل همزمان از فلز زرد حمایت کرده‌اند. خوش‌بینی نسبت به احتمال دستیابی آمریکا و ایران به یک توافق موقت، احتمال بازگشایی تنگه هرمز، کاهش انتظارات بازار از سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو و تضعیف شاخص دلار آمریکا، فضای مناسبی را برای ادامه تقویت تقاضای طلا فراهم کرده است. با این حال، مسیر بازار همچنان یک‌طرفه نیست. در حالی که کاهش نگرانی‌های تورمی و افت قیمت نفت از رشد طلا حمایت می‌کند، داده‌های نسبتاً مقاوم بازار کار آمریکا و مواضع برخی از اعضای فدرال رزرو همچنان احتمال افزایش نرخ بهره تا پایان سال را کاملاً از بین نبرده‌اند. از همین رو، معامله‌گران اکنون علاوه بر رصد تحولات سیاسی خاورمیانه، نگاه ویژه‌ای به داده‌های اشتغال آمریکا، گزارش ADP، شاخص خدمات ISM و در نهایت گزارش مهم اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا (NFP) در روز جمعه دارند؛ داده‌هایی که می‌توانند جهت حرکت بعدی طلا را مشخص کنند. آیا کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک، محرک تازه صعود انس طلا شده است؟ یکی از مهم‌ترین عوامل رشد اخیر قیمت انس طلا، تغییر فضای سیاسی و افزایش امیدواری‌ها نسبت به کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک بوده است. اخبار مربوط به احتمال پیشرفت مذاکرات میان آمریکا و ایران و گمانه‌زنی‌ها درباره بازگشایی تنگه هرمز، بخشی از نگرانی‌های بازار نسبت به ریسک‌های منطقه‌ای را کاهش داده است. این تحولات باعث شده انتظارات سرمایه‌گذاران نسبت به مسیر آینده اقتصاد جهانی و سیاست پولی آمریکا تغییر کند. در شرایطی که احتمال کاهش تنش‌های سیاسی افزایش یافته، فشار کاهشی بر قیمت انرژی و در نتیجه نگرانی‌های تورمی نیز بیشتر شده است. کاهش انتظارات تورمی، احتمال تداوم سیاست‌های سختگیرانه فدرال رزرو را محدود کرده و به تضعیف دلار آمریکا منجر شده است؛ عاملی که به طور مستقیم از دارایی‌های بدون بازده مانند طلا حمایت می‌کند. به همین دلیل، رشد اخیر انس طلا تنها نتیجه تقاضای سنتی برای دارایی امن نیست، بلکه واکنش بازار به ترکیبی از تحولات سیاسی، تغییر انتظارات نرخ بهره و کاهش ارزش دلار نیز محسوب می‌شود. با وجود آنکه کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیک در حالت معمول می‌تواند جذابیت دارایی‌های امن را کاهش دهد، در شرایط فعلی بازار طلا بیشتر از مسیر انتظارات مربوط به سیاست پولی و ارز آمریکا حمایت گرفته است. به بیان دیگر، معامله‌گران اکنون کاهش تنش‌های سیاسی را عاملی برای کاهش فشار تورمی و احتمال تغییر رویکرد فدرال رزرو می‌دانند؛ موضوعی که توانسته زمینه بازگشت خریداران به بازار طلا و صعود قیمت XAU/USD تا محدوده ۴۱۸۰ دلار را فراهم کند. کاهش قیمت نفت، انتظارات تورمی را تعدیل کرده است عامل مهم دیگری که از رشد قیمت طلا حمایت می‌کند، تحولات بازار نفت است. تصمیم ائتلاف اوپک‌پلاس در روز یکشنبه برای افزایش تولید از ماه سپتامبر، نگرانی‌ها نسبت به کمبود عرضه نفت را کاهش داد و قیمت نفت خام را به پایین‌ترین سطح خود از ۱۳ ژوئن رساند. افت قیمت نفت معمولاً به معنای کاهش فشارهای تورمی در اقتصاد جهانی است. زمانی که بازارها انتظار تورم پایین‌تری داشته باشند، نیاز بانک‌های مرکزی به افزایش شدید نرخ بهره نیز کاهش پیدا می‌کند. به همین دلیل، معامله‌گران بخشی از انتظارات مربوط به سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو را تعدیل کرده‌اند و همین موضوع فشار فروش قابل توجهی بر شاخص دلار وارد کرده است. از آنجا که طلا سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند، هرگونه کاهش در نرخ‌های بهره مورد انتظار یا افت بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا معمولاً به افزایش جذابیت این فلز گران‌بها منجر می‌شود. همین ارتباط مستقیم میان سیاست پولی، دلار و طلا، یکی از مهم‌ترین دلایل رشد اخیر XAU/USD محسوب می‌شود. بازار کار آمریکا هنوز اجازه تغییر کامل انتظارات را نمی‌دهد با وجود فضای مثبت ایجاد شده برای طلا، بخشی از فعالان بازار همچنان احتمال افزایش نرخ بهره تا پایان سال جاری را حفظ کرده‌اند. دلیل اصلی این موضوع، مقاومت نسبی بازار کار آمریکا در برابر سیاست‌های انقباضی است. گزارش فرصت‌های شغلی آمریکا (JOLTS) که روز سه‌شنبه توسط اداره آمار کار آمریکا منتشر شد، نشان داد تعداد فرصت‌های شغلی به ۷.