تراست سلسله‌ای چیست؟

تراست سلسله‌ای چیست؟

خصوصیت متمایز تراست سلسله‌ای، مدت زمان آن است. این نوع تراست اگر به درستی طراحی شود، می‌تواند برای نسل‌های زیادی دوام بیاورد.

نکات کلیدی
- تراست‌های سلسله‌ای به افراد ثروتمند اجازه می‌دهند پولشان را بدون پرداخت مالیات بر ارث به نسل‌های آینده منتقل کنند.
- در سال ۲۰۲۴، هر فرد می‌تواند تا ۱۳.۶۱ میلیون دلار را در یک تراست سلسله‌ای قرار دهد.
- تراست‌های سلسله‌ای بدون بازگشت هستند و پس از تأمین مالی، شرایط آن‌ها قابل تغییر نیست.

قوانین

به طور تاریخی، بسیاری از ایالت‌ها قانونی علیه "جاودانگی" داشتند و مشخص کرده بودند که چه زمانی یک تراست باید پایان یابد. یک قانون معمول این بود که یک تراست می‌توانست تا ۲۱ سال پس از مرگ آخرین ذینفع زنده‌ که هنگام تأسیس تراست وجود داشت، ادامه یابد. در آن شرایط، یک تراست می‌توانست به‌طور نظری برای حدود ۱۰۰ سال دوام بیاورد.

با این حال، برخی ایالت‌ها به افراد ثروتمند اجازه می‌دهند که تراست‌های سلسله‌ای ایجاد کنند که می‌تواند برای نسل‌های زیادی در آینده ادامه داشته باشد. تراست سلسله‌ای یک نوع تراست بدون بازگشت است. اهداکنندگان می‌توانند قوانینی برای چگونگی مدیریت و توزیع پول بین ذینفعان تعیین کنند. پس از تأمین مالی تراست، اهداکننده هیچ کنترلی بر دارایی‌ها نخواهد داشت و اجازه تغییر شرایط تراست را نخواهد داشت. همین موضوع برای ذینفعان آینده تراست نیز صدق می‌کند.

ذینفعان
ذینفعان فوری یک تراست سلسله‌ای معمولاً فرزندان اهداکننده هستند. پس از مرگ آخرین فرزند، نوه‌ها یا نتیجه‌های اهداکننده عموماً به ذینفعان تبدیل می‌شوند. عملیات تراست توسط یک امین که اهداکننده منصوب می‌کند کنترل می‌شود. امین معمولاً یک بانک یا مؤسسه مالی دیگر است.

نکته
هر کسی می‌تواند به عنوان امین منصوب شود، اما یک سازمان با تاریخچه ثابت مدیریت تراست‌های بلندمدت مفید است زیرا یک تراست سلسله‌ای می‌تواند برای مدت طولانی ادامه داشته باشد.

مالیات‌ها
دارایی‌های منتقل شده به یک تراست سلسله‌ای ممکن است تنها در زمان انتقال و در صورتی که دارایی‌ها از معافیت‌های مالیاتی فدرال فراتر روند، مشمول مالیات هدیه، مالیات ارث، و مالیات انتقال از نسلی به نسل دیگر (GSTT) شوند.
با این حال، مالیات بر درآمد برای یک تراست سلسله‌ای در صورتی که دارایی‌ها درآمد تولید کنند اعمال می‌شود. بنابراین، افراد اغلب دارایی‌هایی را به تراست‌های سلسله‌ای منتقل می‌کنند که درآمد مشمول مالیات تولید نمی‌کنند تا بار مالیات بر درآمد را به حداقل برسانند، مانند سهام بدون سود سهام و اوراق قرضه شهرداری معاف از مالیات.

علاوه بر این، دارایی‌هایی که به یک تراست سلسله‌ای منتقل می‌شوند و هرگونه افزایش ارزش آن‌ها به طور دائمی از دارایی‌های مشمول مالیات اهداکننده حذف می‌شوند و لایه دیگری از تخفیف مالیاتی را فراهم می‌کنند.
یک امین می‌تواند پول را از تراست برای حمایت از ذینفعان مطابق با شرایط تراست توزیع کند. از آنجا که ذینفعان کنترلی بر دارایی‌های تراست ندارند، آن‌ها به عنوان دارایی‌های مشمول مالیات آن‌ها محسوب نمی‌شوند. به طور مشابه، دارایی‌های تراست از ادعاهای طلبکاران یک ذینفع محافظت می‌شوند زیرا دارایی‌ها متعلق به تراست هستند، نه ذینفع.

آیا یک تراست سلسله‌ای سودمند است؟
ایجاد یک تراست می‌تواند بسته به وضعیت مالی شما مزایا و معایب داشته باشد. اگر فردی دارای دارایی‌های قابل توجهی باشد و بخواهد میراثی از ثروت برای خانواده خود ایجاد کند، یک تراست سلسله‌ای می‌تواند ایده خوبی باشد.

معایب تراست سلسله‌ای چیست؟
افراد کنترل تمام دارایی‌های داخل تراست را از دست می‌دهند زیرا این تراست غیرقابل بازگشت است. علاوه بر این، آن‌ها نمی‌توانند شرایط تراست را پس از ایجاد تغییر دهند.

چه کسی مالیات‌های یک تراست سلسله‌ای را می‌پردازد؟
اهداکننده مسئول پرداخت مالیات‌های یک تراست سلسله‌ای است. ذینفعان مالیات بر درآمد را در صورت دریافت درآمد از تراست پرداخت می‌کنند و مالیات‌های انتقال نسل به نسل تا زمانی که تراست خاتمه یابد و ذینفعان نهایی دارایی‌های باقی‌مانده را دریافت کنند، به تأخیر می‌افتد.

نتیجه نهایی
افرادی که دارایی‌های مشمول مالیات قابل توجهی در املاک خود دارند، بیشترین بهره را از تراست‌های سلسله‌ای می‌برند. تراست سلسله‌ای به مالک دارایی‌ها تبدیل می‌شود، بنابراین دارایی‌ها در زمان مرگ اهداکننده در املاک شامل نمی‌شوند. در سال ۲۰۲۴، هر فرد می‌تواند تا ۱۳.۶۱ میلیون دلار را در یک تراست سلسله‌ای قرار دهد.