سپرده مدت‌دار چیست؟

سپرده مدت‌دار چیست؟

سپرده مدت‌دار ابزاری برای پس‌انداز است که در آن پول به حسابی در یک مؤسسه مالی واریز می‌شود. سرمایه‌گذاری‌های سپرده مدت‌دار معمولاً دارای سررسیدهای کوتاه‌مدت از یک ماه تا چند سال هستند، حداقل سپرده موردنیاز متفاوتی دارند و نرخ سود ثابتی به سرمایه‌گذار پرداخت می‌کنند.

سرمایه‌گذار باید بداند که هنگام خرید سپرده مدت‌دار، تنها پس از پایان دوره می‌تواند وجوه خود را برداشت کند. در برخی موارد، صاحب حساب ممکن است اجازه برداشت زودهنگام یا خاتمه زودهنگام را با اطلاع چند روزه بدهد. همچنین، جریمه‌ای برای خاتمه زودهنگام اعمال خواهد شد.

نمونه‌هایی از سپرده‌های مدت‌دار شامل گواهی‌های سپرده (CD) و سپرده‌های زمانی هستند.

نکات کلیدی

• سپرده مدت‌دار محصولی برای پس‌انداز است که وجوه برای مدت معینی به یک مؤسسه مالی اختصاص داده می‌شود.
• سپرده‌های مدت‌دار معمولاً کوتاه‌مدت هستند و سررسیدهایی از یک ماه تا چند سال دارند.
• به‌طور معمول، سپرده‌های مدت‌دار نرخ‌های سود بالاتری نسبت به حساب‌های پس‌انداز سنتی قابل برداشت در هر زمان ارائه می‌دهند.

نحوه عملکرد سپرده مدت‌دار

وقتی صاحب حساب پولی را در بانک سپرده می‌کند، بانک می‌تواند از آن پول برای وام دادن به سایر مصرف‌کنندگان یا کسب‌وکارها استفاده کند. در ازای حق استفاده از این وجوه برای وام‌دهی، بانک به سپرده‌گذار به‌صورت سود بر روی موجودی حساب، غرامت پرداخت می‌کند.

در اکثر حساب‌های سپرده از این نوع، صاحب حساب می‌تواند پول خود را در هر زمان برداشت کند. این امر باعث می‌شود بانک نتواند از قبل بداند چه مقدار می‌تواند در هر زمان وام دهد.

برای غلبه بر این مشکل، بانک‌ها حساب‌های سپرده مدت‌دار ارائه می‌دهند. مشتری در یکی از این حساب‌ها سپرده‌گذاری یا سرمایه‌گذاری می‌کند و موافقت می‌کند که وجوه خود را برای دوره‌ای ثابت برداشت نکند، در ازای دریافت نرخ سود بالاتری که به حساب پرداخت می‌شود.

سود کسب‌شده از حساب سپرده مدت‌دار کمی بالاتر از سودی است که در حساب‌های پس‌انداز استاندارد یا حساب‌های جاری با سود پرداخت می‌شود. نرخ بالاتر به این دلیل است که دسترسی به پول برای مدت سپرده محدود است.

سپرده‌های مدت‌دار سرمایه‌گذاری بسیار ایمنی هستند و بنابراین برای سرمایه‌گذاران محافظه‌کار و کم‌ریسک بسیار جذاب‌اند. این ابزارهای مالی توسط بانک‌ها، مؤسسات پس‌انداز و اعتباری و اتحادیه‌های اعتباری فروخته می‌شوند. سپرده‌های مدت‌دار فروخته‌شده توسط بانک‌ها توسط شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) بیمه شده‌اند. اداره ملی اتحادیه اعتباری (NCUA) برای سپرده‌های فروخته‌شده توسط اتحادیه‌های اعتباری پوشش ارائه می‌دهد.

نحوه استفاده بانک از سپرده مدت‌دار

اگر مشتری پولی را در سپرده مدت‌دار قرار دهد، بانک می‌تواند آن پول را در محصولات مالی دیگری که نرخ بازده (RoR) بالاتری نسبت به آنچه بانک برای استفاده از وجوه مشتری پرداخت می‌کند، سرمایه‌گذاری کند.

