ادغام رو به عقب چیست؟

ادغام رو به عقب (Backward Integration) یک استراتژی تجاری است که در آن یک شرکت با خرید یا ادغام با تأمین‌کنندگان، عملیات خود را گسترش می‌دهد تا کنترل بیشتری بر زنجیره تأمین خود داشته باشد و کارایی را بهبود بخشد.

ادغام رو به عقب شکلی از ادغام عمودی است که در آن یک شرکت نقش خود را گسترش می‌دهد تا وظایفی را که قبلاً توسط کسب‌وکارهای بالاتر در زنجیره تأمین انجام می‌شد، بر عهده بگیرد. به عبارت دیگر، ادغام رو به عقب زمانی رخ می‌دهد که یک شرکت، شرکتی را که محصولات یا خدمات مورد نیاز برای تولید را تأمین می‌کند، خریداری کند. به عنوان مثال، یک شرکت ممکن است تأمین‌کننده موجودی یا مواد اولیه خود را خریداری کند. شرکت‌ها اغلب ادغام رو به عقب را از طریق خرید یا ادغام با این کسب‌وکارها انجام می‌دهند، اما همچنین می‌توانند زیرمجموعه‌ای از خود را برای انجام این کار تأسیس کنند. ادغام عمودی کامل زمانی رخ می‌دهد که یک شرکت هر مرحله از فرآیند تولید، از مواد اولیه تا کالاها/خدمات نهایی، را در اختیار داشته باشد.

نکات کلیدی

• ادغام رو به عقب زمانی است که یک شرکت نقش خود را گسترش می‌دهد تا وظایفی را که قبلاً توسط کسب‌وکارهای بالاتر در زنجیره تأمین انجام می‌شد، بر عهده بگیرد.
• ادغام رو به عقب اغلب شامل خرید یا ادغام با شرکتی است که محصولات آن را تأمین می‌کند.
• شرکت‌ها زمانی به ادغام رو به عقب روی می‌آورند که انتظار می‌رود این کار منجر به بهبود کارایی و صرفه‌جویی در هزینه‌ها شود.
• ادغام رو به عقب می‌تواند سرمایه‌بر باشد، به این معنا که اغلب نیاز به مبالغ هنگفتی برای خرید بخشی از زنجیره تأمین دارد.

درک ادغام رو به عقب

شرکت‌ها اغلب از ادغام به عنوان ابزاری برای کنترل بخشی از زنجیره تأمین خود استفاده می‌کنند. زنجیره تأمین گروهی از افراد، سازمان‌ها، منابع، فعالیت‌ها و فناوری‌هایی است که در تولید و فروش یک محصول دخیل هستند. زنجیره تأمین با تحویل مواد اولیه از یک تأمین‌کننده به یک تولیدکننده شروع می‌شود و با فروش محصول نهایی به مصرف‌کننده نهایی پایان می‌یابد.

ادغام رو به عقب یک استراتژی است که از ادغام عمودی برای افزایش کارایی استفاده می‌کند. ادغام عمودی زمانی است که یک شرکت بخش‌های متعددی از زنجیره تأمین را در بر می‌گیرد تا بخشی یا کل فرآیند تولید خود را کنترل کند. ادغام عمودی ممکن است یک شرکت را به کنترل توزیع‌کنندگانی که محصول آن را حمل می‌کنند، مکان‌های خرده‌فروشی که محصول آن را می‌فروشند، یا در مورد ادغام رو به عقب، تأمین‌کنندگان موجودی و مواد اولیه آن هدایت کند. به طور خلاصه، ادغام رو به عقب زمانی رخ می‌دهد که یک شرکت ادغام عمودی را با حرکت به سمت عقب در زنجیره تأمین صنعت خود آغاز می‌کند.

به عنوان مثال، یک نانوایی که یک پردازشگر گندم یا یک مزرعه گندم را خریداری می‌کند، نمونه‌ای از ادغام رو به عقب است. در این سناریو، یک تأمین‌کننده خرده‌فروشی یکی از تولیدکنندگان خود را خریداری می‌کند، در نتیجه واسطه را حذف می‌کند و رقابت را محدود می‌کند.

اینوستوپدیا / جولی بنگ

ادغام رو به عقب در مقابل ادغام رو به جلو

ادغام رو به جلو نیز نوعی ادغام عمودی است که شامل خرید یا کنترل توزیع‌کنندگان یک شرکت می‌شود. به عنوان مثال، یک تولیدکننده لباس که معمولاً لباس‌های خود را به فروشگاه‌های خرده‌فروشی می‌فروشد، ممکن است به جای آن فروشگاه‌های خرده‌فروشی خود را باز کند. در مقابل، ادغام رو به عقب ممکن است شامل خرید یک شرکت نساجی توسط همان تولیدکننده لباس باشد که مواد مورد نیاز برای لباس‌هایش را تولید می‌کند.