۳۶ میلیون واحد کاهش یافته است. اگرچه این رقم نسبت به ماه قبل کمتر بوده، اما همچنان بالاتر از سطوح ثبت‌شده در سال گذشته قرار دارد و نشان می‌دهد بازار کار هنوز از استحکام نسبی برخوردار است. در کنار این داده‌ها، جف اشمید، رئیس فدرال رزرو کانزاس‌سیتی، و آنا پاولسون، رئیس فدرال رزرو فیلادلفیا، نیز بار دیگر بر ضرورت ادامه سیاست‌های پولی سختگیرانه برای مهار تورم تأکید کرده‌اند. این اظهارات موجب شده است بخشی از سرمایه‌گذاران همچنان از اتخاذ موقعیت‌های فروش سنگین روی دلار خودداری کنند و منتظر انتشار داده‌های مهم‌تر اشتغال باقی بمانند. نگاه بازار اکنون به گزارش اشتغال ماه ژوئیه دوخته شده است اکنون مهم‌ترین رویداد اقتصادی هفته، انتشار گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا (NFP) در روز جمعه است؛ گزارشی که می‌تواند مسیر سیاست پولی فدرال رزرو در ماه‌های آینده را مشخص‌تر کند. استراتژیست‌های بانک BNY معتقدند تمرکز اصلی بازار طی هفته جاری بر همین گزارش خواهد بود. بر اساس برآوردهای فعلی، اقتصاد آمریکا در ماه ژوئیه حدود ۸۰ هزار شغل جدید ایجاد کرده است. تحلیلگران این بانک بر این باورند که بازار کار آمریکا دیگر برای حفظ نرخ بیکاری در سطوح فعلی، به رشدهای بسیار بزرگ اشتغال نیاز ندارد. به اعتقاد آنها، نرخ تعادلی ایجاد اشتغال احتمالاً چندان بالاتر از ۵۰ هزار فرصت شغلی در ماه نیست و کاهش سرعت رشد نیروی کار نسبت به دوران پیش از همه‌گیری کرونا باعث شده است حتی رشدهای محدود اشتغال نیز بتوانند نرخ بیکاری را در سطوح پایدار حفظ کنند. در نتیجه، اگر آمار اشتغال کمتر از انتظارات منتشر شود، احتمال کاهش بیشتر ارزش دلار و تقویت قیمت طلا افزایش خواهد یافت. در مقابل، انتشار داده‌های قوی می‌تواند بخشی از رشد اخیر فلز زرد را محدود کند. داده‌های امروز آمریکا می‌توانند نوسانات کوتاه‌مدت بازار را تشدید کنند پیش از انتشار گزارش NFP، بازار امروز نیز با دو داده مهم اقتصادی روبه‌رو خواهد بود. گزارش اشتغال بخش خصوصی ADP و شاخص مدیران خرید بخش خدمات آمریکا (ISM Services PMI) مهم‌ترین داده‌هایی هستند که در جلسه معاملاتی آمریکای شمالی منتشر خواهند شد. این دو شاخص معمولاً تصویری اولیه از وضعیت بازار کار و فعالیت اقتصادی آمریکا ارائه می‌کنند و می‌توانند انتظارات معامله‌گران نسبت به گزارش اشتغال روز جمعه را تغییر دهند. به همین دلیل، احتمال افزایش نوسانات قیمت دلار و طلا در ساعات پس از انتشار این آمار بسیار بالا ارزیابی می‌شود. در کنار داده‌های اقتصادی، هرگونه خبر تازه درباره روند مذاکرات میان آمریکا و ایران یا وضعیت تنگه هرمز نیز می‌تواند به سرعت جهت حرکت بازار را تغییر دهد و بر تقاضای دارایی‌های امن اثرگذار باشد. عبور از میانگین متحرک ۲۰۰ دوره‌ای، تصویر تکنیکال را تغییر داده است از منظر تحلیل تکنیکال، ساختار نمودار چهار ساعته اکنون به نفع خریداران تغییر کرده است. قیمت موفق شده از میانگین متحرک نمایی ۲۰۰ دوره‌ای (200-period EMA) عبور کند؛ رخدادی که معمولاً یکی از مهم‌ترین نشانه‌های تغییر روند کوتاه‌مدت محسوب می‌شود. عبور پایدار از این میانگین نشان می‌دهد خریداران کنترل بازار را در اختیار گرفته‌اند و احتمال ادامه حرکت صعودی نسبت به روزهای گذشته افزایش یافته است. این شکست تکنیکال همچنین با بهبود شرایط بنیادی بازار همزمان شده و اعتبار بیشتری به سناریوی صعودی می‌بخشد. در شرایط فعلی، تثبیت قیمت بالاتر از EMA200 می‌تواند زمینه لازم را برای حمله دوباره به مقاومت‌های بالاتر فراهم کند، هرچند معامله‌گران همچنان باید به انتشار داده‌های اقتصادی آمریکا توجه ویژه داشته باشند. اندیکاتورها همچنان از برتری خریداران حکایت دارند اندیکاتورهای مومنتوم نیز همچنان از ادامه برتری خریداران حمایت می‌کنند. شاخص قدرت نسبی (RSI) در محدوده ۶8 قرار گرفته که نشان‌دهنده مومنتوم صعودی قابل قبول بازار است، هرچند فاصله آن تا محدوده اشباع خرید چندان زیاد نیست. در همین حال، هیستوگرام اندیکاتور مکدی (MACD) همچنان در محدوده مثبت قرار دارد و این موضوع نشان می‌دهد نیروی صعودی بازار هنوز تضعیف نشده است. همگرایی این دو اندیکاتور معمولاً احتمال ادامه روند صعودی در کوتاه‌مدت را افزایش می‌دهد و بیانگر آن است که کنترل معاملات همچنان در اختیار خریداران قرار دارد. با این وجود، هرچه RSI به محدوده اشباع خرید نزدیک‌تر شود، احتمال افزایش فشار فروش و ذخیره سود نیز بیشتر خواهد شد؛ موضوعی که می‌تواند سرعت رشد قیمت را در سطوح بالاتر کاهش دهد. مقاومت‌های پیش رو همچنان می‌توانند مانع ادامه جهش شوند اگرچه ساختار کلی بازار به نفع خریداران تغییر کرده است، اما ادامه صعود بدون مانع نخواهد بود. نخستین محدوده‌ای که می‌تواند سرعت رشد قیمت را کاهش دهد، ناحیه بالای ۴۱۳۰ دلار است؛ جایی که احتمال فعال شدن فروشندگان و افزایش ذخیره سود وجود دارد. در سوی مقابل، نخستین حمایت مهم بازار اکنون در محدوده میانگین متحرک نمایی ۲۰۰ دوره‌ای و حوالی ۴۱۱۵ دلار قرار گرفته است. از دست رفتن این سطح می‌تواند مسیر اصلاح عمیق‌تر را تا کف روزانه در محدوده ۴۰۶۵ دلار هموار کند. در صورت تشدید فشار فروش، حمایت‌های بعدی به ترتیب در محدوده ۴۰۴۳ تا ۴۰۴۲ دلار، سپس سطح ۴۰۲۰ دلار و در نهایت مرز روانی ۴۰۰۰ دلار قرار