استهلاک، تخلیه و استهلاک نامشهود (DD&A) یک تکنیک حسابداری است که به شرکت‌ها امکان می‌دهد هزینه‌های مربوط به منابع مختلف با ارزش اقتصادی را به‌تدریج در طول زمان تخصیص دهند تا هزینه‌ها با درآمدها همخوانی داشته باشد.
استهلاک هزینه یک دارایی ملموس را در طول عمر مفید آن توزیع می‌کند، تخلیه هزینه استخراج منابع طبیعی مانند چوب، مواد معدنی و نفت از زمین را تخصیص می‌دهد، و استهلاک نامشهود کسر دارایی‌های نامشهود در یک دوره زمانی مشخص، معمولاً طول عمر یک دارایی، را شامل می‌شود.
استهلاک و استهلاک نامشهود تقریباً در هر صنعتی رایج هستند، در حالی که تخلیه معمولاً فقط توسط شرکت‌های انرژی و منابع طبیعی استفاده می‌شود. بنابراین، استفاده از هر سه این روش‌ها اغلب با اکتساب، اکتشاف و توسعه ذخایر جدید نفت و گاز مرتبط است.
نکات کلیدی
- استهلاک، تخلیه و استهلاک نامشهود (DD&A) تکنیک‌های حسابداری هستند که به شرکت‌ها امکان می‌دهند هزینه‌های منابع با ارزش اقتصادی را به‌تدریج تخصیص دهند.
- استهلاک به هزینه یک دارایی ملموس، تخلیه به هزینه استخراج منابع طبیعی، و استهلاک نامشهود به کسر یک دارایی نامشهود مربوط می‌شود.
- استفاده از هر سه استراتژی تخصیص هزینه معمولاً با اکتساب، اکتشاف و توسعه ذخایر جدید نفت و گاز مرتبط است.
- هزینه‌های DD&A در صورت سود و زیان خالص شرکت یافت می‌شود.
درک استهلاک، تخلیه و استهلاک نامشهود (DD&A)
حسابداری تعهدی به شرکت‌ها اجازه می‌دهد هزینه‌های سرمایه‌ای را در دوره‌هایی که استفاده از دارایی سرمایه‌ای مرتبط را منعکس می‌کنند، شناسایی کنند. به عبارت دیگر، این روش به شرکت‌ها امکان می‌دهد هزینه‌ها را با درآمدهایی که به تولید آن‌ها کمک کرده‌اند، همخوانی دهند.
برای مثال، اگر یک ماشین‌آلات بزرگ یا ملکی نیازمند صرف هزینه نقدی قابل‌توجهی باشد، می‌توان آن را در طول عمر مفیدش تخصیص داد، به‌جای اینکه در دوره‌ای که هزینه نقدی رخ داده است، ثبت شود. این تکنیک حسابداری برای ارائه تصویر دقیق‌تری از سودآوری کسب‌وکار طراحی شده است.
DD&A یک آیتم هزینه عملیاتی رایج برای شرکت‌های انرژی است. تحلیلگران و سرمایه‌گذاران در بخش انرژی باید از این هزینه و ارتباط آن با جریان نقدی و هزینه‌های سرمایه‌ای آگاه باشند.
استهلاک
استهلاک به هزینه‌های ناشی از خرید دارایی‌هایی با عمر مفید بیش از یک سال اعمال می‌شود. درصدی از قیمت خرید در طول عمر مفید دارایی کسر می‌شود.
تخلیه
تخلیه نیز ارزش هزینه یک دارایی را به‌تدریج از طریق تخصیص‌های برنامه‌ریزی‌شده به درآمد کاهش می‌دهد. تفاوت آن در این است که به کاهش تدریجی ذخایر منابع طبیعی اشاره دارد، برخلاف فرسودگی دارایی‌های قابل استهلاک یا عمر پیری دارایی‌های نامشهود.
هزینه تخلیه معمولاً توسط شرکت‌های معدنی، چوب‌بری، حفاری نفت و گاز و سایر شرکت‌های مشغول در استخراج منابع طبیعی استفاده می‌شود. شرکت‌هایی که منافع اقتصادی در اموال معدنی یا چوب ایستاده دارند، ممکن است هزینه‌های تخلیه را برای این دارایی‌ها در حین استفاده شناسایی کنند. تخلیه می‌تواند بر اساس هزینه یا درصد محاسبه شود و کسب‌وکارها معمولاً باید از روشی استفاده کنند که کسر بیشتری برای اهداف مالیاتی فراهم می‌کند.
استهلاک نامشهود
استهلاک نامشهود از نظر تئوری بسیار شبیه به استهلاک است، اما به دارایی‌های نامشهود مانند حق ثبت اختراع، علائم تجاری و مجوزها، به‌جای اموال و تجهیزات فیزیکی، اعمال می‌شود. اجاره‌های سرمایه‌ای نیز استهلاک می‌شوند.
ثبت استهلاک، تخلیه و استهلاک نامشهود (DD&A)
اگر شرکتی از هر سه روش تخصیص هزینه فوق استفاده کند، آن‌ها در صورت‌های مالی‌اش به‌عنوان استهلاک، تخلیه و استهلاک نامشهود (DD&A) ثبت می‌شوند. یک خط واحد که مقدار دلاری هزینه‌ها برای دوره حسابداری را نشان می‌دهد، در صورت سود و زیان ظاهر می‌شود.
توضیحات ممکن است در پاورقی‌ها نیز ارائه شوند، به‌ویژه اگر تغییر بزرگی در هزینه استهلاک، تخلیه و استهلاک نامشهود (DD&A) از یک دوره به دوره دیگر وجود داشته باشد.
یک ورودی نیز در ترازنامه ثبت می‌شود. مقدار دلاری نشان‌دهنده مجموع تجمعی استهلاک، تخلیه و استهلاک نامشهود (DD&A) از زمان اکتساب دارایی‌ها است. دارایی‌ها با گذشت زمان ارزش خود را از دست می‌دهند و این در ترازنامه منعکس می‌شود.
مثال واقعی
شرکت Chevron Corp. (CVX) در سال ۲۰۱۸ هزینه DD&A به مبلغ ۱۹.۴ میلیارد دلار گزارش کرد، که تقریباً با ۱۹.۳ میلیارد دلار ثبت‌شده در سال قبل همخوانی داشت. در پاورقی‌های خود، این غول انرژی فاش کرد که افزایش جزئی در هزینه DD&A به دلیل سطوح تولید بالاتر برای برخی میادین تولید نفت و گاز بود.
نظرات کاربران