اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن چیست؟

اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن (MBS) سرمایه‌گذاری‌هایی شبیه به اوراق قرضه هستند. هر MBS سهمی از مجموعه‌ای از وام‌های مسکن و سایر بدهی‌های ملکی است که از بانک‌ها یا نهادهای دولتی صادرکننده آن‌ها خریداری شده‌اند. سرمایه‌گذاران در اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن پرداخت‌های دوره‌ای مشابه پرداخت‌های کوپن اوراق قرضه دریافت می‌کنند.

بازار MBS از زمان بحران مالی ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸، که عمدتاً به دلیل فروپاشی بازار وام‌های مسکن زیرساختاری و شبکه پیچیده MBS و مشتقات مرتبط با آن ایجاد شد، به‌طور قابل‌توجهی تکامل یافته است. امروزه، بازار MBS همچنان بخش مهمی از سیستم مالی جهانی است، هرچند با مقررات جدید و نظارت بیشتر از سوی سرمایه‌گذاران و سیاست‌گذاران. بیش از سه‌پنجم وام‌های مسکن در ایالات متحده از نظر ارزش کل به MBS بازبسته‌بندی می‌شوند.

با افزایش مداوم سرمایه‌گذاری‌ها در این اوراق، که به ارقام قبل از بحران مالی رسیده است، آیا باید نگرانی بیشتری وجود داشته باشد که رکود اقتصادی بعدی موجی از نکول‌های وام مسکن را ایجاد کند که دوباره اقتصاد جهانی را به هم بریزد؟ در ادامه، جزئیات این سرمایه‌گذاری‌ها، دلیل وجود آن‌ها و جایگاهشان در بازارهای دهه ۲۰۲۰ را بررسی می‌کنیم. سپس شما را در موقعیتی قرار می‌دهیم که بهتر بتوانید تصمیم بگیرید آیا این اوراق در پرتفوی شما و اقتصاد کشور جایگاهی دارند یا خیر.

نکات کلیدی

• اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن (MBS) سرمایه‌گذاری‌هایی هستند که ادعاهایی بر پول تولیدشده توسط مجموعه‌ای از وام‌های مسکن را نشان می‌دهند.
• این اوراق با تجمیع چندین وام مسکن و فروش سهام حاصل از این مجموعه به سرمایه‌گذاران ایجاد می‌شوند. این فرآیند به‌عنوان اوراق‌سازی شناخته می‌شود.
• MBSهای نهادی توسط شرکت‌های تحت حمایت دولت (GSEها) مانند فانی می، فردی مک و جینی می صادر می‌شوند و به دلیل حمایت دولتی، از اعتبار بالایی برخوردارند.
• MBSهای غیرنهادی توسط نهادهای خصوصی صادر می‌شوند و به دلیل عدم تضمین دولتی، ریسک بالاتر و بازده بالقوه بیشتری دارند.
• MBS می‌تواند درآمد منظم از طریق پرداخت‌های سود و اصل، تنوع در پرتفوی، و بازده بالقوه بالاتر نسبت به سایر اوراق با درآمد ثابت ارائه دهد.

درک اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن (MBS)

MBS اوراق بهادار با پشتوانه دارایی هستند که از طریق تجمیع وام‌های مسکن تشکیل می‌شوند. سرمایه‌گذاری که یک اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن خریداری می‌کند، در واقع به خریداران مسکن وام می‌دهد. MBS می‌تواند از طریق کارگزار خرید و فروش شود. حداقل سرمایه‌گذاری بسته به صادرکننده متفاوت است.

همان‌طور که در فروپاشی وام‌های زیرساختاری سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ مشخص شد، MBS تنها به اندازه وام‌های مسکنی که آن را پشتیبانی می‌کنند، معتبر است. در دهه ۲۰۲۰، اکثر MBSها از حمایت دولت ایالات متحده برخوردارند که به آن‌ها MBS نهادی می‌گویند.

