خانه یک مکان یا سازه فیزیکی است که فرد یا خانواری در آن سکونت دارد. از نظر قانونی، خانه محل اقامت دائمی است که فرد در آن زندگی می‌کند یا قصد بازگشت به آن را دارد.
نکات کلیدی
- از نظر قانونی، خانه اقامتگاه اصلی دائمی یک فرد است، حتی اگر در حال حاضر آنجا زندگی نکند.
- اگر فرد قصد بازگشت داشته باشد و مکان دیگری را به عنوان محل اقامت دائمی یا اصلی قانونی خود ادعا نکرده باشد، یک مکان فیزیکی همچنان به عنوان خانه تلقی می‌شود.
- خانه می‌تواند بر همه چیز تأثیر بگذارد، از مالیات‌هایی که فرد پرداخت می‌کند تا وضعیت شهروندی و قوانینی که باید رعایت کند.
درک خانه
گرچه خانه پر از معانی عاطفی است، اما دارای معانی قانونی خاصی نیز هست، زیرا برای تعیین بسیاری از مسائل از جمله مسئولیت مالیاتی، وضعیت فرد در کشوری که در آن ساکن است، قوانین ارث (probate) ایالتی که باید رعایت شوند، حقوق ایالت برای جمع‌آوری مالیات‌ها و شهروندی زمانی که فرد در کشوری غیر از محل تولد خود زندگی می‌کند، استفاده می‌شود. اگر فردی بیش از یک مسکن داشته باشد، مانند خانه تعطیلات یا ملک سرمایه‌گذاری، اقامتگاه اصلی او مکانی است که به عنوان خانه قانونی او در نظر گرفته می‌شود. این وضعیت قانونی بر نحوه پرداخت مالیات بر آن ملک تأثیر می‌گذارد، در مقابل مسئولیت مالیاتی او برای سایر املاکش. برخی کسورات و معافیت‌های مالیاتی تنها برای اقامتگاه اصلی فرد قابل استفاده هستند. نوع بیمه مالک خانه یا بیمه خطراتی که فرد برای خانه خود دارد نیز بسته به نوع اشغال متفاوت خواهد بود. از آنجا که خانه یک ملک تحت اشغال مالک است، پوشش‌های اضافی خاصی اعمال می‌شود—برخلاف ملکی که توسط مالک اشغال نشده است، که ممکن است تنها بیمه‌ای داشته باشد که ساختمان را پوشش می‌دهد و نه محتوای آن. مورد دوم برای ملکی که توسط فردی غیر از مالک اشغال شده باشد، مانند یک ملک اجاره‌ای، صدق می‌کند. مستأجر ممکن است بیمه مستأجری خود را برای حفاظت از اموال خود در واحد اجاره‌ای انتخاب کند، اما این صاحبخانه ساختمان است که می‌تواند بیمه مالک خانه (یا نسخه تجاری آن) را داشته باشد—که معمولاً فقط ساختمان و زیرساخت‌های آن را پوشش می‌دهد. اگرچه ممکن است خانه‌ای به دلیل سفر طولانی‌مدت یا بستری شدن در بیمارستان خالی باشد، اگر فرد قصد بازگشت داشته باشد و مکان دیگری را به عنوان محل اقامت دائمی یا اصلی قانونی خود ادعا نکرده باشد، آن مکان همچنان از نظر قانونی خانه او محسوب می‌شود.
مثال از خانه
به عنوان مثال، فرض کنید مری اسمیت سه ملک دارد. اولین ملک یک خانه ساحلی در نیوجرسی است. او از این ملک در ماه‌های تابستان با فرزندانش استفاده می‌کند؛ در زمستان، این ملک خالی می‌ماند. این خانه تعطیلات اوست. ملک دوم او یک کاندومینیوم در شهر نیویورک است. او این کاندومینیوم را به کیت جونز اجاره داده است، که به‌صورت تمام‌وقت آنجا زندگی می‌کند و ماهیانه ۱,۵۰۰ دلار اجاره می‌پردازد. این ملک سرمایه‌گذاری اوست. ملک سوم و نهایی او یک خانه دوطبقه در حومه‌ای نزدیک فیلادلفیا است. او با همسر و سه فرزندش در آنجا زندگی می‌کند. فرزندانش در منطقه محلی به مدرسه می‌روند و او مالیات‌های ایالتی و محلی خود را بر اساس نرخ‌های پنسیلوانیا پرداخت می‌کند. این خانه یا اقامتگاه اصلی اوست. اکنون فرض کنید فرزند بزرگ‌تر مری آماده فارغ‌التحصیلی از دبیرستان است و برای دانشگاه‌ها درخواست می‌دهد. ایالت نیویورک تحصیل رایگان در دانشگاه را برای ساکنان—یعنی افرادی که در ایالت نیویورک زندگی می‌کنند—ارائه می‌دهد. اگرچه مری یک کاندومینیوم در نیویورک دارد، نه او و نه فرزندانش این ایالت را خانه خود نمی‌دانند. آنها نمی‌توانند از برنامه تحصیل رایگان نیویورک استفاده کنند. با این حال، کیت جونز، مستأجر کاندومینیوم نیویورک او، واجد شرایط استفاده از تحصیل رایگان ایالت است. اگرچه او مالک ملکی که در آن ساکن است نیست، این اقامتگاه قانونی اوست و او شهر نیویورک، در ایالت نیویورک، را خانه خود می‌داند.
نظرات کاربران