لَدِرینگ چیست؟

لدرینگ چیست؟

در امور مالی، اصطلاح لدرینگ بسته به صنعت به شیوه‌های مختلفی استفاده می‌شود. دو کاربرد رایج آن به برنامه‌ریزی بازنشستگی و پذیره‌نویسی عرضه‌های جدید اوراق بهادار مربوط می‌شود. به‌طور کلی، لدرینگ به استراتژی‌های سرمایه‌گذاری مختلفی اشاره دارد که با هدف ایجاد جریان نقدی ثابت از طریق برنامه‌ریزی دقیق سرمایه‌گذاری‌ها، ایجاد نقدینگی در زمان‌های از پیش تعیین‌شده و/یا تطبیق با پروفایل ریسک مورد نظر انجام می‌شود. برای سرمایه‌گذاران در اوراق با درآمد ثابت، لدرینگ می‌تواند به مدیریت ریسک نرخ بهره و ریسک بازسرمایه‌گذاری کمک کند.

نکات کلیدی:

• لدرینگ اصطلاحی مالی است که در برنامه‌ریزی بازنشستگی استفاده می‌شود و به روشی برای کاهش ریسک نرخ بهره و ریسک بازسرمایه‌گذاری اشاره دارد.
• لدرینگ همچنین در بازار پذیره‌نویسی اوراق بهادار برای توصیف یک عمل غیرقانونی استفاده می‌شود که به نفع افراد داخلی به ضرر سرمایه‌گذاران عادی است.
• نردبان اوراق قرضه مجموعه‌ای از اوراق با سررسیدهای خاص است که تا زمان سررسید نگهداری می‌شوند و عواید آن‌ها در اوراق جدید با سررسید طولانی‌تر بازسرمایه‌گذاری می‌شود تا طول نردبان حفظ شود.
• نردبان‌های اوراق قرضه برای ایجاد جریان نقدی درآمد ثابت و مدیریت برخی ریسک‌ها استفاده می‌شوند.

درک لدرینگ

در امور مالی، لدرینگ معانی مختلفی دارد. رایج‌ترین آن، استراتژی سرمایه‌گذاری است که شامل خرید چندین ابزار مالی با سررسیدهای مختلف برای مدیریت ریسک و ایجاد جریان درآمدی ثابت است. این تکنیک معمولاً در برنامه‌ریزی بازنشستگی استفاده می‌شود و می‌تواند برای انواع مختلف سرمایه‌گذاری‌ها مانند اوراق قرضه، گواهی‌های سپرده و مستمری‌ها به کار رود.

در پذیره‌نویسی اوراق بهادار، به‌ویژه برای عرضه‌های اولیه عمومی (IPO)، «لدرینگ» معنای بحث‌برانگیزی دارد. این عمل غیرقانونی است که در آن پذیره‌نویسان سهام را با تخفیف به سرمایه‌گذاران خاصی قبل از عرضه اولیه ارائه می‌دهند و از این سرمایه‌گذاران می‌خواهند پس از عرضه اولیه، سهام بیشتری را با قیمت‌های بالاتر خریداری کنند. این تاکتیک به‌طور مصنوعی قیمت سهام را بالا می‌برد و تقاضای کاذب ایجاد می‌کند که سرمایه‌گذاران دیگر را گمراه می‌کند.

در بخش‌های بعدی به‌طور عمیق‌تر به این موضوع می‌پردازیم.

نحوه عملکرد لدرینگ در اوراق با درآمد ثابت

رایج‌ترین کاربرد اصطلاح لدرینگ در برنامه‌ریزی بازنشستگی است. در این زمینه، لدرینگ به خرید چندین محصول مالی با درآمد ثابت از یک نوع—مانند اوراق قرضه یا گواهی‌های سپرده (CD)—با سررسیدهای مختلف اشاره دارد. با توزیع سرمایه‌گذاری در سررسیدهای مختلف، سرمایه‌گذاران می‌توانند جریان نقدی مداومی داشته باشند و در عین حال ریسک نرخ بهره و بازسرمایه‌گذاری خود را مدیریت کنند.