دارند. حفظ این سطوح برای تداوم چشم‌انداز صعودی بازار اهمیت بالایی خواهد داشت. جمع‌بندی؛ بازار در آستانه تعیین روندی تازه قرار گرفته است مجموعه متغیرهای بنیادی و تکنیکال نشان می‌دهد بازار جهانی طلا در یکی از حساس‌ترین مقاطع خود طی هفته‌های اخیر قرار گرفته است. از یک سو، کاهش ارزش دلار، افت قیمت نفت، تعدیل انتظارات تورمی و افزایش امیدها نسبت به توافق میان آمریکا و ایران از روند صعودی قیمت حمایت می‌کنند. از سوی دیگر، مقاومت بازار کار آمریکا و احتمال ادامه سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو همچنان مانعی جدی برای رشد بدون وقفه طلا به شمار می‌رود. در شرایط فعلی، تا زمانی که قیمت بالاتر از محدوده ۴۱۱۵ دلار باقی بماند و اندیکاتورهای تکنیکال سیگنال مثبتی ارائه دهند، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار همچنان به نفع خریداران ارزیابی می‌شود. با این حال، انتشار گزارش‌های ADP، شاخص خدمات ISM و به ویژه گزارش اشتغال NFP می‌تواند تعادل فعلی بازار را بر هم بزند و مسیر بعدی XAU/USD را در روزهای آینده با دقت بیشتری مشخص کند.

بازار طلا و سکه معاملات روز چهارشنبه ۱۴ مرداد را در شرایطی آغاز کرد که بار دیگر دو نیروی اثرگذار اما در جهت مخالف، مسیر قیمت‌ها را تحت تأثیر قرار داده‌اند. از یک سو، انتشار اخبار و سیگنال‌های مثبت سیاسی، فضای انتظاری بازار ارز را تا حد زیادی تغییر داد و موجب افزایش عرضه در معاملات ارزی شد؛ اتفاقی که در نهایت نرخ دلار را به زیر مرز مهم ۱۹۰ هزار تومان کشاند. عقب‌نشینی دلار در حالی رخ داد که این کانال طی هفته‌های گذشته به یکی از مهم‌ترین سطوح روانی بازار تبدیل شده بود و از دست رفتن آن، انتظارات معامله‌گران را نیز تحت تأثیر قرار داد. در سوی دیگر، بازار جهانی طلا کاملاً متفاوت از بازار داخلی حرکت کرده است. افزایش ریسک در بازار انرژی و چرخش بخشی از نقدینگی از بازار نفت به سمت دارایی‌های امن، موجب شد سرمایه‌گذاران بار دیگر به طلا روی بیاورند. همین تغییر جریان سرمایه باعث شد انس جهانی طلا با افزایش قابل توجه تقاضا مواجه شود و یکی از قدرتمندترین رشدهای روزهای اخیر را تجربه کند. این رشد، در حالت عادی می‌توانست محرک مهمی برای افزایش قیمت طلای داخلی باشد، اما افت هم‌زمان نرخ دلار اجازه نداده اثر کامل صعود انس جهانی در بازار ایران منعکس شود. به همین دلیل، بازار طلای داخلی اکنون در نقطه‌ای حساس قرار گرفته است؛ نقطه‌ای که افزایش ارزش طلای جهانی از یک سو و کاهش نرخ ارز از سوی دیگر، یکدیگر را تا حد زیادی خنثی کرده‌اند. حاصل این تقابل، ورود بازار به فاز انتظار و کاهش قدرت روند در معاملات داخلی است؛ شرایطی که باعث شده معامله‌گران نیز با احتیاط بیشتری نسبت به خرید و فروش اقدام کنند. چهارمین برخورد ناموفق؛ خط روند نزولی همچنان سد راه خریداران بررسی نمودار چهار ساعته طلای ۲۴ عیار نشان می‌دهد که قیمت در معاملات روز گذشته برای چهارمین بار تلاش کرد خط روند نزولی کوتاه‌مدت خود را پشت سر بگذارد، اما این تلاش نیز مانند سه مرتبه قبل با شکست مواجه شد. هر بار که قیمت به این مقاومت داینامیک نزدیک شده، فشار فروش افزایش یافته و مانع از تثبیت قیمت در سطوح بالاتر شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد فروشندگان همچنان کنترل روند کوتاه‌مدت بازار را در اختیار دارند. در پایان معاملات روز گذشته، هر گرم طلای ۲۴ عیار در محدوده ۲۴ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان به کار خود پایان داد. این در حالی است که بازار همچنان موفق نشده از ساختار نزولی کوتاه‌مدت خود خارج شود و همین مسئله باعث شده روند صعودی قدرتمندی در قیمت‌ها شکل نگیرد. البته افزایش تعداد برخوردهای قیمت با این خط روند، از منظر تکنیکال اهمیت ویژه‌ای دارد. تجربه بازارها نشان می‌دهد هرچه یک مقاومت دفعات بیشتری مورد آزمایش قرار گیرد، احتمال تضعیف آن و در نهایت شکست مقاومت افزایش پیدا می‌کند. بنابراین رفتار قیمت در روزهای آینده می‌تواند سرنوشت روند کوتاه‌مدت طلای داخلی را مشخص کند. بازاری اسیر یک کانال فشرده؛ نبرد میان حمایت و مقاومت ادامه دارد طلای ۲۴ عیار همچنان میان دو محدوده بسیار مهم ۲۴ میلیون تومان به عنوان حمایت و ۲۵ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان به عنوان مقاومت در حال نوسان است. طی هفته‌های اخیر این دو سطح به مرزهای اصلی معاملات تبدیل شده‌اند و هر بار که قیمت به یکی از این محدوده‌ها نزدیک شده، واکنش معامله‌گران مانع از خروج بازار از این کانال شده است. ریشه این رفتار خنثی را باید در هم‌زمانی شرایط بازار جهانی و فضای سیاسی داخل کشور جست‌وجو کرد. طی هفته‌های گذشته، انس جهانی طلا وارد دوره‌ای از بلاتکلیفی شده بود و تا پیش از رشد اخیر، نتوانسته بود روند مشخصی را آغاز کند. از سوی دیگر، فضای