بانک همچنین می‌تواند پول را به مشتریان دیگر خود وام دهد و در نتیجه نرخ سود بالاتری از وام‌گیرندگان نسبت به سودی که برای سپرده مدت‌دار پرداخت می‌کند، دریافت کند.

برای مثال، یک وام‌دهنده ممکن است نرخ ۲٪ برای سپرده‌های مدت‌دار با سررسید دوساله ارائه دهد. وجوه سپرده‌شده سپس به‌عنوان وام به وام‌گیرندگان با نرخ سود ۷٪ ساختاربندی می‌شوند.

این تفاوت در نرخ‌ها به این معناست که بانک سود خالص ۵٪ کسب می‌کند. اختلاف بین نرخی که بانک به مشتریان خود برای سپرده‌ها پرداخت می‌کند و نرخی که از وام‌گیرندگان دریافت می‌کند، حاشیه سود خالص نامیده می‌شود. حاشیه سود خالص یک معیار سودآوری برای بانک‌ها است.

بانک‌ها کسب‌وکار هستند؛ به همین دلیل، آن‌ها می‌خواهند کمترین نرخ ممکن را برای سپرده‌های مدت‌دار پرداخت کنند و نرخ بسیار بالاتری را از وام‌گیرندگان برای وام‌ها دریافت کنند. این عمل حاشیه یا سودآوری آن‌ها را افزایش می‌دهد.

با این حال، بانک باید تعادلی را حفظ کند. اگر سود بسیار کمی پرداخت کند، سرمایه‌گذاران جدیدی را به حساب‌های سپرده مدت‌دار جذب نخواهد کرد. همچنین، اگر نرخ بسیار بالایی برای وام‌ها دریافت کند، وام‌گیرندگان جدیدی را جذب نخواهد کرد.

سپرده‌های مدت‌دار و نرخ‌های سود

در دوره‌های افزایش نرخ‌های سود، مصرف‌کنندگان احتمال بیشتری دارند که سپرده‌های مدت‌دار خریداری کنند، زیرا افزایش هزینه‌های وام، پس‌انداز را جذاب‌تر می‌کند. همچنین، با نرخ‌های سود بالاتر بازار، مؤسسه مالی باید نرخ سود بالاتری به سرمایه‌گذار ارائه دهد، بنابراین سرمایه‌گذار نیز سود بیشتری کسب می‌کند.

وقتی نرخ‌های سود کاهش می‌یابد، مصرف‌کنندگان تشویق می‌شوند که بیشتر وام بگیرند و خرج کنند، در نتیجه اقتصاد را تحریک می‌کنند. در محیط نرخ سود پایین، تقاضا برای سپرده‌های مدت‌دار می‌تواند کاهش یابد، زیرا سرمایه‌گذاران معمولاً می‌توانند ابزارهای سرمایه‌گذاری جایگزینی پیدا کنند که نرخ بالاتری پرداخت می‌کنند.

به‌طور معمول، نرخ‌های سود باید متناسب با مدت زمان سپرده باشند...

توضیح مثل اینکه من ۵ ساله‌ام

سپرده مدت‌دار مثل دادن پولت به بانک برای نگه‌داری امن برای مدتی خاص، مثلاً شش ماه یا یک سال است. درحالی‌که پولت در بانک است، نمی‌توانی به آن دست بزنی، وگرنه ممکن است جریمه برداشت زودهنگام بپردازی.

بانک پولت را نگه می‌دارد و در پایان دوره، آن را به تو برمی‌گرداند به علاوه مبلغ اضافی. آن مبلغ اضافی سود است.

مقدار سودی که دریافت می‌کنی بیشتر از حساب پس‌انداز معمولی است، زیرا بانک می‌داند که می‌تواند با اطمینان بیشتری پولت را وام دهد، چون تو آن را در هر لحظه برداشت نمی‌کنی. به‌طور کلی، هرچه مدت بیشتری آن را قفل نگه داری، سود بیشتری پرداخت می‌کنند.