علاوه بر مدیریت این دو ریسک، هدف سرمایه‌گذار از ایجاد، برای مثال، یک نردبان اوراق قرضه، دستیابی به بازده کل است—صرف‌نظر از محیط نرخ بهره—مشابه بازده یک اوراق قرضه بلندمدت.

برای ساخت یک نردبان اوراق قرضه، سرمایه‌گذاران مجموعه‌ای از اوراق قرضه فردی را خریداری می‌کنند که هر کدام در سال متفاوتی سررسید می‌شوند. برای مثال، می‌توانید پنج اوراق قرضه بخرید که به‌ترتیب در ۱، ۲، ۳، ۴ و ۵ سال سررسید می‌شوند. هنگامی که اولین اوراق قرضه سررسید می‌شود، سرمایه‌گذاران عواید آن را در یک اوراق قرضه جدید پنج‌ساله بازسرمایه‌گذاری می‌کنند. این فرآیند با هر سررسید تکرار می‌شود و طول نردبان حفظ می‌شود.

لدرینگ می‌تواند به مدیریت ریسک بازسرمایه‌گذاری کمک کند، زیرا همان‌طور که اشاره شد، وقتی اوراق قرضه کوتاه‌مدت در نردبان سررسید می‌شود، پول نقد در اوراق قرضه بلندمدت‌تر در نردبان بازسرمایه‌گذاری می‌شود. اوراق قرضه بلندمدت معمولاً نرخ بهره بالاتری دارند.

به همین ترتیب، لدرینگ اوراق قرضه می‌تواند ریسک نرخ بهره را (در صورت نیاز به فروش) کاهش دهد، زیرا سررسیدهای متنوعی دارد. قیمت اوراق قرضه کوتاه‌مدت به دلیل سال‌های کمتر تا سررسید و تأثیرات مدت‌زمان، کمتر از اوراق قرضه بلندمدت نوسان می‌کند.

نکته مهم این است که ایده اصلی نردبان، نگهداری اوراق قرضه تا زمان سررسید به‌جای فروش آن‌ها است. بنابراین، قیمت کنونی اوراق قرضه به دلیل تغییرات در نرخ‌های بهره مسئله‌ای نیست. سرمایه سرمایه‌گذاران حفظ می‌شود.

مزایای لدرینگ در اوراق با درآمد ثابت

یکی از مزایای اصلی لدرینگ، توانایی مدیریت ریسک نرخ بهره است. با توزیع سررسیدها در دوره‌های زمانی مختلف، سرمایه‌گذاران می‌توانند تأثیر نوسانات نرخ بهره را کاهش دهند. با سررسید شدن اوراق در نردبان، سرمایه‌گذاران می‌توانند با نرخ‌های بازار جاری بازسرمایه‌گذاری کنند و در صورت افزایش نرخ‌ها، از بازده‌های بالاتر بهره‌مند شوند در حالی که چرخه نردبان را ادامه می‌دهند.

یکی دیگر از مزایای لدرینگ اوراق قرضه، ایجاد جریان درآمدی قابل پیش‌بینی و ثابت است. با سررسید هر اوراق در نردبان، مقدار مشخصی درآمد فراهم می‌شود. این می‌تواند برای بازنشستگان یا سرمایه‌گذارانی که برای جریان نقدی منظم به سرمایه‌گذاری‌های خود وابسته هستند، بسیار مناسب باشد.

لدرینگ همچنین در مقایسه با سرمایه‌گذاری در یک اوراق قرضه بلندمدت، انعطاف‌پذیری و نقدینگی بیشتری ارائه می‌دهد. در حالی که اوراق قرضه بلندمدت معمولاً بازده بالاتری دارند، ریسک نرخ بهره و نقدینگی کمتری نیز دارند. نردبان اوراق قرضه به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد از بازده‌های بالاتر اوراق قرضه بلندمدت بهره‌مند شوند در حالی که با سررسید شدن اوراق کوتاه‌مدت، به بخشی از سرمایه‌گذاری خود دسترسی دارند.

