به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه خبری ۲۴/۷ وال استریت، ونگارد امسال کارمزد ۵۳ صندوق و ۸۴ رده واحد سرمایه‌گذاری خود را کاهش داد و این اقدام را صرفه‌جویی در جهت منافع بلندمدت سهام‌داران توصیف کرد. عمده این کاهش‌ها شامل صندوق‌های شاخص اصلی و اوراق با درآمد ثابت بود و صندوق‌های رشد، ارزش، شرکت‌های بزرگ و صندوق‌های سهام تقسیم‌سود نیز از آن بهره‌مند شدند. صندوق شاخص فناوری اطلاعات ونگارد با نماد VGT اما در این فهرست جایی نداشت و کارمزد آن همچنان ۰٫۰۹ درصد باقی ماند، در حالی که صندوق اس‌اندپی ۵۰۰ ونگارد با نماد VOO تنها ۰٫۰۳ درصد کارمزد می‌گیرد.
ارزش VGT از ابتدای سال جاری میلادی حدود ۳۰ درصد افزایش یافته، در حالی که این رقم برای VOO نزدیک به ۱۴ درصد بوده است. به بیان دیگر، سرمایه‌گذارانی که در بهترین دوره عملکرد این صندوق فناوری، بالاترین کارمزد را از میان صندوق‌های سهامی داخلی ونگارد پرداخت کرده‌اند، هیچ تخفیفی دریافت نکرده‌اند. این تصمیم بر اساس منطق اعلامی ونگارد قابل توجیه است، اما از منظر سهام‌داران توجیه آن دشوارتر به نظر می‌رسد.
چرا فناوری در اولویت کاهش کارمزد نبود
وقتی یک شرکت مدیریت دارایی تصمیم می‌گیرد کاهش کارمزد را در صندوق‌های شاخص گسترده یا اوراق قرضه اعمال کند، در واقع مرزی میان دارایی هسته‌ای و دارایی مکمل پرتفوی ترسیم می‌کند. صندوق‌های بخشی مانند VGT، صرف‌نظر از عملکردشان، در دسته دوم قرار می‌گیرند. این تقسیم‌بندی از این جهت منطقی است که سهام‌دارانی که بیشترین بهره را از ارزان‌شدن دارایی‌های هسته‌ای می‌برند، معمولاً برای دهه‌ها و با موجودی‌های بزرگ در این صندوق‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند؛ در حالی که سرمایه‌گذاری روی یک بخش خاص برای بیشتر سرمایه‌گذاران چنین ویژگی‌ای ندارد.
نکته قابل توجه این است که VGT یکی از بزرگ‌ترین صندوق‌های بخشی صنعت است؛ بنابراین آنچه آن را از فهرست کاهش کارمزد بیرون نگه داشته، طبقه‌بندی صندوق است، نه اندازه آن. به بیان ساده، ونگارد از همان شیوه سرمایه‌گذاری که خود ترجیح می‌دهد حمایت می‌کند، نه لزوماً از شیوه‌ای که سرمایه‌گذاران واقعی در پیش گرفته‌اند.
هم‌پوشانی پنهان با صندوق اس‌اندپی ۵۰۰
صندوق VOO از پیش سهم قابل توجهی از اپل، مایکروسافت و انویدیا را در سبد خود دارد؛ بنابراین کسی که هم‌زمان VOO و VGT را نگه می‌دارد، در عمل تمرکز سرمایه خود را روی همین چند شرکت بزرگ فناوری دوچندان می‌کند. بازدهی یک‌ساله VGT با رشد ۴۱ درصدی به‌وضوح از رشد ۲۱ درصدی VOO پیشی گرفته، اما این تفاوت بیشتر ناشی از پیشتازی بخش فناوری در بازار است تا مزیت ساختاری صندوق. در سالی که فناوری عملکرد ضعیف‌تری داشته باشد، همین هم‌پوشانی می‌تواند به ضرر سرمایه‌گذار تمام شود.
کارشناسان توصیه می‌کنند سرمایه‌گذاران نزدیک به سن بازنشستگی سهم صندوق‌های بخشی مانند VGT را در محدوده ۵ تا ۱۰ درصد از کل پرتفوی نگه دارند، زیرا تمرکز بیش از حد بر یک بخش می‌تواند نوسان سالانه پرتفوی را افزایش دهد. سرمایه‌گذاران جوان‌تر به دلیل افق زمانی بلندتر، فضای بیشتری برای تحمل این نوسان دارند؛ بازدهی پنج‌ساله ۱۴۸ درصدی VGT در برابر ۸۸ درصد VOO نشان می‌دهد این ریسک در بلندمدت می‌تواند با پاداش همراه باشد.
صندوق کیوکیوکیو اینوسکو با نماد QQQ که امسال با رشد ۱۹ درصدی از سبدی گسترده‌تر بر پایه شاخص نزدک ۱۰۰ برخوردار بوده، جایگزینی برای سرمایه‌گذارانی است که به دنبال تمرکز کمتر روی چند شرکت خاص و کارمزدی متفاوت هستند. با این حال، تصمیم نهایی درباره نگهداری VGT باید بر اساس هدف مشخص هر سرمایه‌گذار از این تمرکز بخشی اتخاذ شود، نه صرفاً بر اساس بازدهی گذشته آن.
نظرات کاربران