اعتبارات برداشت در طرح بازنشستگی چیست؟

اعتبارات برداشت در طرح بازنشستگی چیست؟

اعتبارات برداشت در طرح بازنشستگی به بخشی از دارایی‌های بازنشستگی یک فرد در یک طرح بازنشستگی واجد شرایط اشاره دارد که کارمند در زمان ترک شغل، مجاز به برداشت آن است.

نکات کلیدی

• اعتبارات برداشت، بخشی از دارایی‌های بازنشستگی کارمند در یک طرح بازنشستگی واجد شرایط است که در صورت ترک شغل می‌تواند برداشت کند.

• در اکثر طرح‌های بازنشستگی، کارفرما و کارمند به‌صورت دوره‌ای به صندوقی مشترک برای همه کارمندان واجد شرایط واریز می‌کنند.

• چه در طرح‌های دولتی و چه در بخش خصوصی، آگاهی از گزینه‌ها و تعهدات پیش از برداشت وجوه از حساب بازنشستگی اهمیت دارد.

درک اعتبارات برداشت: طرح بازنشستگی

در زمینه طرح‌های بازنشستگی، اعتبارات برداشت به حقوقی اشاره دارد که یک کارمند-مشارکت‌کننده در یک طرح بازنشستگی واجد شرایط، برای برداشت بخشی از دارایی‌های خود، به علاوه سهمی از مشارکت‌های کارفرما (در صورت وجود) در زمان ترک شغل دارد.

در اکثر طرح‌های بازنشستگی، کارفرمایان به‌صورت دوره‌ای به صندوقی مشترک برای همه کارمندان واجد شرایط واریز می‌کنند (برخی طرح‌ها ممکن است به کارمند اجازه واریزهای اضافی را بدهند).

توزیع اعتبارات برداشت

هر فرد حسابی در این صندوق دارد و ممکن است چندین کارفرما در یک صندوق بازنشستگی مشترک مشارکت کنند. هنگامی که یک کارمند واجد شرایط به سن بازنشستگی می‌رسد، حق دریافت توزیع‌های دوره‌ای دارد که معمولاً درصدی از درآمد پیش از بازنشستگی او را تشکیل می‌دهد.

کارمندی که پیش از سن بازنشستگی شرکت را ترک می‌کند، احتمالاً واجد شرایط دریافت توزیع جزئی از وجوه بازنشستگی خود است، بسته به قوانین واگذاری (vesting) که توسط کارفرما و طرح تعیین شده‌اند.

اعتبارات برداشت: طرح بازنشستگی پیش از بازنشستگی

هنگامی که کارمند پیش از سن بازنشستگی شرکت را ترک می‌کند، عوامل مختلفی میزان دسترسی او به موجودی بازنشستگی را تعیین می‌کنند. مهم‌ترین این عوامل، وضعیت واگذاری (vesting) اوست. واگذاری به میزان کنترلی اشاره دارد که کارمند بر دارایی‌های بازنشستگی خود دارد.

در اکثر موارد، مشارکت‌های کارمند بلافاصله واگذار می‌شوند و کارمندانی با سابقه کاری طولانی‌تر، به سهم بیشتری از مشارکت‌های کارفرما حق دارند.

نکته مهم: کارمندان می‌توانند پس از ترک شرکت، بازنشستگی خود را به حساب‌های بازنشستگی فردی (IRAs) منتقل کنند.

قوانین حاکم بر اعتبارات برداشت

برای طرح‌های بازنشستگی بخش عمومی، قوانین برداشت بر اساس قوانین هر ایالت تعیین می‌شود. طرح‌های بازنشستگی خصوصی تحت قوانین قانون امنیت درآمد بازنشستگی کارمندان (ERISA) مصوب سال ۱۳۵۳ (۱۹۷۴ میلادی) قرار دارند. ERISA و قوانین مالیاتی بعدی، نظام پیچیده‌ای از سیاست‌ها در مورد واگذاری و برداشت از انواع طرح‌های مزایای معین و مشارکت معین را مشخص می‌کنند.

علاوه بر دستورالعمل‌های ERISA، کارفرمایان می‌توانند طرح‌های خود را متناسب با نیازهای خود ساختاربندی کنند. هنگام ترک شرکت، عاقلانه است که نیازهای خود را در نظر بگیرید و در مورد گزینه‌ها و تعهدات مربوط به برداشت از طرح‌های بازنشستگی واجد شرایط اطلاعات کسب کنید.

نکته: در یک طرح بازنشستگی (مزایای معین)، مسئولیت تأمین مالی بازنشستگی کارمند بر عهده کارفرماست، اما در طرح مشارکت معین، مانند 401(k)، این مسئولیت بر عهده کارمند است.