استراتژی‌های لدرینگ در اوراق با درآمد ثابت

هنگام لدرینگ اوراق با درآمد ثابت، چند استراتژی باید مد نظر قرار گیرند. ابتدا، تعیین افق زمانی مناسب و دامنه سررسید برای نردبان مهم است. یک نردبان معمولی ممکن است ۵ تا ۱۰ سال را در بر گیرد و اوراق با فواصل منظم (مثلاً سالانه) سررسید شوند. نردبان‌های کوتاه‌تر نقدینگی بیشتری فراهم می‌کنند اما ممکن است بازده کمتری داشته باشند، در حالی که نردبان‌های بلندتر می‌توانند بازده بالاتری ارائه دهند اما انعطاف‌پذیری کمتری دارند.

انتخاب نوع اوراق قرضه نیز ملاحظه دیگری است. سرمایه‌گذاران می‌توانند نردبان‌هایی با استفاده از اوراق با درآمد ثابت مختلف مانند اوراق قرضه شرکتی، اوراق قرضه شهری، اوراق خزانه یا گواهی‌های سپرده ایجاد کنند. تنوع‌بخشی در انواع اوراق قرضه می‌تواند به مدیریت ریسک اعتباری کمک کند، اگرچه ممکن است بخواهید برای یکنواختی، از یک نوع اوراق در تمام سررسیدها استفاده کنید.

اندازه مناسب هر «پله» در نردبان نیز مهم است. معمولاً سرمایه‌گذاران مبلغ کل سرمایه‌گذاری خود را به‌طور مساوی بین سررسیدهای انتخاب‌شده تقسیم می‌کنند. این کار تضمین می‌کند که مقدار ثابتی از اصل سرمایه با سررسید شدن اوراق برای بازسرمایه‌گذاری در دسترس باشد. برای مثال، اگر ۱۰۰,۰۰۰ دلار برای سرمایه‌گذاری در یک نردبان ۵ ساله داشته باشید، ممکن است ۲۰,۰۰۰ دلار به اوراق قرضه‌ای که در هر یک از پنج سال آینده سررسید می‌شوند، اختصاص دهید. به خاطر داشته باشید که هنگام تمدید هر اوراق قرضه در زمان سررسید، ممکن است انتخاب کنید که مبلغ اولیه (۲۰,۰۰۰ دلار در بالا) یا مبلغ اولیه به علاوه سودهای انباشته‌شده را بازسرمایه‌گذاری کنید.

آخرین نکته، حتی اگر لدرینگ یک استراتژی سرمایه‌گذاری غیرفعال باشد، باید برنامه‌ریزی کنید تا نردبان خود را مدیریت و نظارت کنید. به‌طور منظم کیفیت اعتباری دارایی‌های خود را، به‌ویژه برای اوراق قرضه شرکتی یا شهری، بررسی کنید. آماده باشید تا در صورت احساس عدم تعادل در پروفایل ریسک به بازده، تغییراتی ایجاد کنید. علاوه بر این، استفاده از ابزارها یا همکاری با یک مشاور مالی را در نظر بگیرید تا عملکرد نردبان خود را ردیابی کنید و درک بهتری از میزان نقدینگی در زمان‌های خاص داشته باشید.

