قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (Americans with Disabilities Act یا ADA) مصوب سال 1990، قانونی است که حفاظت‌های جامع حقوق مدنی را برای افراد دارای معلولیت فراهم می‌کند. این قانون تبعیض علیه افراد دارای معلولیت را در زمینه‌های فرصت‌های شغلی، دسترسی به حمل‌ونقل، اماکن عمومی، ارتباطات، و فعالیت‌های دولتی غیرقانونی کرده است.
ADA کارفرمایان خصوصی، دولت‌های ایالتی و محلی، آژانس‌های استخدامی، و اتحادیه‌های کارگری را از تبعیض علیه افراد دارای معلولیت منع می‌کند. بر اساس این قانون، کارفرمایان همچنین موظف‌اند تسهیلات معقولی برای کارمند دارای معلولیت فراهم کنند تا او بتواند وظایف شغلی خود را انجام دهد.
نکات کلیدی
- قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (ADA) در سال 1990 تصویب شد تا از تبعیض در محل کار و استخدام علیه افراد دارای معلولیت جلوگیری کند.
- ADA به تمام کسب‌وکارهای خصوصی با 15 کارمند یا بیشتر اعمال می‌شود.
- این قانون همچنین کارفرمایان دولتی، آژانس‌های استخدامی، و اتحادیه‌های کارگری را شامل می‌شود.
- ADA همچنین با الزام به ایجاد درهای خودکار، رمپ‌ها، و آسانسورها برای دسترسی ویلچرها در اماکن عمومی و کسب‌وکارها، دسترسی و تحرک را برای افراد دارای معلولیت افزایش داده است.
درک قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (ADA)
برای تحت پوشش قرار گرفتن توسط ADA، فرد باید دارای نقص جسمی یا ذهنی باشد که به طور قابل‌توجهی یک یا چند فعالیت اصلی زندگی را محدود کند. چهار بخش اصلی، حفاظت‌های اولیه معرفی‌شده توسط ADA را تشکیل می‌دهند.
عنوان اول
قانون تبعیض علیه افراد واجد شرایط دارای معلولیت را در فرآیندهای درخواست شغل، استخدام، اخراج، پیگیری پیشرفت شغلی، حقوق، آموزش شغلی، و سایر جنبه‌های استخدام ممنوع می‌کند. این بخش بر کارفرمایانی که 15 کارمند یا بیشتر دارند، اعمال می‌شود.
عنوان دوم
به نهادهای دولتی ایالتی و محلی مربوط می‌شود. این بخش از قانون، حفاظت در برابر تبعیض را به افراد واجد شرایط دارای معلولیت گسترش می‌دهد. این قانون ایجاب می‌کند که این افراد دسترسی معقولی به خدمات، برنامه‌ها، و فعالیت‌های ارائه‌شده توسط دولت داشته باشند.
واقعیت مهم: قانون اصلاحات آمریکایی‌های دارای معلولیت مصوب سال 2008 تعریف قانونی گسترده‌تری از "معلولیت" را امکان‌پذیر کرد. این اصلاحات باعث شد افرادی که به دنبال حفاظت تحت ADA هستند، راحت‌تر بتوانند ثابت کنند که دارای معلولیت هستند. پیش از این اصلاحات، افرادی با معلولیت‌هایی مانند سرطان، دیابت، صرع، اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD)، و ناتوانی‌های یادگیری ممکن بود از پوشش ADA مستثنی شوند.
عنوان سوم
تبعیض علیه افراد دارای معلولیت در دسترسی به فعالیت‌ها در اماکن عمومی را ممنوع می‌کند. این شامل کسب‌وکارهایی است که عموماً برای عموم باز هستند، مانند رستوران‌ها، مدارس، مراکز مراقبت روزانه، سینماها، امکانات تفریحی، و مطب‌های پزشکی.
این قانون همچنین ایجاب می‌کند که اماکن عمومی تازه‌ساخت، بازسازی‌شده، یا مرمت‌شده با استانداردهای ADA مطابقت داشته باشند. علاوه بر این، عنوان سوم به امکانات تجاری، شامل امکانات غیرمسکونی خصوصی مانند کارخانه‌ها، انبارها، یا ساختمان‌های اداری، اعمال می‌شود.