طرح‌های مزایای معین در برابر طرح‌های مشارکت معین

طرح مزایای معین رایج‌ترین نوع طرح بازنشستگی است. در این طرح، مزایای کارمند با استفاده از فرمولی محاسبه می‌شود که عواملی مانند مدت زمان اشتغال و سابقه حقوق را در نظر می‌گیرد.

طرح‌های مزایای معین، توزیع نقدی ثابت را در زمان بازنشستگی تضمین می‌کنند. از آنجا که کارفرما مسئول تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری و مدیریت سرمایه‌گذاری‌های طرح است، تمام ریسک‌های سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی بر عهده کارفرما قرار دارد.

در طرح مشارکت معین، مانند 401(k) یا 403(b)، کارمندان مقدار ثابت یا درصدی از حقوق خود را به حسابی واریز می‌کنند که برای تأمین مالی بازنشستگی آن‌ها در نظر گرفته شده است. سازمان مالیاتی ایالات متحده (IRS) سقف مشارکت سالانه را برای 401(k) و طرح‌های مشارکت معین تعیین کرده است.

برای سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳ میلادی)، حداکثر سقف مشارکت کارمند برای 401(k) برابر با ۲۲,۵۰۰ دلار است. برای سال ۱۴۰۳ (۲۰۲۴ میلادی)، این رقم به ۲۳,۰۰۰ دلار افزایش می‌یابد. افراد ۵۰ سال یا بالاتر می‌توانند در هر دو سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ مشارکت اضافی ۷,۵۰۰ دلاری داشته باشند.

گاهی اوقات شرکت حامی بخشی از مشارکت‌های کارمند را به‌عنوان مزایای اضافی تطبیق می‌دهد. با این حال، مجموع مشارکت کارمند و کارفرما نمی‌تواند از ۶۶,۰۰۰ دلار در سال ۱۴۰۲ و ۶۹,۰۰۰ دلار در سال ۱۴۰۳ تجاوز کند. برای افراد ۵۰ سال و بالاتر، مشارکت اضافی ۷,۵۰۰ دلاری مجموع مشارکت را به ۷۳,۵۰۰ دلار در سال ۱۴۰۲ و ۷۶,۵۰۰ دلار در سال ۱۴۰۳ می‌رساند.

طرح مشارکت معین معمولاً شامل سرمایه‌گذاری‌هایی است که کارمند از فهرستی گزینش‌شده، اغلب شامل صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، انتخاب می‌کند. هیچ راهی برای دانستن اینکه طرح مشارکت معین در نهایت چه میزان به کارمند در زمان بازنشستگی ارائه خواهد داد وجود ندارد، زیرا سطوح مشارکت ممکن است تغییر کند و بازده سرمایه‌گذاری‌ها ممکن است افزایش یا کاهش یابد.

کدام بهتر است: بازنشستگی یا 401(k)؟

اینکه طرح بازنشستگی یا 401(k) بهتر است به شرایط مالی و ترجیحات فرد بستگی دارد. هر دو مزایا و معایب خود را دارند. به‌طور کلی، طرح بازنشستگی به دلیل ارائه درآمد ثابت ماهانه از زمان بازنشستگی تا پایان عمر، پایدارتر است. اما 401(k) به دلیل سرمایه‌گذاری در بازار، ارزش آن همیشه در نوسان است و از این رو پایداری کمتری دارد. با این حال، 401(k) پتانسیل رشد دارد. اگر به‌صورت تهاجمی و هوشمندانه در 401(k) سرمایه‌گذاری کنید، موجودی حساب می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی رشد کند و در بازنشستگی پول بیشتری نسبت به طرح بازنشستگی فراهم کند.

طرح‌های بازنشستگی چگونه پرداخت می‌شوند؟

طرح‌های بازنشستگی می‌توانند به روش‌های مختلفی پرداخت شوند که عمدتاً به توافق با کارفرما یا مفاد اسناد قانونی بستگی دارد. رایج‌ترین روش، پرداخت مبلغ ثابت ماهانه است. همچنین ممکن است کل بازنشستگی به‌صورت یکجا پرداخت شود.

آیا بازنشستگی مشمول مالیات است؟

بله، درآمد بازنشستگی مشمول مالیات است و در زمان دریافت، به‌عنوان درآمد عادی مشمول مالیات می‌شود.

نتیجه‌گیری

طرح‌های بازنشستگی، طرح‌های مزایای معین هستند که عمدتاً توسط کارفرمایان تأمین مالی می‌شوند. اعتبارات برداشت، مقداری است که کارمند در صورت ترک شغل یا به دلایل واجد شرایط دیگر، مجاز به برداشت از طرح بازنشستگی خود است. طرح‌های بازنشستگی زمانی روش اصلی پس‌انداز برای بازنشستگی بودند، اما اکنون طرح‌های مشارکت معین، مانند 401(k)، محبوب‌تر شده‌اند.