ریسک‌های لدرینگ در اوراق با درآمد ثابت

ریسک نرخ بهره همچنان برای پرتفوی‌های نردبانی نگران‌کننده است، اگرچه معمولاً به میزان کمتری نسبت به یک اوراق قرضه بلندمدت واحد است. اگر نرخ‌های بهره به‌طور قابل‌توجهی افزایش یابند، ارزش اوراق قرضه بلندمدت در نردبان ممکن است کاهش یابد. اگرچه این استراتژی امکان بازسرمایه‌گذاری با نرخ‌های بالاتر را با سررسید شدن اوراق کوتاه‌مدت فراهم می‌کند، پرتفوی کلی ممکن است در محیطی با افزایش سریع نرخ‌ها عملکرد ضعیفی داشته باشد. برعکس، در محیطی با کاهش نرخ‌ها، ریسک بازسرمایه‌گذاری برجسته‌تر می‌شود زیرا اوراق سررسیدشده با بازده پایین‌تر بازسرمایه‌گذاری می‌شوند.

ریسک اعتباری یکی دیگر از عوامل مهمی است که باید در نظر گرفته شود، به‌ویژه برای نردبان‌هایی که با اوراق قرضه شرکتی یا شهری ساخته شده‌اند. همیشه این احتمال وجود دارد که ناشر در انجام تعهدات خود نکول کند، که می‌تواند به از دست رفتن اصل سرمایه منجر شود.

ریسک تورم برای همه سرمایه‌گذاری‌های با درآمد ثابت، از جمله پرتفوی‌های نردبانی، نگران‌کننده است. اگر نرخ تورم از بازده اوراق در نردبان بیشتر شود، بازده واقعی ممکن است منفی باشد. این ریسک به‌ویژه در محیط کنونی با بازده پایین، که حتی اوراق قرضه بلندمدت ممکن است بازدهی متناسب با تورم ارائه ندهند، اهمیت دارد.

در نهایت، هزینه فرصت نیز باید در نظر گرفته شود. در حالی که لدرینگ می‌تواند رویکردی متعادل برای سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت ارائه دهد، ممکن است در برخی شرایط بازار نسبت به سایر استراتژی‌های سرمایه‌گذاری عملکرد ضعیف‌تری داشته باشد. به‌طور کلی، اوراق با درآمد ثابت نسبت به سرمایه‌گذاری‌های سهام عملکرد ضعیف‌تری دارند. در ازای امنیت بیشتر و ریسک کمتر با نردبان‌ها، ممکن است سود کمتری کسب کنید.

نکته: ریسک بازسرمایه‌گذاری، ریسک این است که سرمایه‌گذاران نتوانند پرداخت‌های درآمد اوراق قرضه و اصل سرمایه دریافتی در زمان سررسید را با همان نرخ اوراق سررسیدشده بازسرمایه‌گذاری کنند. ریسک نرخ بهره یا ریسک قیمت بازار، ریسک تغییر قیمت اوراق قرضه با تغییر نرخ‌های بهره است.

نحوه عملکرد لدرینگ عرضه‌های اولیه عمومی (IPO)

اصطلاح لدرینگ همچنین در زمینه پذیره‌نویسی عرضه‌های اولیه عمومی (IPO) استفاده می‌شود. مکانیزم لدرینگ IPO معمولاً در سه مرحله متمایز رخ می‌دهد. در مرحله اولیه، پذیره‌نویس به‌صورت استراتژیک سرمایه‌گذاران کلیدی، اغلب مشتریان نهادی یا افراد با دارایی بالا، را شناسایی و به آن‌ها نزدیک می‌شود. به این سرمایه‌گذاران منتخب بخشی از تخصیص IPO با قیمت تخفیف‌دار، پایین‌تر از آنچه به عموم عرضه می‌شود، پیشنهاد می‌شود. این رفتار ترجیحی به‌عنوان انگیزه‌ای برای مشارکت این سرمایه‌گذاران در این طرح عمل می‌کند.

مرحله دوم شامل یک ترتیب دوجانبه بین پذیره‌نویس و سرمایه‌گذاران منتخب است. در ازای سهام IPO با تخفیف، این سرمایه‌گذاران موافقت می‌کنند که سهام بیشتری را پس از شروع معاملات عمومی خریداری کنند. این خریدهای بعدی اغلب باید در نقاط قیمتی مشخص بالاتر از قیمت IPO انجام شوند. این توافق معمولاً به‌صورت ضمنی و بدون مستندسازی رسمی است تا از بررسی‌های نظارتی جلوگیری شود.