به طور خلاصه، ادغام رو به عقب شامل خرید بخشی از زنجیره تأمین است که قبل از فرآیند تولید شرکت رخ می‌دهد، در حالی که ادغام رو به جلو شامل خرید بخشی از فرآیند است که پس از فرآیند تولید شرکت رخ می‌دهد.

واقعیت سریع

نتفلیکس، که به عنوان یک شرکت اجاره دی‌وی‌دی با تأمین محتوای تلویزیون و فیلم شروع به کار کرد، از ادغام رو به عقب برای گسترش مدل کسب‌وکار خود با ایجاد محتوای اصلی استفاده کرد.

مزایای ادغام رو به عقب

شرکت‌ها زمانی به ادغام رو به عقب روی می‌آورند که انتظار می‌رود منجر به بهبود کارایی و صرفه‌جویی در هزینه‌ها شود. به عنوان مثال، ادغام رو به عقب ممکن است هزینه‌های حمل‌ونقل را کاهش دهد، حاشیه سود را بهبود بخشد و شرکت را رقابتی‌تر کند. هزینه‌ها می‌توانند به طور قابل‌توجهی از تولید تا توزیع کنترل شوند. شرکت‌ها همچنین می‌توانند کنترل بیشتری بر زنجیره ارزش خود داشته باشند، کارایی را افزایش دهند و دسترسی مستقیم به موادی که نیاز دارند به دست آورند. علاوه بر این، آن‌ها می‌توانند با دسترسی به بازارها و منابع خاص، از جمله فناوری یا پتنت‌ها، رقبا را دور نگه دارند.

معایب ادغام رو به عقب

ادغام رو به عقب می‌تواند سرمایه‌بر باشد، به این معنا که اغلب نیاز به مبالغ هنگفتی برای خرید بخشی از زنجیره تأمین دارد. اگر یک شرکت نیاز به خرید یک تأمین‌کننده یا تأسیسات تولیدی داشته باشد، ممکن است برای انجام ادغام رو به عقب نیاز به گرفتن بدهی‌های کلان داشته باشد. اگرچه شرکت ممکن است صرفه‌جویی در هزینه‌ها را تجربه کند، هزینه بدهی اضافی ممکن است هرگونه صرفه‌جویی در هزینه را کاهش دهد. همچنین، بدهی اضافه‌شده به ترازنامه شرکت ممکن است مانع از تأیید آن‌ها برای دریافت تسهیلات اعتباری اضافی از بانکشان در آینده شود.

در برخی موارد، برای شرکت‌ها ممکن است کارآمدتر و مقرون‌به‌صرفه‌تر باشد که به توزیع‌کنندگان و تأمین‌کنندگان مستقل وابسته باشند. ادغام رو به عقب در صورتی نامطلوب خواهد بود که یک تأمین‌کننده بتواند صرفه‌جویی‌های مقیاسی بیشتری به دست آورد—به این معنا که با افزایش تعداد واحدهای تولیدی، هزینه‌های کمتری داشته باشد. گاهی اوقات، تأمین‌کننده ممکن است بتواند کالاهای ورودی را با هزینه کمتری نسبت به حالتی که تولیدکننده هم تأمین‌کننده و هم تولیدکننده شود، ارائه دهد.

شرکت‌هایی که در ادغام رو به عقب شرکت می‌کنند ممکن است بیش از حد بزرگ شوند و مدیریت آن‌ها دشوار شود. در نتیجه، شرکت‌ها ممکن است از نقاط قوت اصلی خود یا آنچه که شرکت را سودآور کرده بود، دور شوند.

مثال واقعی از ادغام رو به عقب

بسیاری از شرکت‌های بزرگ و کنگلومراها ادغام رو به عقب را انجام می‌دهند، از جمله آمازون. آمازون در سال ۱۹۹۵ به عنوان یک خرده‌فروش آنلاین کتاب شروع به کار کرد و کتاب‌ها را از ناشران تهیه می‌کرد. در سال ۲۰۰۹، بخش انتشارات اختصاصی خود را راه‌اندازی کرد و حقوق عناوین قدیمی و جدید را به دست آورد. اکنون چندین برند انتشاراتی دارد.

اگرچه همچنان کتاب‌های تولیدشده توسط دیگران را می‌فروشد، تلاش‌های انتشاراتی خود آمازون سودها را با جذب مصرف‌کنندگان به محصولات خود، کمک به کنترل توزیع در پلتفرم کیندل و ایجاد اهرم بر دیگر ناشران افزایش داده است. به طور خلاصه، آمازون از ادغام رو به عقب برای گسترش کسب‌وکار خود و تبدیل شدن به یک خرده‌فروش کتاب و همچنین ناشر کتاب استفاده کرد.