چگونه در زندگی واقعی از این استفاده می‌کنم؟

اگر پول اضافی داری که برای مدتی به آن نیاز نداری، سپرده مدت‌دار راهی ساده و کم‌ریسک برای ذخیره پولت و کسب سود بیشتر از حساب پس‌انداز معمولی است.

سپرده‌های مدت‌دار به‌ویژه اگر به دنبال بازده ثابت هستید و به نوسانات بازار سهام علاقه ندارید، مفید هستند. فقط مطمئن شو که در دوره قفل‌شده به پول نیاز نخواهی داشت، وگرنه اگر زودتر آن را برداشت کنی، ممکن است بخشی از سود را از دست بدهی. سپرده‌های مدت‌دار برای برنامه‌ریزی مالی بلندمدت مناسب‌تر از هزینه‌های لحظه آخری هستند.

عیب سپرده مدت‌دار چیست؟

عیب اصلی سپرده مدت‌دار این است که نمی‌توانی در دوره مشخص‌شده به پولت دسترسی داشته باشی، وگرنه ممکن است جریمه برداشت زودهنگام بپردازی. این برای زمانی مناسب است که ۱۰۰٪ مطمئن باشی به پول نیاز نداری. همچنین، نمی‌توانی پول بیشتری به سپرده مدت‌دار اضافه کنی، بنابراین راه بهتری برای افزودن به پس‌اندازت نیست.

چه چیزی بهتر از سپرده مدت‌دار است؟

تعیین اینکه چه چیزی "بهتر" از سپرده مدت‌دار است به سرمایه‌گذار خاص بستگی دارد. اگر به دنبال سود بالاتر از حساب پس‌انداز هستید و نیازی به دسترسی به پولت نداری، سپرده مدت‌دار گزینه خوبی است. اگر مطمئن نیستی که در آینده نزدیک به پولت نیاز داری اما می‌خواهی کمی سود کسب کنی، حساب پس‌انداز معمولی ممکن است گزینه بهتری باشد.

گزینه خوب دیگر حساب پس‌انداز با بازده بالا است. این نوع حساب معمولاً هیچ محدودیت زمانی یا برداشتی ندارد، معمولاً سود بیشتری نسبت به سپرده مدت‌دار (بسته به جزئیات) و حساب پس‌انداز پرداخت می‌کند و می‌توانی در هر زمان به موجودی اضافه کنی.

تفاوت بین سپرده مدت‌دار و گواهی سپرده چیست؟

گواهی سپرده (CD) نوعی سپرده مدت‌دار است. سپرده‌های مدت‌دار حساب‌های پس‌اندازی هستند که پولت را برای دوره‌ای ثابت ذخیره می‌کنی و سود کسب می‌کنی. نمی‌توانی در آن دوره پولت را برداشت کنی مگر اینکه جریمه بپردازی. "سپرده مدت‌دار" اصطلاح کلی است و بسته به منطقه، به‌جای "گواهی سپرده" استفاده می‌شود.

نتیجه‌گیری

داشتن پول اضافی در دسترس موقعیت خوبی است. اگر در چنین موقعیتی هستی، سپرده مدت‌دار راه خوبی برای کسب سود از پولت است که بیشتر از حساب پس‌انداز پرداخت می‌کند در حالی که امن، ساده و کم‌ریسک باقی می‌ماند.

هرچه دوره سپرده مدت‌دار طولانی‌تر باشد، معمولاً پول بیشتری کسب می‌کنی؛ فقط مراقب باش که در مدت زمان قفل‌شده به آن پول نیاز نداشته باشی، وگرنه ممکن است جریمه‌هایی متحمل شوی.

اگرچه نرخ ممکن است تورم را شکست ندهد، سپرده‌های مدت‌دار گزینه خوبی برای پس‌اندازکنندگان محافظه‌کاری هستند که می‌خواهند بازده‌های خود را متنوع کنند و از نوسانات بازار سهام اجتناب کنند.