به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، زهران مامدانی با وعده مهار هزینه‌های زندگی و «مقرون‌به‌صرفه‌سازی» راهی ساختمان شهرداری نیویورک شد. او در دوران رقابت انتخاباتی، رشد مستمر اجاره‌بها را محور اصلی برنامه اقتصادی خود قرار داده بود. اکنون که مسئولیت اجرا بر عهده اوست، رقم قراردادهای اجاره در نیویورک به بالاترین سطح تاریخ خود رسیده است.
فاصله وعده تا قرارداد
طبق گزارش‌های بازار اجاره آمریکا، میانگین اجاره ۱ واحد مسکونی در منهتن اکنون بیش از ۴ هزار دلار در ماه است. این رقم یعنی یک خانوار با درآمد متوسط شهر باید بخش بزرگی از دستمزد ماهانه خود را فقط صرف اجاره کند. کارشناسان می‌گویند فشار تقاضا در کنار محدودیت عرضه واحدهای جدید، اصلی‌ترین عامل این روند صعودی است.
مامدانی در برنامه خود از ایده «تثبیت اجاره» برای واحدهای مشمول قوانین کنترل اجاره سخن گفته است. این سیاست یعنی صاحب‌خانه‌ها اجازه افزایش نامحدود اجاره را نخواهند داشت. با این حال بخش بزرگی از بازار مسکن نیویورک مشمول این قوانین نیست و در آن، قیمت‌ها کاملاً تابع عرضه و تقاضا تعیین می‌شود.
چالش عرضه مسکن
ساخت‌وساز مسکونی در نیویورک طی سال‌های اخیر با کندی همراه بوده است. هزینه بالای زمین، مقررات سخت‌گیرانه ساخت‌وساز و نرخ بهره وام‌های مسکن، انگیزه سازندگان برای پروژه‌های جدید را کاهش داده است. تحلیلگران بازار مسکن معتقدند بدون افزایش محسوس عرضه، هیچ سیاست کنترل قیمتی به‌تنهایی نمی‌تواند اجاره‌بها را کاهش دهد.
در مقابل، برخی اقتصاددانان نسبت به اثر بلندمدت سیاست‌های تثبیت اجاره هشدار می‌دهند. به گفته آنان، محدودشدن بازدهی اجاره ممکن است سازندگان و سرمایه‌گذاران را از ورود به بازار ساخت واحدهای اجاره‌ای منصرف کند. چنین روندی در بلندمدت می‌تواند دامنه محدودیت عرضه را عمیق‌تر کند.
معنای این وعده برای اجاره‌نشین‌ها
برای خانوارهایی که این روزها به‌دنبال سرپناه استیجاری در نیویورک هستند، فاصله میان شعار انتخاباتی و واقعیت بازار، ملموس‌ترین موضوع روزمره است. تحقق وعده‌های اعلام‌شده به تصویب شورای شهر، منابع مالی شهرداری و همکاری دولت ایالتی نیویورک وابسته است. تا زمان اجرای کامل هر سیاست تازه، تعیین رقم نهایی قراردادهای اجاره همچنان در دست نیروهای بازار باقی می‌ماند.
نظرات کاربران