مرحله نهایی بلافاصله پس از IPO رخ می‌دهد. با شروع معاملات، سرمایه‌گذاران از پیش انتخاب‌شده تعهدات خود را با خرید سهام اضافی در قیمت‌های توافق‌شده بالاتر از قیمت IPO انجام می‌دهند. این خریدهای هماهنگ توهم تقاضای قوی برای سهام را ایجاد می‌کنند و قیمت آن را بالا می‌برند. افزایش قیمت و تقاضای ظاهری می‌تواند اثر آبشاری ایجاد کند و سایر شرکت‌کنندگان بازار را که از ترس از دست دادن سهام در حال افزایش سریع جذب می‌شوند، جلب کند.

مثال لدرینگ

میکائلا یک سرمایه‌گذار سخت‌کوش است که برای بازنشستگی خود پس‌انداز می‌کند. در سن ۵۵ سالگی، او حدود ۸۰۰,۰۰۰ دلار در دارایی‌های بازنشستگی ترکیبی پس‌انداز کرده است. او به‌تدریج این دارایی‌ها را به سمت سرمایه‌گذاری‌های کم‌نوسان‌تر هدایت می‌کند.

میکائلا تصمیم می‌گیرد ۵۰۰,۰۰۰ دلار را در اوراق قرضه مختلف سرمایه‌گذاری کند که با دقت ترکیب—or laddered—شده‌اند تا ریسک بازسرمایه‌گذاری و نرخ بهره او را کاهش دهند. به‌طور خاص، پرتفوی اوراق قرضه میکائلا شامل سرمایه‌گذاری‌های زیر است:

• ۱۰۰,۰۰۰ دلار در اوراق قرضه با سررسید ۱ سال
• ۱۰۰,۰۰۰ دلار در اوراق قرضه با سررسید ۲ سال
• ۱۰۰,۰۰۰ دلار در اوراق قرضه با سررسید ۳ سال
• ۱۰۰,۰۰۰ دلار در اوراق قرضه با سررسید ۴ سال
• ۱۰۰,۰۰۰ دلار در اوراق قرضه با سررسید ۵ سال

هر سال، میکائلا پول حاصل از اوراق قرضه‌ای که سررسید می‌شود را می‌گیرد و آن را در یک اوراق قرضه جدید پنج‌ساله بازسرمایه‌گذاری می‌کند. با این کار، او به‌طور مؤثری اطمینان می‌دهد که تنها هنگام خرید اوراق قرضه جدید در معرض ریسک نرخ بهره قرار می‌گیرد. علاوه بر این، او با خرید اوراق قرضه بلندمدت‌تر با نرخ بهره بالاتر، ریسک بازسرمایه‌گذاری احتمالی پایین‌تر را مدیریت می‌کند.

در مقابل، اگر او ۵۰۰,۰۰۰ دلار را در یک اوراق قرضه پنج‌ساله واحد سرمایه‌گذاری کرده بود، در صورتی که نرخ‌های بهره در طول این پنج سال افزایش می‌یافت، با هزینه فرصت بیشتری مواجه می‌شد.

ریسک نرخ بهره چیست؟

ریسک نرخ بهره که به‌عنوان ریسک قیمت بازار نیز شناخته می‌شود، ریسک تغییر قیمت یک سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت با تغییر نرخ‌های بهره است. برای مثال، در محیطی با نرخ‌های رو به افزایش، قیمت اوراق قرضه کاهش می‌یابد. وقتی نرخ‌ها کاهش می‌یابد، قیمت‌ها افزایش می‌یابد. بنابراین، اگر شرایط شما را مجبور به فروش اوراق قرضه در زمان افزایش نرخ‌ها کند، ممکن است مبلغ کمتری نسبت به آنچه پرداخت کرده‌اید دریافت کنید. با این حال، اگر اوراق قرضه را تا سررسید نگه دارید و نگران فروش آن‌ها نباشید، ریسک نرخ بهره بر این اوراق تأثیر نخواهد گذاشت.