برای فروش در بازارهای امروزی، MBS باید توسط یک GSE یا یک شرکت مالی خصوصی صادر شده باشد و باید یکی از دو رتبه برتر را از یک آژانس رتبه‌بندی اعتباری معتبر دریافت کرده باشد. از سوی دیگر، MBSهای غیرنهادی توسط مؤسسات مالی خصوصی صادر می‌شوند و تضمین نمی‌شوند. در عوض، اوراق بهادار بر اساس ارشدیت گروه‌بندی شده و به سرمایه‌گذارانی با تمایل‌های مختلف برای ریسک فروخته می‌شوند.

نکته مهم

اوراق بهادار با پشتوانه وام‌های زیرساختاری نقش مرکزی در بحران مالی که از سال ۲۰۰۷ آغاز شد و تریلیون‌ها دلار ثروت را نابود کرد، ایفا کردند.

نحوه عملکرد اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن

بهترین راه برای درک MBS، بررسی نحوه تشکیل آن‌ها است. مراحل زیر را مرور می‌کنیم:

1. ایجاد وام: یک مؤسسه مالی، مانند بانک، وام‌های مسکن را به خریداران مسکن ارائه می‌دهد. این وام‌ها با املاک خریداری‌شده تضمین می‌شوند.
2. تجمیع: بانک و سایر مؤسسات چندین وام مسکن را تجمیع می‌کنند. وام‌های موجود در این مجموعه معمولاً ویژگی‌های مشابهی مانند نرخ‌های بهره و تاریخ‌های سررسید دارند.
3. اوراق‌سازی: وام‌های تجمیع‌شده به یک تراست، یک GSE مانند فانی می یا فردی مک، یک آژانس دولتی مانند جینی می، یا یک مؤسسه مالی خصوصی فروخته می‌شوند. تراست سپس این وام‌ها را به MBS تبدیل می‌کند.
4. صدور: MBSها صادر شده و به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شوند. این اوراق توسط وام‌های مسکن موجود در مجموعه پشتیبانی می‌شوند. در مورد MBSهای نهادی، آن‌ها توسط GSE یا آژانس دولتی تضمین می‌شوند و امنیت بیشتری به سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهند.
5. خدمات‌رسانی: یک سرویس‌دهنده وام مسکن پرداخت‌های ماهانه وام را از وام‌گیرندگان جمع‌آوری کرده و این پرداخت‌ها را به سرمایه‌گذاران MBS توزیع می‌کند. سرویس‌دهنده همچنین وظایف اداری مانند مدیریت حساب‌های امانی و رسیدگی به نکول‌ها را انجام می‌دهد.
6. سرمایه‌گذاری: سرمایه‌گذاران MBS خریداری می‌کنند و در واقع به خریداران مسکن در مجموعه وام می‌دهند. در ازای آن، پرداخت‌های دوره‌ای شامل سود و بازپرداخت اصل از وام‌های مسکن دریافت می‌کنند.

انواع اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن

دو نوع اصلی MBS عبارتند از: پاس‌تروها و تعهدات وام مسکن تضمین‌شده (CMOها). در زیر جدولی با توضیحات انواع اصلی دیگر در این MBSها آورده شده است.

1. پاس‌تروها: پاس‌تروها به‌صورت تراست‌هایی ساختاربندی می‌شوند که در آن پرداخت‌های وام مسکن جمع‌آوری شده و به سرمایه‌گذاران منتقل می‌شود. آن‌ها معمولاً سررسیدهای اعلام‌شده ۵، ۱۵ یا ۳۰ ساله دارند. عمر یک پاس‌ترو ممکن است کمتر از سررسید اعلام‌شده باشد، بسته به پرداخت‌های اصل وام‌های مسکن تشکیل‌دهنده پاس‌ترو.
2. تعهدات وام مسکن تضمین‌شده (CMOها): CMOها شامل چندین مجموعه اوراق بهادار هستند که به‌عنوان برش‌ها یا ترنچ‌ها شناخته می‌شوند. این ترنچ‌ها دارای رتبه‌بندی اعتباری هستند که نرخ‌های بازده به سرمایه‌گذاران را تعیین می‌کنند. ترنچ‌ها در یک MBS می‌توانند پروفایل‌های ریسک اعتباری متفاوتی داشته باشند.

انواع اصلی MBS

تاریخچه اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن

اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن پس از تصویب قانون مسکن و توسعه شهری در سال ۱۹۶۸ معرفی شدند. این قانون انجمن ملی وام مسکن دولتی، معروف به جینی می، را ایجاد کرد که از فانی می جدا شد.