سیاسی داخلی نیز باعث شده معامله‌گران نسبت به آینده نرخ ارز و مسیر بازار اطمینان کافی نداشته باشند. هم‌پوشانی این دو عامل، بازار طلای داخلی را نیز وارد دوره‌ای از انتظار کرده است. در چنین فضایی، نه خریداران انگیزه کافی برای شکستن مقاومت دارند و نه فروشندگان موفق شده‌اند حمایت‌های مهم را از دست بازار خارج کنند. در نتیجه، قیمت‌ها در یک دامنه محدود در حال نوسان هستند و بازار همچنان در انتظار یک محرک قدرتمند برای خروج از این وضعیت قرار دارد. اندیکاتورها؛ نشانه‌های تردید همچنان بر نمودار غالب است مرور اندیکاتورهای تکنیکال نیز تصویر روشنی از همین فضای بلاتکلیفی ارائه می‌دهد. شاخص قدرت نسبی (RSI) در محدوده ۴۵ واحد قرار گرفته است؛ سطحی که نشان می‌دهد بازار نه وارد محدوده اشباع فروش شده و نه قدرت لازم برای آغاز یک روند صعودی پرشتاب را به دست آورده است. قرار گرفتن RSI پایین‌تر از سطح میانی ۵۰ همچنان برتری نسبی فروشندگان را نشان می‌دهد، اما فاصله اندک آن با این سطح بیانگر کاهش تدریجی قدرت عرضه است. در همین حال، اندیکاتور MACD نیز همچنان پایین‌تر از خط صفر قرار دارد، اما فاصله بسیار کمی با این سطح پیدا کرده است. این وضعیت از کاهش مومنتوم نزولی حکایت دارد و نشان می‌دهد فشار فروش نسبت به هفته‌های گذشته تضعیف شده است. با این حال، تا زمانی که این اندیکاتور وارد محدوده مثبت نشود و سیگنال قطعی تغییر روند صادر نکند، نمی‌توان از آغاز یک موج صعودی پایدار سخن گفت. در مجموع، مجموعه اندیکاتورها همچنان از بازاری خبر می‌دهند که در مرحله تصمیم‌گیری قرار گرفته و هنوز هیچ‌یک از دو جبهه خریداران یا فروشندگان موفق نشده‌اند برتری قاطعی نسبت به طرف مقابل به دست آورند. جهش انس جهانی؛ موتور صعودی که دلار آن را مهار کرده است در حالی که بازار داخلی همچنان درگیر فضای انتظار است، انس جهانی طلا معاملات امروز را با قدرت آغاز کرده و تاکنون بیش از دو درصد رشد را به ثبت رسانده است. این افزایش قیمت باعث شد فلز زرد از مقاومت مهم ۴۱۰۰ دلار عبور کند و خود را به محدوده ۴۱۶۷ دلار برساند؛ حرکتی که از منظر تکنیکال، یک سیگنال صعودی مهم برای بازار جهانی طلا محسوب می‌شود. رشد اخیر انس جهانی عمدتاً ناشی از تغییر مسیر جریان نقدینگی در بازارهای جهانی بوده است. بخشی از سرمایه‌هایی که پیش‌تر در بازار نفت حضور داشتند، اکنون به سمت بازار طلا حرکت کرده‌اند و افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن نیز این روند را تقویت کرده است. در نتیجه، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار جهانی نسبت به روزهای گذشته به شکل محسوسی بهبود یافته است. در شرایط عادی، چنین جهشی می‌توانست محرک رشد قابل توجه قیمت طلای داخلی باشد، اما افت نرخ دلار مانع از انتقال کامل این سیگنال مثبت به بازار ایران شده است. در واقع، آنچه امروز در بازار مشاهده می‌شود، نتیجه تقابل مستقیم دو متغیر اصلی قیمت طلاست؛ انس جهانی نقش پیشران صعود را ایفا می‌کند، در حالی که کاهش نرخ ارز، اثر این رشد را تا حد زیادی خنثی کرده است. حباب منفی و چشم‌انداز پیش‌رو؛ کلید بازار همچنان در دست دلار محاسبات ارزش ذاتی طلای ۲۴ عیار نشان می‌دهد که با فرض تثبیت نرخ دلار در محدوده ۱۸۸ هزار تومان و باقی ماندن انس جهانی در سطوح فعلی، قیمت طلا باید در محدوده‌ای بالاتر از ۲۵ میلیون تومان معامله شود. این اختلاف میان ارزش محاسباتی و قیمت فعلی نشان می‌دهد که بازار در حال حاضر با حباب منفی مواجه است و طلای داخلی پایین‌تر از ارزش ذاتی خود معامله می‌شود. با این حال، کاهش نرخ دلار به زیر مرز ۱۹۰ هزار تومان اجازه نداده این حباب منفی به سرعت تخلیه شود. در حال حاضر قیمت طلای ۲۴ عیار در محدوده ۲۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان قرار دارد و هرچند رشد انس جهانی از آن حمایت می‌کند، اما فشار ناشی از افت دلار همچنان مانع از شکل‌گیری یک روند صعودی قدرتمند شده است. از منظر تکنیکال، نخستین شرط تغییر روند، عبور قیمت از خط روند نزولی کوتاه‌مدت است. در صورت تحقق این سناریو، مهم‌ترین مانع پیش روی بازار مقاومت کلیدی ۲۵ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان خواهد بود؛ مقاومتی که شکست و تثبیت قیمت بالای آن می‌تواند آغازگر یک موج صعودی جدید در بازار طلای داخلی باشد. در مقابل، اگر فضای سیاسی همچنان به نفع کاهش نرخ ارز باقی بماند و دلار زیر کانال ۱۹۰ هزار تومان تثبیت شود، احتمال ادامه نوسان قیمت طلا در همین دامنه فشرده بیش از هر سناریوی دیگری خواهد بود. به همین دلیل، در شرایط فعلی همچنان می‌توان گفت سرنوشت کوتاه‌مدت طلای داخلی بیش از هر زمان دیگری به رقابت میان دو متغیر تعیین‌کننده، یعنی دلار و انس جهانی، گره خورده است.

