وام سندیکایی یک ترتیب مالی همکاری است که توسط گروهی از وام‌دهندگان، معروف به سندیکا، برای تأمین مالی یک وام‌گیرنده واحد که ممکن است شرکت، پروژه بزرگ یا دولت مستقل باشد — ارائه می‌شود. این ساختار وقتی ظاهر می‌شود که نیازهای مالی بیش از ظرفیت یک وام‌دهنده واحد باشد یا تخصص در کلاس دارایی خاص لازم باشد. با تشکیل سندیکا، وام‌دهندگان می‌توانند ریسک خود را متنوع کنند و به سرمایه‌گذاری‌های مالی دسترسی یابند که برای وام‌دهندگان فردی بیش از حد بزرگ است. این تأمین مالی جمعی می‌تواند به صورت مبلغ ثابت، خط اعتباری یا ترکیبی از هر دو باشد و پروژه‌های بزرگ‌مقیاس را با ریسک و تخصص اشتراکی ممکن سازد.
نکات کلیدی
- وام سندیکایی شامل چندین وام‌دهنده است که با هم همکاری می‌کنند تا وجوه را به یک وام‌گیرنده واحد ارائه دهند و ریسک را میان گروه وام‌دهی توزیع کنند.
- این وام‌ها معمولاً توسط بانک اصلی یا پذیره‌نویس سازماندهی می‌شوند که ممکن است بخش بزرگ‌تری از وام را نگه دارد و وظایف اداری سندیکا را مدیریت کند.
- وام‌های سندیکایی برای نیازهای تأمین مالی بزرگ‌مقیاس، مانند خریدهای شرکتی، محبوب هستند به دلیل توانایی پخش ریسک مالی میان چندین مؤسسه.
- انواع مختلفی از وام‌های سندیکایی وجود دارد، شامل سندیکاسیون بهترین تلاش‌ها، معاملات کلاب و معاملات پذیره‌نویسی‌شده، هر کدام با تنظیمات و پروفایل‌های ریسک متفاوت.
- مثالی از وام سندیکایی معامله ۴.۶۵ میلیارد دلاری Tencent Holdings در سال ۲۰۱۷ است که توسط Citigroup هماهنگ شد و با مشارکت دوازده بانک.
درک مکانیسم وام‌های سندیکایی
معمولاً بانک اصلی یا پذیره‌نویسی با وام سندیکایی وجود دارد. این مؤسسه به عنوان ترتیب‌دهنده، عامل یا وام‌دهنده اصلی شناخته می‌شود. بانک اصلی ممکن است سهم متناسبی بزرگ‌تر از وام را تأمین کند یا وظایفی مانند توزیع جریان‌های نقدی میان اعضای دیگر سندیکا و وظایف اداری انجام دهد.
هدف اصلی وام‌دهی سندیکایی پخش ریسک عدم پرداخت وام‌گیرنده میان چندین وام‌دهنده یا بانک یا سرمایه‌گذاران نهادی مانند صندوق‌های بازنشستگی و صندوق‌های پوشش ریسک است. وام‌های سندیکایی بزرگ‌تر از وام‌های استاندارد هستند، بنابراین یک عدم پرداخت می‌تواند برای وام‌دهنده واحد ویران‌کننده باشد. وام‌های سندیکایی همچنین در جامعه خریدهای اهرمی برای تأمین مالی خریدهای شرکتی بزرگ با تأمین مالی عمدتاً بدهی استفاده می‌شوند.
در سندیکاسیون بهترین تلاش‌ها، اگر سرمایه‌گذاران کافی نپیوندند، وام‌گیرنده پول کمتری نسبت به برنامه‌ریزی‌شده دریافت می‌کند. این وام‌ها همچنین می‌توانند به دو tranche دوگانه برای بانک‌هایی که خطوط اعتباری چرخشی استاندارد تأمین می‌کنند و سرمایه‌گذاران نهادی که وام‌های مدت ثابت تأمین می‌کنند، تقسیم شوند.
نرخ‌های بهره ممکن است ثابت یا متغیر باشد، اغلب به معیارهایی مانند نرخ تأمین مالی یک‌شبه امن (SOFR) وابسته است. SOFR نرخ بهره دلاری است که توسط بانک‌ها برای مشتقات و وام‌ها استفاده می‌شود. این نرخ بر اساس معاملات در بازار repurchase خزانه‌داری است.¹
مهم:
از آنجایی که مبالغ بسیار بزرگی درگیر است، وام‌های سندیکایی میان چندین مؤسسه مالی پخش می‌شوند که ریسک را در صورت عدم پرداخت وام‌گیرنده کاهش می‌دهد.
کاوش انواع مختلف وام‌های سندیکایی
سندیکاسیون بهترین تلاش‌ها
در معامله بهترین تلاش‌ها، بانک اصلی سعی می‌کند سندیکا تشکیل دهد اما ملزم به تأمین مالی وام خود نیست. این اصلی، با این حال، ملزم به ارائه هیچ وامی، شامل کل آن، به وام‌گیرنده خود نیست. در عوض، به عنوان عامل برای نزدیک شدن به وام‌دهندگان دیگر برای جمع شدن و تأمین مالی وام عمل می‌کند. وام‌های بهترین تلاش‌ها برای وام‌گیرندگان با اعتبار بد یا در اقتصاد ضعیف رایج است.
