این سه صندوق بورسی سودی بیشتر از اجاره خانه می‌دهند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه خبری ۲۴/۷ وال استریت، قیمت مسکن در آمریکا بر اساس شاخص کیس-شیلر که تغییرات قیمت خانه را در سراسر این کشور اندازه می‌گیرد، به عدد ۳۳۵٫۱ رسیده است؛ یعنی نزدیک به بالاترین سطح تاریخی. در چنین شرایطی، خرید ملک برای اجاره دیگر توجیه روشنی ندارد. صاحبان ملک پس از کسر مالیات، بیمه، هزینه تعمیرات و دوره‌های خالی‌ماندن واحد، معمولا بازدهی خالصی میان ۳ تا ۵ درصد به دست می‌آورند.

سه صندوق قابل معامله در بورس یا ETF، بدون نیاز به وام مسکن یا مدیریت مستاجر، سودی چند برابر این رقم پرداخت می‌کنند: NEOS Nasdaq-۱۰۰ High Income با نماد QQQI، Virtus InfraCap U.S. Preferred Stock با نماد PFFA و JPMorgan Equity Premium Income با نماد JEPI. هر سه صندوق، بازدهی بالاتر از نرخ سود اوراق خزانه ۱۰ ساله آمریکا که در حال حاضر ۴٫۷ درصد است، ارائه می‌دهند و سود خود را به‌صورت ماهانه و نه یک‌باره پرداخت می‌کنند.

صندوق NEOS؛ بازدهی نزدیک به ۱۶ درصد از فناوری

صندوق QQQI پردرآمدترین گزینه این فهرست است. این صندوق سهام شرکت‌های شاخص نزدک-۱۰۰ را نگه می‌دارد و در کنار آن، اختیار خرید پوششی می‌فروشد؛ ابزاری که با واگذاری بخشی از سود رشد قیمت، درآمد نقدی ماهانه ایجاد می‌کند. از آنجا که سهامی مانند انویدیا، اپل و مایکروسافت نوسان بیشتری دارند، صرف این اختیارها نیز بالاتر است. در تیرماه، این صندوق ۰٫۶۳۴۶ دلار به ازای هر سهم پرداخت کرد و مجموع سود ۱۲ ماه گذشته آن به ۷٫۶۲ دلار رسیده، یعنی بازدهی سالانه‌ای نزدیک به ۱۵٫۸ درصد در برابر قیمت سهام ۵۵ دلاری. قیمت این صندوق نیز از ابتدای سال ۱۱ درصد و در ۱ سال گذشته ۱۹ درصد رشد کرده، بنابراین سرمایه‌گذاران اصل پول خود را از دست نداده‌اند. نسبت هزینه سالانه آن ۰٫۶۸ درصد است. در مقابل، در صعودهای شدید بازار فناوری، سود صندوق به دلیل فروش اختیار خرید محدود می‌ماند و در افت‌های تند، درآمد حاصل از این اختیارها زیان اصل دارایی را به‌طور کامل جبران نمی‌کند.

PFFA؛ کوپن ثابت از سهام ممتاز با اهرم مالی

موتور درآمدی PFFA کاملا متفاوت است. این صندوق روی سهام ممتاز سرمایه‌گذاری می‌کند؛ اوراقی که در ساختار سرمایه شرکت‌ها بالاتر از سهام عادی و پایین‌تر از بدهی قرار دارند و سود ثابت یا شناور می‌پردازند. مدیر صندوق با استفاده از اهرم مالی، یعنی وام‌گیری برای افزایش حجم سرمایه‌گذاری، این بازدهی را تا سطح قابل مقایسه با اجاره ملک بالا می‌برد. سبد این صندوق بیش از ۲۰۰ ورقه و ۲٫۳۵ میلیارد دلار دارایی خالص دارد، با وزن بالا در سهام ممتاز بانک‌ها و شرکت‌های انرژی. سود پرداختی در تمام ماه‌های سال ۲۰۲۶ ثابت روی ۰٫۱۷۲۵ دلار به ازای هر سهم بوده که در قیمت ۲۱ دلاری، به بازدهی سالانه ۹٫۹ درصد می‌رسد. اما رشد قیمت سهام این صندوق محدود بوده؛ تنها ۳ درصد از ابتدای سال و ۷ درصد در ۱ سال گذشته. همین اهرم مالی که سود را بالا می‌برد، در صورت افزایش ریسک اعتباری بازار، زیان را نیز تشدید می‌کند و نسبت هزینه ۲٫۱۱ درصدی آن نیز بخشی از سود را می‌کاهد.

JEPI؛ گزینه معتدل و پرنقدشوندگی بازار

صندوق JEPI شناخته‌شده‌ترین نام این فهرست است، اما نه پردرآمدترین. این صندوق بر سهام بزرگ آمریکایی با نوسان کم تمرکز دارد و از طریق اوراق مرتبط با سهام، معادل فروش اختیار خرید خارج از سود روی شاخص اس‌اندپی۵۰۰ عمل می‌کند. نتیجه، نوسان کمتر نسبت به QQQI است؛ هم در صعود سود کمتری نصیب سرمایه‌گذار می‌شود و هم در افت بازار، زیان کمتری متحمل می‌شود. سبد این صندوق پخش‌تر است و شرکت‌هایی مانند برودکام، آمازون و اپل هرکدام حدود ۲ درصد وزن دارند. نسبت هزینه آن تنها ۰٫۳۵ درصد است، پایین‌ترین رقم میان این سه صندوق، و با ۴۵٫۸ میلیارد دلار دارایی، پرمعامله‌ترین و نقدشونده‌ترین صندوق در میان صندوق‌های مبتنی بر فروش اختیار خرید به شمار می‌رود؛ یعنی خرید و فروش حجم بالا در آن، بر خلاف بسیاری از رقبا، قیمت را چندان جابه‌جا نمی‌کند. سود ماهانه آن بسته به نوسان بازار میان ۰٫۳۴ تا ۰٫۴۵ دلار متغیر بوده و مجموع ۱۲ ماه گذشته به ۴٫۵۸ دلار رسیده که در قیمت ۵۸ دلاری، بازدهی ۷ تا ۸ درصدی می‌سازد.

بازدهی بالاتر این صندوق‌ها بدون ریسک نیست. سقف‌شدن سود در رونق‌های شدید بازار، اثر اهرم مالی در افت اعتبار، و وابستگی سود به نوسان، از جمله نکاتی است که هر سرمایه‌گذار پیش از تصمیم‌گیری باید آن را در نظر بگیرد.