نسبت نگهداری چیست؟

نسبت نگهداری بخشی از سودی است که در یک کسب‌وکار به‌عنوان سود انباشته نگه داشته می‌شود. این نسبت به درصدی از سود خالص اشاره دارد که برای رشد کسب‌وکار حفظ می‌شود، نه اینکه به‌عنوان سود تقسیمی پرداخت شود. این نسبت برعکس نسبت پرداخت سود تقسیمی است که درصد سود پرداختی به سهامداران را به شکل سود نقدی اندازه‌گیری می‌کند. نسبت نگهداری همچنین «نسبت شخم‌زنی» نیز نامیده می‌شود.

نکات کلیدی

• نسبت نگهداری بخشی از سودی است که در یک شرکت برای رشد کسب‌وکار نگه داشته می‌شود، در مقابل پرداخت آن به‌صورت سود تقسیمی به سهامداران.
• نسبت پرداخت سود تقسیمی که درصدی از سود پرداخت‌شده به سهامداران را نشان می‌دهد، برعکس نسبت نگهداری است.
• پس از آنکه سود تقسیمی پرداخت شد، مقداری از سود که باقی می‌ماند به‌عنوان «سود انباشته» شناخته می‌شود.
• نسبت نگهداری به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند مشخص کنند چه مقدار پول توسط شرکت نگه داشته می‌شود تا در عملیات خود دوباره سرمایه‌گذاری کند.
• شرکت‌های در حال رشد معمولاً نسبت‌های نگهداری بالایی دارند، زیرا سود خود را دوباره در شرکت سرمایه‌گذاری می‌کنند تا رشد را تحریک کنند.

درک نسبت نگهداری

شرکت‌هایی که در پایان یک دوره مالی سود به‌دست می‌آورند می‌توانند از این وجوه برای اهداف مختلفی استفاده کنند. یک شرکت می‌تواند کل سود را به سهامداران به‌عنوان سود تقسیمی پرداخت کند، می‌تواند همه آن را نگه دارد تا برای رشد در کسب‌وکار دوباره سرمایه‌گذاری کند، یا می‌تواند ترکیبی از هر دو را انجام دهد. بخشی از سود که یک شرکت انتخاب می‌کند برای استفاده‌های بعدی ذخیره کند، «سود انباشته» نامیده می‌شود.

سود انباشته مشابه یک حساب پس‌انداز است، زیرا شرکت پول را با نیت سرمایه‌گذاری نگه می‌دارد؛ هنوز آن را خرج نکرده است. نسبت نگهداری به‌صورت درصد بیان می‌شود و پول موجود برای سرمایه‌گذاری مجدد را با کل سود خالص شرکت مقایسه می‌کند. این نسبت به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا قابلیت آینده یک شرکت را تعیین کنند.

این قابلیت به این بستگی دارد که یک شرکت چگونه از سود انباشته خود استفاده می‌کند. اگر آن را ذخیره کند بدون اینکه در تجهیزات جدید، فناوری یا گسترش خطوط تولید سرمایه‌گذاری کند، یا اگر همه آن را به‌عنوان سود تقسیمی پرداخت کند، رشد سود ممکن است آسیب ببیند. نکته مهم این است که مگر آنکه یک شرکت از سود انباشته خود به‌طور مؤثر استفاده کند، احتمال بیشتری وجود دارد که بدهی بیشتری بگیرد یا سهام جدید منتشر کند تا رشد خود را تأمین مالی کند.

شرکت‌های تازه‌تأسیس معمولاً سود تقسیمی پرداخت نمی‌کنند، زیرا به سرمایه برای تأمین رشد نیاز دارند. شرکت‌های تثبیت‌شده معمولاً این موضوع را تقسیم می‌کنند: بخشی از سود انباشته خود را به‌عنوان سود تقسیمی پرداخت می‌کنند و در عین حال بخشی از وجوه را دوباره در شرکت سرمایه‌گذاری می‌کنند.

چگونه نسبت نگهداری محاسبه می‌شود

دو فرمول برای محاسبه نسبت نگهداری استفاده می‌شود. اولین فرمول شامل یافتن سود انباشته در بخش حقوق صاحبان سهام در ترازنامه است، سپس تقسیم آن بر رقم سود خالص شرکت که می‌توان آن را در خط پایانی صورت سود و زیان پیدا کرد. این فرمول به این صورت بیان می‌شود:

Retention Ratio = Retained Earnings ÷ Net Income

فرمول دوم از سود انباشته استفاده نمی‌کند. در عوض، سود تقسیمی پرداخت‌شده (که در بخش تأمین مالی صورت جریان وجوه نقد شرکت یافت می‌شود) را از سود خالص کسر می‌کند، سپس نتیجه را بر سود خالص تقسیم می‌کند. این فرمول به این صورت بیان می‌شود:

Retention Ratio = (Net Income – Dividends Distributed) ÷ Net Income

البته سود خالص منهای سود تقسیمی برابر با سود انباشته است، بنابراین در واقع هر دو همان فرمول هستند.

ملاحظات ویژه

نسبت نگهداری معمولاً برای شرکت‌های رشدی که افزایش سریع در درآمد و سود را تجربه می‌کنند بالاتر است. این شرکت‌ها اغلب در بخش‌هایی مانند فناوری و زیست‌فناوری قرار دارند. یک شرکت رشدی ترجیح می‌دهد سود را دوباره در کسب‌وکار خود سرمایه‌گذاری کند اگر باور داشته باشد که می‌تواند با افزایش درآمد و سود با سرعتی بیشتر از آنچه سهامداران می‌توانند با سرمایه‌گذاری سود تقسیمی خود به‌دست آورند، به سهامداران پاداش دهد. سرمایه‌گذاران ممکن است حاضر باشند از سود تقسیمی صرف‌نظر کنند اگر یک شرکت چشم‌انداز رشد بالایی داشته باشد.