معامله کلاب
معاملات کلاب وام‌هایی زیر ۱۵۰ میلیون دلار هستند که گروه کوچکی از وام‌دهندگان که وام‌گیرنده را می‌شناسند، درگیر می‌کند. وام‌دهندگان در معاملات کلاب معمولاً وام، بهره و هزینه‌ها را به طور برابر به اشتراک می‌گذارند.²
معامله پذیره‌نویسی‌شده
معامله پذیره‌نویسی‌شده کاملاً توسط بانک اصلی تضمین می‌شود. اگر بانک دیگری نپیوندد، بانک اصلی باید کل وام را تأمین کند. ممکن است بعداً سعی کند سرمایه‌گذاران را برای پخش ریسک به عنوان گزینه جذب کند.
واقعیت مهم: وام‌های سندیکایی همچنین به عنوان تسهیلات بانکی سندیکایی شناخته می‌شوند.
مثال واقعی از وام سندیکایی
وام‌های سندیکایی معمولاً برای وام‌دهنده واحد بیش از حد بزرگ هستند. برای مثال، Tencent Holdings چین در ۲۴ مارس ۲۰۱۷ معامله وام سندیکایی برای جمع‌آوری ۴.۶۵ میلیارد دلار امضا کرد. معامله وام شامل تعهدات از دوازده بانک با Citigroup به عنوان هماهنگ‌کننده، ترتیب‌دهنده اصلی اجباری و book runner بود که پذیره‌نویس اصلی در عرضه بدهی جدید است که کتاب‌ها را مدیریت می‌کند.³
Tencent قبلاً اندازه وام سندیکایی دیگری را در ۶ ژوئن ۲۰۱۶ به ۴.۴ میلیارد دلار افزایش داد. آن وام، که برای تأمین مالی خریدهای شرکت استفاده شد، توسط پنج مؤسسه بزرگ پذیره‌نویسی شد: Citigroup، گروه بانکی استرالیا و نیوزیلند، بانک چین، HSBC Holdings و گروه مالی Mizuho. سازمان‌ها وام سندیکایی ایجاد کردند که تسهیلات پنج‌ساله شامل وام مدت و revolver بود.⁴
چرا بانک‌ها وام‌ها را سندیکا می‌کنند؟
وام‌های سندیکایی به وام‌گیرندگان اجازه می‌دهد وجوه را از وام‌دهندگان مختلف جمع‌آوری کنند. وام‌دهندگان سندیکا تشکیل می‌دهند و مبالغ متفاوت بر اساس تحمل ریسک‌شان ارائه می‌دهند. بانک‌ها وام‌ها را سندیکا می‌کنند زیرا اجازه می‌دهد ریسک مرتبط با وام‌دهی به وام‌گیرنده را کاهش دهند. زیرا یک بانک (معمولاً) مسئولیت کامل ۱۰۰% وام را بر عهده نمی‌گیرد.
وام‌های سندیکایی چقدر پرریسک هستند؟
وام‌دهی در هر سطحی می‌تواند پرریسک باشد. اما ریسک‌های مرتبط با وام‌دهی در سندیکا می‌تواند کمی سبک‌تر باشد. زیرا هر بانک در گروه تنها مسئول تضمین بخش کوچکی از کل مبلغ وام است. بنابراین اگر شرکتی بر وام سندیکایی خود عدم پرداخت کند، یک بانک کل مبلغ وام را از دست نمی‌دهد. در عوض، تنها بخش توافق‌شده برای تأمین مالی را از دست می‌دهد. برای مثال، اگر پنج بانک هر کدام بخشی از وام ۱۰۰ میلیون دلاری را تأمین کنند، هر کدام ۲۰ میلیون دلار در صورت عدم پرداخت وام‌گیرنده از دست می‌دهند.
وام مسکن سندیکایی چیست؟
وام مسکن سندیکایی وامی است که تضمین شده است. این نوع وام چندین وام‌دهنده را درگیر می‌کند. می‌تواند وام ساده با سه طرف یا معامله پیچیده با بسیاری وام‌دهندگان برای پروژه‌های بزرگ املاک باشد. وام‌های مسکن سندیکایی معمولاً بیشتر مراحل اولیه توسعه املاک مانند برنامه‌ریزی و zoning را تأمین مالی می‌کنند.
نتیجه‌گیری
وام‌های سندیکایی به چندین وام‌دهنده اجازه می‌دهد گروه تشکیل دهند و بخش خاصی از وام کامل را مشارکت کنند. این انواع وام‌ها به وام‌دهندگان اجازه می‌دهد ریسک را میان دیگران پخش کنند تا در صورت عدم پرداخت مسئول کل مبلغ نباشند.
نظرات کاربران