دلار میان انتظار و ابهام؛ بازاری که چشم به سیاست دوخته است بازار ارز معاملات امروز را در شرایطی آغاز می‌کند که دو روز معاملاتی گذشته را با نوساناتی محدود و رفتاری محتاطانه پشت سر گذاشت. برخلاف مقاطع پرالتهاب که قیمت دلار تحت تأثیر جریان قدرتمند عرضه و تقاضا با سرعت میان سطوح مختلف جابه‌جا می‌شد، اکنون بازار وارد مرحله‌ای از انتظار شده است؛ مرحله‌ای که در آن معامله‌گران ترجیح می‌دهند تا مشخص شدن چشم‌انداز سیاسی، از اتخاذ موقعیت‌های سنگین معاملاتی خودداری کنند. کاهش دامنه نوسانات در روزهای اخیر نیز بیش از آنکه نشانه‌ای از آرامش بازار باشد، بیانگر افزایش احتیاط و کاهش ریسک‌پذیری فعالان بازار است. فضای کنونی بازار ارز را می‌توان یکی از مبهم‌ترین دوره‌های ماه‌های اخیر توصیف کرد؛ دوره‌ای که در آن قیمت‌ها نه بر اساس متغیرهای اقتصادی، بلکه بیش از هر عامل دیگری تحت تأثیر تحولات ژئوپلیتیکی و اخبار سیاسی حرکت می‌کنند. در چنین شرایطی، بازار عملاً در بلاتکلیفی کامل قرار گرفته و تا زمانی که تکلیف متغیرهای سیاسی مشخص نشود، انتظار شکل‌گیری یک روند قدرتمند و پایدار چندان منطقی به نظر نمی‌رسد. سیاست؛ متغیری که فرمان بازار ارز را در دست گرفته است در شرایط فعلی تقریباً تمامی نگاه‌ها به تحولات سیاسی و ژئوپلیتیکی معطوف شده است. تنش‌های اخیر، توقف نسبی این تنش‌ها و در عین حال انتشار پی‌درپی اخبار، شایعات، اظهارنظرها و توییت‌های متناقض درباره آینده این وضعیت، فضای بازار را بیش از گذشته دچار سردرگمی کرده است. همین موضوع باعث شده معامله‌گران تصویر شفافی از مسیر پیش‌روی قیمت نداشته باشند و تصمیم‌گیری برای ورود یا خروج از بازار را با احتیاط بیشتری انجام دهند. هیجان ناشی از این فضای خبری، اگرچه تاکنون خود را در قالب نوسانات شدید نشان نداده، اما باعث شده حجم قابل توجهی از نقدینگی در وضعیت انتظار قرار گیرد. معامله‌گران به خوبی می‌دانند که هر خبر مثبت یا منفی می‌تواند در مدت زمان کوتاهی مسیر قیمت را تغییر دهد؛ به همین دلیل، بازار در حال حاضر بیش از آنکه به داده‌های اقتصادی یا متغیرهای بنیادی واکنش نشان دهد، به اخبار سیاسی و سیگنال‌های دیپلماتیک حساس شده است. تا زمانی که این ابهام برطرف نشود، احتمال ادامه رفتار نوسانی و احتیاطی بازار همچنان بالا خواهد بود. مرز ۱۹۰ هزار تومان؛ حمایت روانی که بازار از آن دفاع می‌کند رفتار قیمت در روزهای اخیر نشان می‌دهد که دلار همچنان تمایل بالایی برای حفظ جایگاه خود بالاتر از مرز روانی ۱۹۰ هزار تومان دارد. این سطح در هفته‌های گذشته به یکی از مهم‌ترین حمایت‌های بازار تبدیل شده و هر بار که قیمت به آن نزدیک شده، بخشی از تقاضا مانع از ادامه افت نرخ شده است. همین موضوع نشان می‌دهد که خریداران هنوز حاضر نیستند به سادگی این محدوده را واگذار کنند. با این حال، شرایط سیاسی همچنان می‌تواند معادلات بازار را تغییر دهد. اگر در کوتاه‌مدت اخبار یا سیگنال‌های مثبتی از فضای سیاسی منتشر شود، احتمال افزایش فشار فروش و ورود قیمت به کانال ۱۸۰ هزار تومان وجود خواهد داشت. البته چنین حرکتی، با توجه به شرایط فعلی بازار، بیشتر می‌تواند یک واکنش هیجانی و کوتاه‌مدت باشد تا آغاز یک روند نزولی پایدار. تجربه ماه‌های گذشته نیز نشان داده است که افت‌های ناشی از شوک‌های خبری معمولاً دوام چندانی ندارند و پس از فروکش کردن هیجانات اولیه، قیمت بار دیگر به سمت سطوح بالاتر بازمی‌گردد. از همین رو، حتی اگر دلار برای مدت کوتاهی وارد کانال ۱۸۰ هزار تومان شود، نمی‌توان آن را به معنای تغییر ساختار کلی بازار دانست. این محدوده همچنان یکی از مهم‌ترین نواحی حمایتی بازار محسوب می‌شود و انتظار می‌رود در صورت رسیدن قیمت به آن، دوباره تقاضای قابل توجهی وارد معاملات شود. نمودار چهار ساعته؛ اصلاحی که روند صعودی را متوقف کرد بررسی نمودار دلار در تایم‌فریم چهار ساعته نشان می‌دهد که قیمت پیش از این موفق شده بود سقف کانال نزولی میان‌مدت خود را به سمت بالا بشکند؛ اتفاقی که از منظر تحلیل تکنیکال، سیگنالی مهم برای پایان روند اصلاحی و آغاز یک حرکت صعودی جدید محسوب می‌شد. پس از این شکست، انتظار می‌رفت قیمت با قدرت بیشتری به سمت سقف تاریخی خود حرکت کند و اهداف بالاتری را دنبال کند. اما هم‌زمان با افزایش ابهامات سیاسی و انتشار اخبار ضد و نقیض، این روند صعودی متوقف شد و بازار وارد فاز اصلاحی شد. در نتیجه، قیمت از سقف‌های اخیر فاصله گرفت و بار دیگر به محدوده حساس ۱۹۰ هزار تومان بازگشت. در حال حاضر دلار در محدوده ۱۹۲ هزار و ۹۰۰ تومان معامله می‌شود و همچنان در نزدیکی این حمایت روانی قرار دارد. با توجه به اینکه هنوز افق روشنی از وضعیت سیاسی مشاهده نمی‌شود، این احتمال وجود دارد که بازار در معاملات امروز نیز بار دیگر محدوده ۱۹۰ هزار تومان را آزمایش کند و حتی برای مدت کوتاهی به کانال ۱۸۰ هزار تومان نفوذ داشته باشد. با این حال، تا زمانی که حمایت‌های کلیدی حفظ شوند، این اصلاح را می‌توان بخشی از نوسانات طبیعی بازار تلقی کرد. اندیکاتورها در وضعیت خنثی؛ بازار هنوز تصمیم نگرفته است نگاهی به اندیکاتورهای تکنیکال نیز نشان می‌دهد که بازار در شرایط فعلی فاقد سیگنال قطعی برای آغاز یک روند قدرتمند است. شاخص قدرت نسبی (RSI) در محدوده ۵۶ قرار دارد؛ سطحی که نه ورود بازار به ناحیه اشباع خرید را نشان می‌دهد و نه از اشباع فروش حکایت دارد. این موضوع بیانگر آن است که قدرت خریداران و فروشندگان در وضعیت نسبتاً متعادلی قرار گرفته و هیچ‌یک بر دیگری برتری محسوسی ندارد. از سوی دیگر، اندیکاتور MACD نیز در نزدیکی خط صفر در حال نوسان است؛ وضعیتی که معمولاً نشان‌دهنده کاهش مومنتوم بازار و نبود روند غالب است. در واقع، هم رفتار قیمت و هم وضعیت اندیکاتورها یک پیام مشترک را مخابره می‌کنند؛ اینکه بازار همچنان در انتظار یک محرک بنیادی یا خبری قدرتمند برای تعیین مسیر بعدی خود قرار دارد. دو سناریوی محتمل برای مسیر آینده دلار در شرایط کنونی، می‌توان دو سناریوی اصلی را برای بازار ارز در نظر گرفت. سناریوی نخست، انتشار یک پالس مثبت سیاسی و کاهش ریسک‌های ژئوپلیتیکی است. در چنین حالتی، احتمال افزایش هیجان فروش و اصلاح قیمت مشابه آنچه در مقاطع قبلی تجربه شد، وجود خواهد داشت. با این حال، حتی در این سناریو نیز کانال ۱۸۰ هزار تومان از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و انتظار می‌رود تقاضای قابل توجهی در این محدوده فعال شود؛ بنابراین، کاهش پایدار قیمت به زیر این سطح در شرایط فعلی با احتمال نسبتاً ضعیفی همراه است. سناریوی دوم بر پایه تداوم وضعیت فعلی یا افزایش دوباره ریسک‌های سیاسی و همچنین ادامه فشارهای اقتصادی داخلی شکل می‌گیرد. در چنین شرایطی، احتمال بازگشت تدریجی تقاضا و حرکت دوباره قیمت به سمت کانال ۲۰۰ هزار تومان افزایش خواهد یافت. واقعیت این است که متغیرهای اقتصادی داخلی همچنان از سطوح بالاتر قیمت حمایت می‌کنند و همین موضوع باعث می‌شود هر اصلاح قیمتی، بیش از آنکه نشانه تغییر روند باشد، به عنوان فرصتی برای بازگشت خریداران تلقی شود. در مجموع، بازار ارز در شرایط فعلی بیش از هر زمان دیگری اسیر اخبار و تحولات سیاسی است و تصمیم نهایی قیمت نیز تا حد زیادی به همین متغیر وابسته خواهد بود. تا زمانی که چشم‌انداز روشنی از وضعیت ژئوپلیتیکی و سیاسی شکل نگیرد، احتمال ادامه نوسانات محدود در اطراف مرز ۱۹۰ هزار تومان همچنان بالا خواهد بود. با این حال، در افق میان‌مدت و با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی داخلی، همچنان می‌توان شانس بیشتری برای حرکت تدریجی قیمت به سمت کانال ۲۰۰ هزار تومان نسبت به تثبیت آن در سطوح پایین‌تر متصور بود.

بازار گاز طبیعی انگلیس در شاخص UK NBP (London/National Balancing Point) در روزهای ابتدایی آگوست 2026 پس از یک دوره صعود شدید، وارد مرحله‌ای از اصلاح و بازتنظیم قیمت‌ها شده است. این شاخص که یکی از مهم‌ترین معیارهای قیمت‌گذاری گاز در اروپا محسوب می‌شود، در محدوده 138 تا 144 پنس به ازای هر ترم (p/therm) معامله می‌شود و در هفته‌های اخیر تحت تاثیر مستقیم تحولات ژئوپلیتیکی، نوسانات قابل توجهی را تجربه کرده است. قیمت گاز طبیعی انگلیس در ابتدای آگوست با افتی بیش از 3 تا 4 درصد به محدوده پایین تا میانی کانال 130 پنس به ازای هر ترم رسید و در حوالی 138.8 تا 139 پنس تثبیت شد؛ سطحی که پایین‌ترین قیمت در بیش از دو هفته اخیر محسوب می‌شود. این کاهش پس از رشد قدرتمند ماه جولای رخ داد؛ دوره‌ای که قیمت‌ها حدود 38 درصد افزایش یافتند و تحت تاثیر افزایش نگرانی‌ها درباره تنش‌های خاورمیانه، ریسک اختلال در جریان انتقال گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) و محدودیت‌های احتمالی عرضه، جهش قابل توجهی را تجربه کردند. با وجود اصلاح اخیر، روند میان‌مدت این بازار همچنان تصویری قدرتمند دارد. بازدهی سالانه قراردادهای پیوسته در برخی داده‌ها بیش از 90 درصد گزارش شده و تغییر یک‌ساله قیمت نیز در محدوده مثبت 64 تا 68 درصد قرار دارد. دامنه نوسان 52 هفته‌ای این بازار نیز بین 69 تا 180 پنس به ازای هر ترم ثبت شده که نشان‌دهنده افزایش چشمگیر سطح نوسان در بازار انرژی اروپا است. شاخص مرجع این بازار، قراردادهای آتی گاز طبیعی UK NBP در بورس ICE است که قرارداد پیوسته آن با نمادهایی مانند GWM1!