به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ والاستریت، شماری از بزرگترین صندوقهای سرمایهگذاری خصوصی آمریکا با انویدیا (Nvidia) به توافقی نزدیک به ۵۰۰ میلیارد دلار برای تامین مالی زیرساختهای هوش مصنوعی رسیدهاند. این رقم نشان میدهد سرمایهگذاران نهادی، هوش مصنوعی را دیگر فناوری آزمایشی نمیدانند و آن را داراییای با بازدهی قابل اندازهگیری تلقی میکنند؛ روندی که میتواند بر ارزش سهام بزرگترین شرکتهای فناوری جهان و صندوقهای سرمایهگذاری مرتبط با آنها اثر بگذارد.
نگرانی از معاملات مدور
برخی تحلیلگران این نوع قراردادها را «معاملات مدور» مینامند؛ وضعیتی که در آن شرکتهای بزرگ فناوری همزمان سرمایهگذار و مشتری یکدیگر میشوند و همین چرخه میتواند ریسک واقعی کسبوکار را پنهان کند. منتقدان هشدار میدهند این ساختار یادآور دوران حباب داتکام در پایان دهه ۱۹۹۰ میلادی است، زمانیکه سرمایهگذاری متقابل شرکتهای اینترنتی پیش از فروپاشی بازار بهشدت افزایش یافته بود.
در مقابل، طرفداران این توافق میگویند نهادهایی مانند گلدمن ساکس (Goldman Sachs) که خود هوش مصنوعی را در فرآیندهای داخلی به کار گرفتهاند، پیش از امضای چنین قراردادهایی بررسی دقیق ریسک انجام میدهند. این استدلال به این معناست که ورود بازیگران باتجربه بازار سرمایه به معامله، احتمال تصمیمگیری بدون پشتوانه کافی را کاهش میدهد.
گزارشها همچنین نشان میدهد ظرفیت پردازشی هوش مصنوعی، موسوم به توان محاسباتی، در آستانه ورود به بازار قراردادهای آتی است؛ مشابه کالاهایی چون نفت یا طلا. این تحول به معنای آن است که قدرت پردازش داده دیگر صرفا ابزار فنی شرکتهای فناوری نیست، بلکه به دارایی قابل خرید و فروش در بازارهای مالی تبدیل میشود و دامنه نوسانات آن میتواند به سرمایهگذاران خارج از صنعت فناوری نیز برسد.
ساخت زیرساختهای هوش مصنوعی، برخلاف انتقال سرمایه، فرآیندی زمانبر است و به گفته تحلیلگران، بازگشت سرمایه این طرحها احتمالا سالها طول میکشد. با این حال، ورود پیدرپی سرمایهگذاران بزرگ نهادی به این حوزه، فاصله میان تردید و اطمینان بازار نسبت به آینده هوش مصنوعی را کمتر کرده است؛ روندی که ارزیابی نهایی درباره میزان ریسکپذیری در آن را به خود سرمایهگذاران وامیگذارد.















نظرات کاربران