عنوان چهارم
دسترسی به تلفن و تلویزیون را برای افراد دارای معلولیت‌های شنوایی و گفتاری نظارت می‌کند. شرکت‌های مخابراتی، مانند شرکت‌های تلفنی، موظف‌اند خدمات رله مخابراتی (TRS) بین ایالتی و درون ایالتی را 24 ساعت در روز، هفت روز در هفته فراهم کنند.
نهادهای دولتی مختلف در اجرای ADA نقش دارند. کمیسیون فرصت‌های برابر استخدامی (EEOC) عنوان اول را اجرا می‌کند. وزارت کار خدمات دولتی ایالتی و محلی را تحت عنوان دوم و اماکن عمومی را تحت عنوان سوم اجرا می‌کند. عنوان چهارم توسط کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) اجرا می‌شود.
چگونه قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت دسترسی را افزایش داد
ADA استانداردهایی را برای طراحی قابل دسترس برای اماکن عمومی ایجاد کرد که شامل ایجاد درهای خودکار، رمپ‌ها، و آسانسورها برای دسترسی ویلچرها می‌شود. آبخوری‌ها باید در ارتفاعی در دسترس افراد دارای معلولیت قرار گیرند.
برخی از نمونه‌های تسهیلات در محل کار شامل تأمین مترجم زبان اشاره برای متقاضی ناشنوا در طول مصاحبه شغلی، تغییر برنامه کاری برای پاسخگویی به نیازهای فردی که به درمان نیاز دارد، یا بازسازی برای دسترسی آسان‌تر افراد دارای معلولیت است.
مهم: وب‌سایت‌ها طبق قانون موظف‌اند برای افراد دارای معلولیت قابل دسترس باشند و باید با استانداردهای دسترسی ADA مطابقت داشته باشند.
کارفرما طبق ADA ملزم به ارائه تسهیلات معقول نیست اگر این کار باعث مشقت غیرمنطقی برای کسب‌وکار شود و هزینه‌های قابل‌توجهی نسبت به اندازه شرکت ایجاد کند.
عنوان چهارم ADA شرکت‌های تلفنی را ملزم می‌کند که خدمات رله تلفنی یا دستگاه‌های مشابه را برای افراد ناشنوا و دارای اختلال گفتاری فراهم کنند.
قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت چه کاری انجام می‌دهد؟
قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت به دنبال جلوگیری از تبعیض علیه افراد دارای معلولیت در زمینه‌های استخدام، ارتباطات، حمل‌ونقل، برنامه‌های ایالتی و دولتی، و اماکن عمومی است. این قانون به دنبال اطمینان از این است که افراد دارای معلولیت بتوانند به طور برابر در زندگی روزمره مشارکت کنند.
آیا اضطراب تحت پوشش ADA قرار می‌گیرد؟
بله، اختلالات اضطرابی تحت پوشش ADA قرار دارند و به عنوان معلولیت محسوب می‌شوند. اگر از اختلالات اضطرابی رنج می‌برید، اجازه ندارید در محل کار یا هر زمینه دیگری از زندگی‌تان مورد تبعیض قرار گیرید.
انواع ADA چیست؟
قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت (ADA) به چهار بخش اصلی تقسیم می‌شود: عنوان اول، که استخدام را پوشش می‌دهد؛ عنوان دوم، که نهادهای عمومی و حمل‌ونقل را پوشش می‌دهد؛ عنوان سوم، که اماکن عمومی و امکانات عمومی را پوشش می‌دهد؛ و عنوان چهارم، که مخابرات را پوشش می‌دهد.
نتیجه‌گیری
قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت با هدف اطمینان از ارائه فرصت‌های برابر به آمریکایی‌های دارای معلولیت تصویب شد. این شامل قوانینی علیه تبعیض افراد دارای معلولیت در زمینه‌های استخدام، حمل‌ونقل، ارتباطات، اماکن عمومی، و فعالیت‌های دولتی است. این قانون تأثیر زیادی در بهبود زندگی افراد دارای معلولیت داشته است.
نظرات کاربران