نرخ نگهداری برای شرکت‌های فناوری که در مراحل نسبتاً ابتدایی توسعه هستند معمولاً ۱۰۰٪ است، زیرا به‌ندرت سود تقسیمی پرداخت می‌کنند. با این حال، در بخش‌های بالغ مانند خدمات عمومی و مخابرات، جایی که سرمایه‌گذاران انتظار سود تقسیمی قابل توجهی دارند، نسبت نگهداری معمولاً بسیار پایین است.

نسبت نگهداری ممکن است از سالی به سال دیگر تغییر کند، بسته به نوسانات سود شرکت و سیاست پرداخت سود تقسیمی. بسیاری از شرکت‌های بزرگ و معتبر سیاست پرداخت سود تقسیمی ثابت یا حداقل رو به افزایش دارند. شرکت‌ها در بخش‌های دفاعی مانند داروسازی و کالاهای مصرفی احتمالاً نسبت‌های پرداخت و نگهداری پایدارتری دارند نسبت به شرکت‌های انرژی و کالاهای اساسی که سودشان چرخه‌ای‌تر است.

محدودیت‌های استفاده از نسبت نگهداری

نسبت نگهداری به شما نمی‌گوید که یک شرکت چه مقدار از سود انباشته خود را انتخاب می‌کند که دوباره در شرکت سرمایه‌گذاری کند. همچنین این نسبت محاسبه نمی‌کند که وجوه چگونه سرمایه‌گذاری شده‌اند یا آیا سرمایه‌گذاری مجدد در شرکت به‌طور مؤثر انجام شده است یا نه.

بهترین کار این است که نسبت نگهداری همراه با سایر شاخص‌های مالی استفاده شود تا مشخص شود یک شرکت تا چه اندازه با موفقیت سود انباشته خود را به کار می‌گیرد. همچنین مهم است که نتایج با شرکت‌های موجود در همان صنعت مقایسه شود و این نسبت در چندین فصل متوالی پیگیری شود تا مشخص شود آیا روندی وجود دارد یا خیر.

مثال واقعی

در ادامه نسخه‌ای از ترازنامه شرکت متا (META) آورده شده است، شرکتی که مالک فیسبوک و اینستاگرام است، همان‌طور که در گزارش سالانه 10-K این شرکت برای سال ۲۰۱۸ که در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۱۹ ثبت شد (زمانی که هنوز با نام فیسبوک شناخته می‌شد) گزارش شده است.

در بخش حقوق صاحبان سهام، سود انباشته شرکت برای این دوره 41.981 میلیارد دلار بود. صورت سود و زیان شرکت (که نشان داده نشده است) سود یا سود خالص 22.112 میلیارد دلار را برای همان دوره ثبت کرد. نسبت نگهداری به این صورت محاسبه می‌شود: 41.981 میلیارد دلار ÷ 22.112 میلیارد دلار = 1.89، که این نسبت را برابر با ۱۸۹٪ می‌کند.

دلیل بالا بودن این نسبت این است که شرکت سود را انباشته کرده و سود تقسیمی پرداخت نکرده است. در نتیجه، سود انباشته زیادی برای سرمایه‌گذاری در آینده داشت. نسبت نگهداری بالا برای شرکت‌های فناوری بسیار رایج است.

نسبت نگهداری در مالی چیست؟

نسبت نگهداری یک شرکت که به آن «نسبت شخم‌زنی» نیز گفته می‌شود، مقدار سود خالصی است که توسط شرکت نگه داشته می‌شود نه اینکه به‌عنوان سود تقسیمی بین سهامداران توزیع شود.

چگونه نسبت نگهداری یک شرکت محاسبه می‌شود؟

برای محاسبه نسبت نگهداری یک شرکت، سود انباشته آن بر سود خالص تقسیم می‌شود و به‌صورت درصد بیان می‌شود.

چگونه سود انباشته یک شرکت محاسبه می‌شود؟

سود انباشته یک شرکت با کسر سود تقسیمی پرداخت‌شده از سود خالص به‌دست می‌آید.

سود انباشته یک شرکت چه چیزی به شما می‌گوید؟

نسبت نگهداری می‌تواند نشانه‌ای از قابلیت آینده یک شرکت باشد. به‌عنوان مثال، یک نسبت پایین برای یک شرکت نوپا می‌تواند نگران‌کننده باشد، زیرا آن‌ها معمولاً نیاز دارند سود را دوباره سرمایه‌گذاری کنند تا رشد کنند. با این حال، نسبت نگهداری به شما نمی‌گوید چه مقدار از سود انباشته یک شرکت دوباره در آن سرمایه‌گذاری شده است یا آیا به‌طور عاقلانه استفاده شده است یا نه.

نتیجه‌گیری

نسبت نگهداری یک شرکت به شما درصدی از سود خالص را نشان می‌دهد که شرکت انتخاب کرده آن را نگه دارد نه اینکه به سهامداران به‌عنوان سود تقسیمی پرداخت کند. این نسبت توسط سرمایه‌گذاران بالقوه استفاده می‌شود تا سلامت مالی و قابلیت آینده شرکت را نشان دهد. بهترین کاربرد آن در کنار سایر شاخص‌های مالی است، زیرا نشان نمی‌دهد چه مقدار از این سودها دوباره در خود شرکت سرمایه‌گذاری شده‌اند، و همچنین نشان نمی‌دهد آیا چنین سرمایه‌گذاری به‌طور موفقیت‌آمیز انجام شده است یا نه.