شرکت سهامی چیست؟

شرکت سهامی چیست؟
شرکت سهامی یک کسب‌وکار است که در آن هر سرمایه‌گذار سهمی متناسب با میزان سرمایه‌گذاری خود دارد.

شرکت سهامی چیست؟
شرکت سهامی یک ساختار تجاری است که در آن سرمایه‌گذاران سهام متناسب با سرمایه‌گذاری خود دارند و در سودها شریک هستند. این یک شکل اولیه از سازمان تجاری بود که برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ قبل از وجود شرکت‌های مدرن استفاده می‌شد. امروزه، شرکت‌های ایالات متحده به‌طور رسمی به‌عنوان شرکت‌های سهامی ثبت نمی‌شوند، بلکه به‌عنوان شرکت‌های سهامی عام، شراکت‌ها یا شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLC) فعالیت می‌کنند.

نکات کلیدی

• شرکت‌های سهامی پیشینیان شرکت‌های مدرن امروزی هستند، اگرچه تفاوت‌های قانونی وجود دارد.
• شرکت سهامی کسب‌وکاری است که متعلق به سهام‌داران آن است و آن‌ها می‌توانند سهام را آزادانه خرید و فروش کنند.
• از نظر تاریخی، سهام‌داران یک شرکت سهامی می‌توانستند مسئولیت نامحدود برای بدهی‌های شرکت داشته باشند.
• در ایالات متحده، ثبت شرکت به‌عنوان شرکت سهامی عام یا شرکت با مسئولیت محدود، مسئولیت سهام‌داران را به ارزش اسمی سهام آن‌ها محدود می‌کند.
• نمونه‌ای از شرکت سهامی، شرکت هند شرقی انگلستان بود.

ویژگی‌های شرکت سهامی
سهام‌داران شرکت سهامی مسئولیت نامحدود برای بدهی‌های شرکت داشتند. در ایالات متحده، فرآیند قانونی ثبت به‌عنوان شرکت سهامی عام یا شرکت با مسئولیت محدود، مسئولیت را به ارزش اسمی سهام متعلق به سهام‌دار یا مشارکت عضو LLC محدود می‌کند. در بریتانیا، اصطلاح «محدود» معنای مشابهی دارد.

سهام شرکت سهامی قابل انتقال است. اگر شرکت سهامی عمومی باشد، سهام آن در بورس‌های ثبت‌شده معامله می‌شود. سهام شرکت‌های سهامی خصوصی بین طرفین قابل انتقال است، اما فرآیند انتقال ممکن است با توافق محدود شود (مثلاً به اعضای خانواده).

از نظر تاریخی، به دلیل ماهیت مسئولیت نامحدود شرکت‌های سهامی، دارایی‌های شخصی سهام‌دار می‌توانست برای پرداخت بدهی‌ها در صورت فروپاشی شرکت توقیف شود.

انواع شرکت‌های سهامی

شرکت ثبت‌شده
شرکتی که با مقامات ایالتی و محلی ثبت می‌شود تا به‌طور قانونی اجازه فعالیت در قالب سازمانی انتخاب‌شده (مانند شرکت سهامی عام، شرکت S، شراکت با مسئولیت محدود، شرکت با مسئولیت محدود و غیره) را داشته باشد.

شرکت دارای منشور
شرکتی است که تحت منشور سلطنتی یک کشور تأسیس می‌شود. شرکت‌های دارای منشور ممکن است امتیازات خاصی در رابطه با انجام عملیات تجاری خود داشته باشند.

شرکت قانونی
شرکتی است که با قانون مجلس یک کشور برای ارائه خدمات عمومی به نفع مردم تأسیس می‌شود. مسئولیت‌ها و امتیازات شرکت توسط قانون مشخص می‌شود.