این نهاد جدید به بانک‌ها اجازه داد تا وام‌های مسکن خود را به اشخاص ثالث بفروشند تا سرمایه بیشتری برای وام‌دهی و ایجاد وام‌های جدید داشته باشند. این امر به نوبه خود امکان خرید و بسته‌بندی بسیاری از وام‌ها به MBS را برای صندوق‌های نهادی فراهم کرد.

جینی می در سال ۱۹۷۰ اولین اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن را برای بازار مسکن خرده‌فروشی معرفی کرد. اولین MBS خصوصی توسط بانک آمریکا در سال ۱۹۷۷ معرفی شد.

اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن و بحران مالی ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸

اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن نقش مرکزی در بحران مالی که از سال ۲۰۰۷ آغاز شد ایفا کردند و تریلیون‌ها دلار ثروت را نابود کرد، لمان برادرز را ورشکست کرد و بازارهای مالی جهانی را متلاطم کرد.

با نگاهی به گذشته، به نظر می‌رسد که افزایش سریع قیمت‌های مسکن و تقاضای رو به رشد برای MBS، بانک‌ها را تشویق کرد تا استانداردهای وام‌دهی خود را کاهش دهند و مصرف‌کنندگان را به هر قیمتی به بازار بکشانند.

بحران

این آغاز MBSهای زیرساختاری بود. با حمایت فانی می و فردی مک از بازار وام مسکن، کیفیت همه اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن کاهش یافت و رتبه‌بندی‌های آن‌ها بی‌معنا شد. سپس، در سال ۲۰۰۶، قیمت‌های مسکن به اوج خود رسید.

وام‌گیرندگان زیرساختاری شروع به نکول کردند، یعنی عدم بازپرداخت وام. در نتیجه، بازار مسکن شروع به فروپاشی طولانی‌مدت خود کرد. افراد بیشتری از وام‌های مسکن خود دست کشیدند، زیرا خانه‌هایشان ارزش کمتری نسبت به وام‌هایشان داشت. حتی وام‌های مسکن معمولی که پایه بازار MBS بودند، کاهش ارزش شدیدی داشتند. حجم بالای عدم پرداخت‌ها به این معن بود که بسیاری از MBSها و تعهدات بدهی تضمین‌شده (CDOها) مبتنی بر مجموعه‌های وام‌های مسکن به شدت بیش از حد ارزش‌گذاری شده بودند.

زیان‌ها انباشته شدند، زیرا سرمایه‌گذاران نهادی و بانک‌ها تلاش کردند و نتوانستند سرمایه‌گذاری‌های بد MBS خود را بفروشند. اعتبار محدود شد و بسیاری از بانک‌ها و مؤسسات مالی در آستانه ورشکستگی قرار گرفتند. وام‌دهی به حدی مختل شد که کل اقتصاد در معرض خطر فروپاشی قرار گرفت.

نجات

کنگره ایالات متحده یک بسته نجات سیستم مالی به ارزش ۷۰۰ میلیارد دلار را برای کاهش فشار اعتباری تصویب کرد. همچنین، فدرال رزرو ایالات متحده طی چند سال ۴.۵ تریلیون دلار MBS خریداری کرد، در حالی که برنامه امداد دارایی‌های مشکل‌دار (TARP) سرمایه را مستقیماً به بانک‌ها تزریق کرد.

برخی از اقدامات بسته نجات شامل موارد زیر بود:

• حدود ۲۵۰ میلیارد دلار برای تثبیت صنعت بانکداری
• ۲۷ میلیارد دلار برای تثبیت بازارهای اعتباری
• ۸۰ میلیارد دلار برای حمایت از صنعت خودروسازی ایالات متحده
• حدود ۷۰ میلیارد دلار برای نجات غول بیمه‌ای گروه بین‌المللی آمریکا
• ۴۶ میلیارد دلار برای کمک به خانواده‌های در حال مبارزه برای جلوگیری از سلب مالکیت، یعنی زمانی که وام‌دهنده یا بانک به دلیل عدم پرداخت وام، خانه وام‌گیرنده را تصرف می‌کند

در سال ۲۰۱۰، TARP پایان یافت. همچنین در همان سال، قانون اصلاح وال استریت دود-فرانک و حفاظت از مصرف‌کننده تصویب شد. قانون دود-فرانک بودجه مجاز اولیه ۷۰۰ میلیارد دلاری برای TARP را به ۴۷۵ میلیارد دلار کاهش داد.