چرا سرمایه‌گذاران اوراق قرضه را به‌صورت نردبانی می‌خرند؟

یکی از دلایلی که سرمایه‌گذاران اوراق قرضه را به‌صورت نردبانی می‌خرند، یا اوراق قرضه فردی با سررسیدهای مختلف خریداری می‌کنند و با سررسید هر کدام در اوراق جدید سرمایه‌گذاری می‌کنند، بهره‌مندی از جریان‌های نقدی درآمد ثابت است که این اوراق هنگام نگهداری تا سررسید ارائه می‌دهند. لدرینگ از ریسک قیمت بازار (ریسک کاهش قیمت اوراق با افزایش نرخ‌های بهره) محافظت می‌کند زیرا سرمایه‌گذار قصد فروش اوراق را ندارد. همچنین به مدیریت ریسک بازسرمایه‌گذاری کمک می‌کند زیرا سرمایه‌گذار عواید هر سررسید را در انتهای بلندمدت‌تر (با بازده بالاتر) نردبان بازسرمایه‌گذاری می‌کند.

آیا نردبان اوراق قرضه کوتاه‌مدت بهتر از بلندمدت است؟

این بستگی به آنچه سرمایه‌گذار به دنبال آن است دارد. به‌طور کلی، در یک محیط بازده معمولی، اوراق قرضه بلندمدت بازده بالاتری نسبت به اوراق قرضه کوتاه‌مدت ارائه می‌دهند. بنابراین، یک نردبان بلندمدت می‌تواند بازده‌هایی که سرمایه‌گذار هنگام بازسرمایه‌گذاری به دست می‌آورد را افزایش دهد. با این حال، اوراق قرضه بلندمدت نسبت به اوراق کوتاه‌مدت نوسان بیشتری دارند، بنابراین تغییرات قیمت می‌تواند مسئله‌ساز باشد. تورم نیز همین‌طور. نردبان‌های کوتاه‌تر معمولاً بازده کمتری دارند و نوسانات قیمتی کمتری دارند. آن‌ها ممکن است کمتر در برابر تورم آسیب‌پذیر باشند. این می‌تواند به این معنا باشد که سرمایه‌گذاران بخش بیشتری از کل سرمایه را بازسرمایه‌گذاری می‌کنند.

نتیجه‌گیری

در برنامه‌ریزی بازنشستگی، لدرینگ به زمانی اشاره دارد که سرمایه‌گذار اوراق قرضه‌ای با سال‌های سررسید صعودی مختلف خریداری می‌کند. با سررسید شدن اوراق به‌صورت تک‌تک، سرمایه‌گذار آن‌ها را در اوراق قرضه‌ای با طول سررسید برابر بازسرمایه‌گذاری می‌کند. وقتی این اوراق سررسید می‌شوند، بازسرمایه‌گذاری می‌شوند و چرخه ادامه می‌یابد. با استفاده از این استراتژی، سرمایه‌گذاران می‌توانند جریان نقدی ثابتی را حفظ کنند و ریسک نرخ بهره و بازسرمایه‌گذاری را کاهش دهند.

سرمایه‌گذاران می‌توانند نردبان‌های کوتاه‌مدت یا بلندمدت ایجاد کنند، بسته به طول سررسید اوراق قرضه‌ای که انتخاب می‌کنند. در حالی که اوراق قرضه بلندمدت معمولاً بازده بالاتری نسبت به کوتاه‌مدت‌ها دارند، اما در معرض تغییرات قیمتی غیرقابل‌پیش‌بینی‌تری نیز هستند.