مزایای شرکت سهامی

• شرکت سهامی می‌تواند از طریق سهام‌داران متعدد به مبالغ زیادی پول دسترسی پیدا کند که برای ساخت کسب‌وکار استفاده می‌شود.
• سهام‌داران در تصمیم‌گیری‌های مربوط به مدیریت شرکت نقش مستقیم دارند. آن‌ها همچنین حق انتخاب هیئت‌مدیره را دارند.
• سهام شرکت‌های عمومی می‌تواند آزادانه در بورس‌های سهام خرید و فروش شود. سهام شرکت‌های خصوصی ممکن است طبق اجازه یا محدودیت‌های شرکت معامله شود.
• شرکت‌های سهامی امروزی مسئولیت سهام‌داران را برای بدهی‌های شرکت محدود می‌کنند.
• در صورت نیاز به سرمایه اضافی، سهام و اوراق قرضه جدید می‌توانند منتشر شوند.
• برای شرکت‌های عمومی، سقفی برای تعداد سهام‌داران وجود ندارد (شرکت خصوصی ممکن است چنین محدودیت‌هایی تعیین کند).
• ریسک سرمایه‌گذاری بین سهام‌داران متعدد تقسیم می‌شود، نه اینکه توسط یک یا دو نفر تحمل شود.
• شرکت‌های سهامی عمومی از حاکمیت شرکتی خوب حمایت می‌کنند و صورت‌های مالی حسابرسی‌شده خارجی خود را برای بررسی عمومی در دسترس قرار می‌دهند.

نکته: شرکت مسکووی یک شرکت سهامی بود که در سال ۱۵۵۵ توسط ملکه مری انگلستان دارای منشور شد. سهام‌داران شامل کاوشگر سباستین کابوت و بازرگانان متعدد لندن بودند. این شرکت حق انحصاری تجارت با روسیه را دریافت کرد.

شرکت سهامی در مقابل شرکت عمومی
در حالی که شرکت سهامی در ایالات متحده یک شکل قانونی خاص از نهاد تجاری نیست، این اصطلاح می‌تواند برای توصیف شرکت سهامی عام، شراکت، شرکت با مسئولیت محدود یا شرکت عمومی استفاده شود—در واقع، هر شرکتی با بیش از یک سهام‌دار.

شرکت سهامی از نظر تاریخی با مسئولیت نامحدود و امکان توقیف دارایی‌های شخصی برای تسویه بدهی‌های معوق مرتبط بوده است. یک شرکت عمومی امروزی با سهام‌داران همچنان یک شرکت سهامی است، اما وضعیت قانونی آن مسئولیت سهام‌داران را به میزان مالکیت/مشارکت آن‌ها محدود می‌کند.

تاریخچه مختصر شرکت‌های سهامی
سوابقی از تشکیل شرکت‌های سهامی در اروپا از اوایل قرن سیزدهم وجود دارد. با این حال، به نظر می‌رسد که این شرکت‌ها از قرن شانزدهم، زمانی که سرمایه‌گذاران ماجراجو شروع به گمانه‌زنی در مورد فرصت‌های موجود در دنیای جدید کردند، گسترش یافتند.

کاوش‌های اروپایی در قاره آمریکا عمدتاً توسط شرکت‌های سهامی تأمین مالی شد. دولت‌ها مشتاق کسب قلمروهای جدید بودند اما تمایلی به پذیرش هزینه‌ها و ریسک‌های عظیم مرتبط با این پروژه‌ها نداشتند.

این امر کارآفرینان را به طراحی یک طرح تجاری سوق داد. آن‌ها سهام پروژه‌های خود را به سرمایه‌گذاران متعدد می‌فروختند تا پول برای تأمین مالی سفرها به دنیای جدید جمع‌آوری کنند. پتانسیل بهره‌برداری از منابع و توسعه تجارت برای بسیاری از سرمایه‌گذاران جذاب بود. دیگران می‌خواستند املاک و مستغلات در دنیای جدید را ادعا کنند و جوامع جدیدی تأسیس کنند که از آزار و اذیت مذهبی آزاد باشند.

در تاریخ آمریکا، شرکت ویرجینیا لندن یکی از اولین و معروف‌ترین شرکت‌های سهامی است. در سال ۱۶۰۶، پادشاه جیمز اول منشوری سلطنتی امضا کرد که به شرکت حقوق انحصاری برای تأسیس مستعمره در آنچه اکنون ویرجینیا است، اعطا کرد. طرح تجاری شرکت ویرجینیا جاه‌طلبانه بود، از بهره‌برداری از منابع طلای منطقه (که وجود نداشت) تا یافتن مسیری قابل کشتیرانی به چین (که وجود نداشت).