/GWMU2026 دنبال می‌شود. این بازار ارتباط نزدیکی با شاخص هلندی TTF دارد؛ بازاری که در روزهای اخیر در محدوده 56 تا 59 یورو به ازای هر مگاوات ساعت معامله شده و همزمان با NBP حدود 4 درصد کاهش قیمت را تجربه کرده است. تغییر مسیر قیمت پس از کاهش ریسک‌های فوری عرضه عامل اصلی حرکت صعودی قیمت گاز طبیعی انگلیس در ماه جولای، افزایش شدید حق بیمه ریسک ناشی از تحولات ژئوپلیتیکی بود. نگرانی‌ها درباره احتمال اختلال در مسیرهای انتقال انرژی از منطقه خلیج فارس، به‌خصوص در ارتباط با جریان LNG قطر از مسیر تنگه هرمز، باعث شد معامله‌گران ریسک کمبود عرضه را در قیمت‌ها لحاظ کنند. بازار انرژی اروپا در سال‌های اخیر به دلیل کاهش وابستگی به گاز خط لوله روسیه، بیش از گذشته به واردات LNG وابسته شده است. همین وابستگی باعث شده هرگونه تهدید برای مسیرهای حمل‌ونقل دریایی یا تولیدکنندگان بزرگ LNG، تاثیر مستقیمی بر قیمت‌های کوتاه‌مدت داشته باشد. با این حال، در آغاز آگوست نشانه‌هایی از کاهش فشارهای ژئوپلیتیکی باعث عقب‌نشینی قیمت‌ها شد. گزارش‌هایی درباره لغو حملات برنامه‌ریزی‌شده، آغاز احتمالی مذاکرات و بهبود شرایط حمل‌ونقل دریایی، بخشی از نگرانی‌های بازار را کاهش داد. همچنین افزایش نشانه‌ها از حرکت دوباره نفتکش‌های LNG قطر باعث شد بخشی از پریمیوم ریسک ایجادشده در قیمت‌ها تخلیه شود. این تغییر فضای خبری نشان داد که بازار گاز اروپا همچنان بیش از آنکه تنها بر عرضه و تقاضای فیزیکی متمرکز باشد، نسبت به تحولات سیاسی و امنیتی حساس است. در چنین شرایطی، حتی تغییرات محدود در ارزیابی ریسک عرضه می‌تواند باعث حرکت‌های چنددرصدی در مدت کوتاه شود. ذخایر اروپا همچنان نقطه ضعف اصلی بازار باقی مانده است در کنار عوامل ژئوپلیتیکی، وضعیت ذخایر گاز اروپا همچنان یکی از مهم‌ترین متغیرهای بنیادی بازار محسوب می‌شود. ذخایر اتحادیه اروپا در پایان جولای و ابتدای آگوست 2026 حدود 55 تا 57 درصد پر بوده است. بر اساس داده‌های GIE AGSI، سطح ذخایر در محدوده 56.6 تا 56.9 درصد در روزهای 31 جولای تا 2 آگوست قرار داشته که معادل حدود 640 تا 643 تراوات ساعت گاز ذخیره‌شده است. این سطح ذخایر نسبت به میانگین پنج‌ساله برای این دوره پایین‌تر بوده و نشان می‌دهد اروپا هنوز فاصله قابل توجهی تا رسیدن به شرایط کاملاً مطمئن پیش از فصل سرد دارد. اگرچه اهداف رسمی ذخیره‌سازی در سال‌های اخیر انعطاف بیشتری پیدا کرده‌اند، اما بازار همچنان نسبت به سرعت تزریق گاز به مخازن پیش از آغاز زمستان حساس است. در میان کشورهای بزرگ اروپایی، وضعیت آلمان اهمیت ویژه‌ای دارد. سطح ذخایر این کشور در محدوده 46 تا 47 درصد قرار گرفته که پایین‌تر از سطح مطلوب تاریخی است. اگرچه بریتانیا ساختار ذخیره‌سازی متفاوتی دارد و ظرفیت ذخیره آن نسبت به برخی کشورهای اروپایی محدودتر است، اما همچنان از شرایط کلی بازار اروپا تاثیر می‌پذیرد. کند بودن روند افزایش ذخایر باعث شده حتی در شرایطی که فشارهای کوتاه‌مدت کاهش پیدا می‌کند، بازار یک کف حمایتی بنیادی در برابر افت شدید قیمت‌ها داشته باشد. عرضه جهانی LNG در حال افزایش است اما انعطاف بازار محدود باقی مانده در بخش عرضه، بازار گاز طبیعی اروپا همچنان با چند چالش ساختاری مواجه است. تولید گاز در فلات قاره انگلیس (UKCS) طی سال‌های اخیر روندی نزولی داشته و این کشور بیش از گذشته به واردات وابسته شده است. در همین حال، جریان گاز نروژ از طریق خطوط لوله همچنان یکی از مهم‌ترین منابع تامین اروپا محسوب می‌شود، اما تعمیرات دوره‌ای یا اختلالات عملیاتی می‌تواند بر میزان عرضه تاثیرگذار باشد. واردات LNG نیز نقش حیاتی در تعادل بازار دارد. چشم‌انداز سال 2026 نشان می‌دهد حجم عرضه LNG جهانی با راه‌اندازی پروژه‌های جدید در حال افزایش است؛ موضوعی که در بلندمدت می‌تواند فشارهای قیمتی را کاهش دهد. با این حال، در کوتاه‌مدت اروپا همچنان باید برای جذب محموله‌های LNG با بازارهای آسیایی رقابت کند. رقابت میان اروپا و آسیا برای خرید LNG یکی از متغیرهای مهم قیمت‌گذاری جهانی است. حتی اگر ظرفیت تولید جهانی افزایش پیدا کند، محدودیت‌های حمل‌ونقل، زمان انتقال محموله‌ها و شرایط آب‌وهوایی می‌تواند انعطاف بازار را کاهش دهد. تقاضای فصلی همچنان مهم‌ترین محرک سمت مصرف باقی مانده است تقاضای گاز طبیعی در اروپا به شدت تحت تاثیر شرایط آب‌وهوایی قرار دارد. فصل زمستان با افزایش مصرف گرمایشی، حساس‌ترین دوره برای بازار محسوب می‌شود، اما در تابستان نیز افزایش تقاضای برق برای سیستم‌های سرمایشی می‌تواند بر مصرف گاز در نیروگاه‌ها تاثیر بگذارد. در بریتانیا، مصرف بخش نیروگاهی و صنعتی همچنان بخش مهمی از تقاضای پایه را تشکیل می‌دهد. چشم‌اندازهای تابستانی شرکت National Gas نیز نشان داده‌اند که افزایش نیاز کلی به انرژی می‌تواند باعث افزایش وابستگی به واردات LNG شود. از سوی دیگر، شرایط آب‌وهوایی معتدل می‌تواند فشار بازار را کاهش دهد و به روند ذخیره‌سازی کمک کند. به همین دلیل، پیش‌بینی‌های هواشناسی برای ماه‌های آینده یکی از مهم‌ترین داده‌هایی است که معامله‌گران بازار گاز دنبال می‌کنند. در کنار این عوامل، ارتباط میان بازارهای مختلف انرژی نیز اهمیت دارد. قیمت Henry Hub آمریکا همچنان فاصله قابل توجهی با بازار اروپا دارد و در محدوده حدود 2.7 تا 3.6 دلار