مزایا و معایب اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن

مزایا

• نرخ‌های بهره ثابت و پرداخت‌های ماهانه
• تنوع بیشتر نسبت به وام‌های تکی
• ارتباط نسبتاً کم با اوراق قرضه شرکتی یا بازار سهام

معایب

• بازده‌ها ممکن است تحت تأثیر بازپرداخت زودهنگام یا پیش‌پرداخت وام‌ها توسط وام‌گیرندگان قرار گیرد.
• اگر نرخ‌های بهره افزایش یابد، قیمت MBS ممکن است کاهش یابد.

مزایا

بازده جذاب

برای سرمایه‌گذاران، اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن نسبت به سایر اوراق بهادار مزایایی دارند. آن‌ها نرخ بهره ثابتی پرداخت می‌کنند که معمولاً بالاتر از اوراق قرضه دولتی ایالات متحده است. علاوه بر این، آن‌ها معمولاً پرداخت‌های ماهانه ارائه می‌دهند، در حالی که اوراق قرضه یک پرداخت یکجا در زمان سررسید ارائه می‌کنند.

سرمایه‌گذاری امن

اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن به دلیل حمایت دولتی برای اکثر آن‌ها، نسبتاً کم‌ریسک تلقی می‌شوند. اگر MBS توسط دولت فدرال تضمین شده باشد، سرمایه‌گذاران مجبور به تحمل هزینه‌های نکول وام‌گیرنده نیستند. علاوه بر این، آن‌ها تنوعی از بازارهای اوراق بهادار شرکتی و دولتی ارائه می‌دهند.

معایب

ریسک پیش‌پرداخت

پیش‌پرداخت‌ها می‌توانند داوطلبانه باشند، مانند زمانی که وام‌گیرندگان وام خود را بازپرداخت می‌کنند یا جابه‌جا می‌شوند، یا غیرارادی به دلیل نکول‌ها. بازپرداخت مهم‌ترین منبع پیش‌پرداخت است، زیرا وام‌گیرندگان می‌توانند موجودی باقی‌مانده خود را بدون جریمه در زمانی که نرخ‌های بهره بازار کاهش می‌یابد، بازپرداخت کنند. این امر MBS را به اوراق قابل‌فراخوانی تبدیل می‌کند، که پتانسیل افزایش قیمت آن‌ها را محدود می‌کند و منجر به محدب بودن منفی می‌شود. کوپن میانگین وزنی (WAC) می‌تواند ویژگی‌های پیش‌پرداخت یک مجموعه از وام‌های مسکن پایه را تخمین بزند. WAC به‌صورت دوره‌ای با بازپرداخت وام‌های مسکن تغییر می‌کند.

این به ریسک مدت (duration risk) مربوط است که از حساسیت قیمت‌های MBS به تغییرات نرخ‌های بهره ناشی می‌شود. MBS معمولاً سررسیدهای طولانی دارند و کوپن‌های ثابت پرداخت می‌کنند، که منجر به مدت بالا و حساسیت قابل‌توجه قیمت به تغییرات نرخ بهره می‌شود. با این حال، برخلاف اوراق با درآمد ثابت سنتی، مدت MBS ثابت نیست، بلکه به دلیل احتمال پیش‌پرداخت وام‌ها توسط وام‌گیرندگان در هر زمان نامطمئن باقی می‌ماند.

ریسک نرخ بهره

MBSها همچنین به تغییرات در نرخ‌های بهره وام‌ها و وام‌های مسکن حساس هستند. اگر نرخ‌های بهره افزایش یابد، افراد کمتری وام مسکن می‌گیرند که باعث کاهش بازار مسکن می‌شود.

ریسک نقدشوندگی

نقدشوندگی در انواع مختلف MBS به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است، به‌طوری که MBSهای نهادی از بازار پیش‌فروشی بسیار نقدشونده (TBA) و امکان اجرای رول‌های دلاری برای تأمین مالی بهره‌مند می‌شوند. در مقابل، MBSهای برچسب خصوصی نقدشوندگی بسیار محدودتری دارند.

اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن امروز

در ایالات متحده، بازار MBS عظیم است و بیش از ۱۱ تریلیون دلار اوراق بهادار در حال گردش و حجم معاملات روزانه متوسط نزدیک به ۳۰۰ میلیارد دلار دارد، طبق گزارش بانک فدرال رزرو نیویورک. این بازار به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود: MBS نهادی، که توسط نهادهای تحت حمایت دولت مانند انجمن ملی وام مسکن فدرال (فانی می) و شرکت وام مسکن خانگی فدرال (فردی مک) صادر می‌شوند، و MBS غیرنهادی، که توسط مؤسسات مالی خصوصی صادر می‌شوند.

MBSهای نهادی به دلیل تضمین‌های فانی می و فردی مک، که حتی در صورت نکول وام‌گیرندگان پرداخت به سرمایه‌گذاران را تضمین می‌کنند، کم‌ریسک تلقی می‌شوند. این تضمین در نهایت توسط دولت ایالات متحده پشتیبانی می‌شود و MBSهای نهادی را برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال بازده ثابت با درآمد ثابت هستند، جذاب می‌کند. در مه ۲۰۲۴، حجم معاملات روزانه متوسط MBSهای نهادی به ۲۹۲.۹ میلیارد دلار رسید که نسبت به مه ۲۰۲۳، ۱۹.۴٪ افزایش داشت.

از سوی دیگر، MBSهای غیرنهادی تضمین صریح دولتی ندارند و معمولاً ریسک اعتباری بالاتری دارند. سرمایه‌گذاران در MBSهای غیرنهادی در صورت نکول وام‌گیرندگان در وام‌های مسکن خود با زیان‌های احتمالی مواجه می‌شوند. MBSهای غیرنهادی اغلب بازده بالاتری نسبت به MBSهای نهادی دارند تا این ریسک افزایش‌یافته را جبران کنند. در مه ۲۰۲۴، حجم معاملات روزانه متوسط MBSهای غیرنهادی حدود ۱.۶۲ میلیارد دلار بود که نسبت به مه ۲۰۲۳، ۶.۸٪ افزایش داشت، اما تنها کسری کوچک از MBSهای نهادی بود.

رشد بازار MBS را می‌توان به افزایش تقاضا برای این اوراق، گسترش اقتصاد جهانی، و تلاش‌های مداوم برای تحریک رشد اقتصادی از طریق سیاست‌های پولی نسبت داد—این‌ها تنها دارایی‌هایی نیستند که فدرال رزرو ایالات متحده در تلاش برای حذف از ترازنامه خود بوده است. با این حال، بازار همچنین با چالش‌هایی مانند ریسک نرخ بهره مواجه است.

نکته مهم

وقتی اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن مسکونی کاهش می‌یابد، وام‌های مسکن مسکونی تمایل به افزایش دارند. عکس این نیز صادق است.

قیمت‌های MBS با نرخ‌های بهره رابطه معکوس دارند، به این معنا که وقتی نرخ‌ها افزایش می‌یابد، MBSهای موجود ارزش کمتری پیدا می‌کنند. همچنین، وقتی صاحب‌خانه‌ها وام‌های مسکن خود را با نرخ‌های پایین‌تر بازپرداخت می‌کنند، وام‌های موجود را زودتر از موعد بازپرداخت می‌کنند، که می‌تواند جریان‌های نقدی مورد انتظار سرمایه‌گذاران از MBS را کاهش دهد. رکودهای اقتصادی همچنین می‌توانند به افزایش نکول‌های وام مسکن منجر شوند، که برای سرمایه‌گذاران MBS زیان به همراه دارد.

با وجود این چالش‌ها، بازار MBS بسیار فعال باقی مانده و نقدشوندگی عظیمی دارد. فدرال رزرو، که در طول و پس از بحران مالی مقادیر زیادی MBS خریداری کرد، به‌آرامی دارایی‌های خود را فروخته است. به همین ترتیب، بازار از دارایی‌های سنتی بانک‌ها و فدرال رزرو به مدیران پول و سایر سرمایه‌گذاران نهادی منتقل شده است. این تغییر تا حدی به دلیل مقررات جدید و برنامه سخت‌گیری کمی فدرال رزرو است.