پس از مشکلات فراوان، این شرکت موفق به تأسیس مستعمره جیمزتاون در ویرجینیا شد و شروع به کشت و صادرات تنباکو کرد. با این حال، در سال ۱۶۲۴، یک دادگاه انگلیسی دستور انحلال شرکت و تبدیل ویرجینیا به مستعمره سلطنتی را صادر کرد. سرمایه‌گذاران شرکت ویرجینیا هرگز سودی ندیدند.

چرا شرکت‌های سهامی در تاریخ ایالات متحده مهم بودند؟
شرکت‌های سهامی نقش مهمی در تأمین مالی اسکان مستعمرات اولیه داشتند. این شرکت‌ها می‌توانستند از سرمایه‌گذاران متعدد پول جمع‌آوری کنند، بدون اینکه هیچ سرمایه‌گذار واحدی در معرض ریسک بیش از حد قرار گیرد. این امر به شرکت‌ها امکان داد تا منابع کافی برای راه‌اندازی اسکان‌های موفق در دنیای جدید جمع‌آوری کنند. یک مثال معروف، شرکت ویرجینیا لندن بود که اسکان در جیمزتاون را تأمین مالی کرد.

آیا شرکت‌های سهامی هنوز وجود دارند؟
بله. شرکت‌های سهامی امروزی در ایالات متحده به‌عنوان شرکت‌های سهامی عام، شراکت‌ها و شرکت‌های با مسئولیت محدود شناخته می‌شوند. در حالی که هیچ فرم ثبت تجاری قانونی به نام «شرکت سهامی» وجود ندارد، این اصطلاح می‌تواند برای توصیف هر نهاد تجاری که سهام صادر می‌کند و سهام‌دار دارد، استفاده شود.

مزیت شرکت‌های سهامی چه بود؟
شرکت‌های سهامی (چه در آن زمان و چه اکنون) می‌توانند با صدور سهام به افراد مختلف، مقدار زیادی پول جمع‌آوری کنند. این امر آن‌ها را برای پروژه‌های دوران استعماری ایالات متحده که نمی‌توانستند توسط یک شخص یا نهاد به‌تنهایی تأمین مالی شوند، عملی کرد. البته، همه سهام‌داران انتظار داشتند بخشی از هرگونه درآمد را متناسب با سرمایه‌گذاری خود دریافت کنند.

شرکت‌های سهامی امروزی چه تفاوتی دارند؟
مسئولیت قانونی که سهام‌داران باید تحمل کنند متفاوت است. در گذشته، هر سهام‌دار می‌توانست به‌طور کامل برای بدهی‌هایی که شرکت بدهکار بود و نمی‌توانست پرداخت کند، مسئول شناخته شود. دارایی‌های شخصی سهام‌داران می‌توانست توسط طلبکاران یا مقامات برای پرداخت بدهی توقیف شود. امروزه، مسئولیت سهام‌دار معمولاً به میزان سرمایه‌گذاری آن‌ها در شرکت محدود است.

یک شرکت سهامی معروف چیست؟
یک شرکت سهامی معروف، شرکت هند شرقی انگلستان بود که برای تجارت با هند و آسیا تشکیل شد. در طول ۲۵۰ سال تاریخ خود، این شرکت به‌طور مؤثری استعمار و بهره‌برداری از هند و سایر قلمروهای خارج از کشور را کنترل کرد.

نتیجه‌گیری
شرکت‌های سهامی به‌طور جمعی متعلق به سهام‌داران هستند. چنین شرکت‌هایی از اوایل قرن سیزدهم وجود داشتند. از نظر تاریخی، آن‌ها سهام‌داران را در معرض مسئولیت نامحدود قرار می‌دادند، که سرمایه‌گذاری را تشویق نمی‌کرد.

خوشبختانه، قانون شرکت‌ها مسئولیت سهام‌داران را محدود کرده است. در ایالات متحده، این مسئولیت به ارزش اسمی سهام آن‌ها محدود شده است.