قرار گرفته است. این اختلاف قیمتی از نظر تئوریک امکان آربیتراژ LNG را ایجاد می‌کند، اما هزینه حمل، زمان انتقال و ظرفیت صادراتی محدودیت‌هایی برای انتقال سریع عرضه ایجاد می‌کند. تحلیل تکنیکال؛ اصلاح کوتاه‌مدت در برابر ساختار صعودی میان‌مدت نشانه‌های آرام شدن شتاب صعودی در نمودار قیمت بررسی تکنیکال قرارداد پیوسته UK NBP نشان می‌دهد بازار پس از رشد قدرتمند ماه جولای وارد مرحله‌ای از اصلاح کوتاه‌مدت شده است، اما ساختار کلی هنوز در تایم‌فریم‌های بالاتر نشانه‌های حمایتی دارد. در داده‌های تکنیکال اواخر جولای و ابتدای آگوست، ارزیابی کلی بازار بین حالت خنثی تا خرید قرار دارد. اسیلاتورها وضعیت متعادلی دارند، در حالی که میانگین‌های متحرک همچنان از روند صعودی میان‌مدت حمایت می‌کنند. شاخص قدرت نسبی RSI (14) در محدوده حدود 62 قرار دارد که نشان می‌دهد بازار هنوز وارد شرایط اشباع خرید شدید نشده است. استوکاستیک در سطح حدود 66، CCI در محدوده 58 و ADX در حوالی 41 قرار دارند. این ترکیب نشان‌دهنده وجود روند، اما بدون فشار خرید افراطی است. MACD همچنان سیگنال مثبت ارائه می‌دهد، اگرچه مومنتوم در برخی داده‌ها اندکی متمایل به فروش کوتاه‌مدت بوده است. این وضعیت با رفتار اخیر قیمت همخوانی دارد؛ بازاری که پس از یک رشد سریع، بخشی از سودهای خود را تثبیت می‌کند. میانگین‌های متحرک همچنان از روند اصلی حمایت می‌کنند در بخش میانگین‌های متحرک، تصویر کلی همچنان مثبت باقی مانده است. قیمت بالاتر از میانگین‌های کلیدی مانند EMA20 در محدوده 135، EMA50 در محدوده 124، EMA100 در محدوده 116 و EMA200 در محدوده 108 قرار دارد. این فاصله میان قیمت فعلی و میانگین‌های بلندمدت نشان می‌دهد روند صعودی ایجادشده در ماه‌های اخیر هنوز به طور کامل از بین نرفته است. با این حال، در کوتاه‌مدت SMA10 در برخی داده‌ها کمی بالاتر از قیمت قرار گرفته که می‌تواند نشانه‌ای از فشار فروش محدود باشد. خط پایه ایچیموکو در محدوده 126 قرار دارد و وضعیت آن خنثی ارزیابی شده است. در مقابل، Hull Moving Average همچنان از ادامه روند حمایت می‌کند. از منظر ساختار قیمتی، حمایت‌های مهم بازار در محدوده 130 تا 135 پنس قرار دارند و در صورت افزایش فشار فروش، میانگین‌های 120 تا 125 پنس می‌توانند نقش حمایتی بعدی را ایفا کنند. در سمت مقابل، مقاومت مهم بازار در محدوده سقف‌های جولای و ناحیه 145 تا 150 پنس قرار دارد. بازار در انتظار تعیین مسیر بعدی میان ریسک سیاسی و عوامل بنیادی رفتار اخیر قیمت نشان می‌دهد بازار گاز طبیعی انگلیس بین دو نیروی متضاد قرار گرفته است. از یک طرف، کاهش ریسک‌های فوری ژئوپلیتیکی باعث شده بخشی از رشد سریع قیمت‌ها اصلاح شود؛ از طرف دیگر، شرایط ذخایر پایین‌تر از میانگین و وابستگی اروپا به LNG همچنان از قیمت‌ها حمایت می‌کند. ساختار منحنی آتی نیز همچنان نشان‌دهنده وضعیت کانتانگو است؛ به این معنا که قراردادهای ماه‌های زمستان مانند نوامبر و دسامبر در مقایسه با قراردادهای نزدیک‌تر قیمت بالاتری دارند. این موضوع نشان می‌دهد بازار همچنان برای فصل سرد، ریسک بیشتری نسبت به شرایط فعلی در نظر گرفته است. در کوتاه‌مدت، مسیر قیمت بیش از هر چیز به اخبار مربوط به جریان LNG، تحولات خاورمیانه و داده‌های ذخیره‌سازی وابسته خواهد بود. اما در افق میان‌مدت، تا زمانی که ذخایر اروپا فاصله خود را با سطوح مطلوب جبران نکنند، فضای حمایتی برای قیمت‌ها باقی خواهد ماند. جمع‌بندی؛ بازار گاز اروپا همچنان در معرض نوسانات بزرگ باقی می‌ماند بازار UK NBP پس از جهش 38 درصدی ماه جولای، در ابتدای آگوست وارد فاز اصلاح شده و قیمت‌ها به محدوده 138 تا 144 پنس به ازای هر ترم بازگشته‌اند. کاهش نگرانی‌های فوری درباره اختلال عرضه، عامل اصلی فشار نزولی اخیر بوده است، اما عوامل بنیادی همچنان تصویر متفاوتی ارائه می‌دهند. سطح پایین‌تر ذخایر اروپا، وابستگی بالای این منطقه به واردات LNG، کاهش تولید داخلی بریتانیا و حساسیت بازار به تحولات ژئوپلیتیکی باعث شده‌اند گاز طبیعی همچنان یکی از پرنوسان‌ترین بازارهای انرژی باقی بماند. از منظر تکنیکال، روند میان‌مدت تا زمانی که قیمت بالاتر از محدوده‌های حمایتی 130 تا 135 پنس باقی بماند، ساختار مثبت خود را حفظ می‌کند. در مقابل، عبور دوباره از مقاومت‌های 145 تا 150 پنس می‌تواند مسیر بازگشت به سطوح بالاتر را تقویت کند. در افق پیش‌رو، داده‌های ذخیره‌سازی GIE AGSI، وضعیت صادرات LNG، تحولات سیاسی و پیش‌بینی‌های آب‌وهوایی مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده مسیر قیمت خواهند بود. مدل‌های بازار مانند Trading Economics نیز در برخی برآوردها سطح حدود 150 پنس را برای پایان فصل پیش‌بینی کرده‌اند، هرچند بازار انرژی به دلیل ماهیت خبرمحور خود می‌تواند در مدت کوتاه تغییرات قابل توجهی را تجربه کند.