اسپردهای MBS—تفاوت بین نرخ‌های بهره‌ای که فروشندگان باید به سرمایه‌گذاران پرداخت کنند و اوراق خزانه ۱۰ ساله—در سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ به تقریباً دو برابر سطوح قبل از همه‌گیری افزایش یافت، اگرچه در اواسط دهه ۲۰۲۰، این اسپردها شروع به کاهش کردند. این نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران برای پذیرش این اوراق به جبران کمتری نیاز داشتند، که نشان‌دهنده اعتماد بیشتر به کیفیت این اوراق است. با این حال، عرضه MBS به دلیل نرخ‌های بهره بالا محدودتر شده است.

رابطه بین MBS و بانک چیست؟

در اصل، اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن بانک را به یک واسطه بین خریدار مسکن و صنعت سرمایه‌گذاری تبدیل می‌کند. یک بانک می‌تواند به مشتریان خود وام‌های مسکن اعطا کند و سپس آن‌ها را با تخفیف برای گنجاندن در یک MBS بفروشد.

بانک این فروش را به‌عنوان یک امتیاز در ترازنامه خود ثبت می‌کند و در صورت نکول خریدار مسکن در آینده چیزی از دست نمی‌دهد. این فرآیند برای همه طرف‌ها کار می‌کند، به شرطی که همه وظایف خود را انجام دهند: بانک استانداردهای منطقی برای اعطای وام‌های مسکن را رعایت کند؛ صاحب‌خانه به‌موقع پرداخت کند؛ و آژانس‌های رتبه‌بندی اعتباری که MBS را بررسی می‌کنند، بررسی‌های لازم را انجام دهند.

اوراق بهادار با پشتوانه دارایی (ABS) چیست؟

ABS نوعی سرمایه‌گذاری مالی است که توسط مجموعه‌ای از دارایی‌های پایه—معمولاً آن‌هایی که جریان نقدی از بدهی تولید می‌کنند، مانند وام‌ها، اجاره‌ها، موجودی کارت‌های اعتباری یا مطالبات—تضمین می‌شود. این به شکل اوراق یا نوت است که درآمد را با نرخ ثابت برای مدت معینی تا زمان سررسید پرداخت می‌کند.

برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال درآمد هستند، ABSها می‌توانند جایگزینی برای سایر ابزارهای بدهی، مانند اوراق قرضه شرکتی یا صندوق‌های اوراق قرضه باشند. ABSها به صادرکنندگان اجازه می‌دهند نقدینگی را برای وام‌دهی یا سایر اهداف سرمایه‌گذاری جمع‌آوری کنند.

نقش سرویس‌دهندگان وام مسکن در بازار MBS چیست؟

سرویس‌دهندگان وام مسکن نقش مهمی در بازار MBS دارند و مدیریت روزمره وام‌های مسکن در مجموعه را بر عهده دارند. آن‌ها مسئول جمع‌آوری پرداخت‌های ماهانه وام از وام‌گیرندگان، مدیریت حساب‌های امانی، رسیدگی به نکول‌ها و اطمینان از دریافت پرداخت‌های برنامه‌ریزی‌شده توسط سرمایه‌گذاران هستند.

نتیجه‌گیری

MBS یک سرمایه‌گذاری است، در اصل سهمی در یک سبد بزرگ از وام‌های مسکن. با بازپرداخت وام‌ها توسط صاحب‌خانه‌ها، پرداخت‌های وام جریان درآمدی ثابت برای سرمایه‌گذارانی که MBS دارند فراهم می‌کند.

رشد در بازار MBS، به‌ویژه در MBSهای نهادی، قابل‌توجه بوده است، اما نظارت بر ریسک‌ها و عدم تعادل‌هایی که می‌توانند به بی‌ثباتی بازار منجر شوند، حیاتی است. با تکامل بازار، شرکت‌کنندگان باید از آخرین روندها، ریسک‌ها و چشم‌اندازها آگاه باشند تا تصمیمات سرمایه‌گذاری هوشمندانه‌ای بگیرند.