به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ثبت‌نام فروش فوق‌العاده سایپا از ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ آغاز شده است. این خودروساز سه محصول خود را با تعهد تحویل ۹۰ روزه در اختیار متقاضیان قرار داده است. ظرفیت این طرح، بر اساس اعلام رسمی، تنها چند هزار دستگاه است.
این فاصله میان تقاضای گسترده بازار و عرضه محدود کارخانه، بار دیگر یک پرسش قدیمی را زنده کرده است. آیا چنین طرح‌هایی واقعاً دسترسی مردم به خودرو را آسان می‌کند یا صرفاً رقابتی تازه میان متقاضیان می‌سازد؟ برای خانوارهایی که سال‌هاست منتظر یک خودروی مقرون‌به‌صرفه هستند، پاسخ این پرسش تعیین می‌کند چند نفر از هزاران ثبت‌نام‌کننده، واقعاً صاحب خودرو می‌شوند.
شکاف میان ظرفیت و متقاضیان
طرح‌های مشابه فروش فوق‌العاده در سال‌های اخیر معمولاً با استقبال چند ۱۰۰ هزار نفری روبه‌رو شده‌اند. وقتی ظرفیت عرضه تنها چند هزار دستگاه باشد، سهم هر متقاضی برای برنده‌شدن به شدت پایین می‌آید. به بیان ساده، ظرفیت اعلام‌شده به احتمال زیاد پاسخگوی بخش بزرگی از ثبت‌نام‌کنندگان نخواهد بود و بسیاری باید منتظر طرح بعدی بمانند.
قیمت این طرح‌ها معمولاً پایین‌تر از نرخ بازار آزاد تعیین می‌شود. همین اختلاف قیمت، انگیزه اصلی هجوم متقاضیان است؛ چون خرید با قیمت کارخانه در برابر قیمت بازار آزاد، سود فوری برای برندگان قرعه‌کشی ایجاد می‌کند. این ویژگی، فروش فوق‌العاده را بیشتر به یک قرعه‌کشی پرمتقاضی شبیه می‌کند تا یک کانال عرضه پایدار.
چرا تحویل ۹۰ روزه اهمیت دارد؟
تعهد تحویل ۹۰ روزه در این طرح، نسبت به برخی طرح‌های پیشین که ماه‌ها معطلی داشتند، نکته قابل توجهی است. تحویل سریع‌تر، ریسک تغییر قیمت در فاصله ثبت‌نام تا تحویل را برای خریدار کاهش می‌دهد. با این حال، تا زمانی که ظرفیت این طرح‌ها به‌طور محسوس افزایش نیابد، این مزیت فقط برای برندگان محدود قرعه‌کشی معنا پیدا می‌کند.
خودروسازان داخلی در ۲ سال گذشته بارها طرح‌های فروش فوق‌العاده و فروش نقدی را برای مدیریت موج تقاضا اجرا کرده‌اند. تجربه این طرح‌ها نشان می‌دهد الگوی تکرارشونده «ثبت‌نام گسترده، ظرفیت محدود» بدون افزایش اساسی در تولید همچنان پابرجاست. همین موضوع، در کنار فاصله قیمتی با بازار آزاد، محور اصلی گفت‌وگوهای این روزهای بازار خودرو است.
نظرات کاربران