به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، دبیر شورای عالی شهرسازی و معماری ایران روز ۲۴ اوت (۲ شهریور) از تغییر رویکرد دولت در تأمین مسکن کلان‌شهرها خبر داد. به گفته او، به‌جای گسترش محدوده شهرها، سیاست‌گذاران بر ۳ محور تمرکز کرده‌اند: استفاده بهینه از ظرفیت‌های موجود شهری، توسعه سکونتگاه‌های پیرامونی و شهرک‌سازی.
محور اصلی این سیاست، کنترل «بارگذاری جمعیتی» در کلان‌شهرها است. این اصطلاح به میزان تراکم جمعیت و ساخت‌وساز در یک محدوده جغرافیایی اشاره دارد. رشد بی‌ضابطه بارگذاری جمعیتی در دهه‌های گذشته، فشار بر زیرساخت‌های شهری و قیمت زمین در تهران و سایر کلان‌شهرها را افزایش داده است.
این تغییر رویکرد چه معنایی برای خریداران مسکن دارد؟
کنترل بارگذاری جمعیتی عملاً به معنای محدود کردن ساخت‌وساز متراکم در هسته اصلی کلان‌شهرها است. در عوض، بخشی از تقاضای مسکن به سمت سکونتگاه‌های پیرامونی و شهرک‌های تازه هدایت می‌شود. برای خانوارهایی که به دنبال خانه اول یا دوم هستند، این روند می‌تواند در میان‌مدت گزینه‌های تازه‌ای در حومه کلان‌شهرها ایجاد کند.
شهرک‌سازی به ساخت شهرهای کوچک و مستقل با زیرساخت جداگانه در حومه کلان‌شهرها گفته می‌شود. این مدل پیش‌تر هم در قالب شهرهای جدید در اطراف تهران اجرا شده است. موفقیت این رویکرد به سرعت تکمیل جاده، حمل‌ونقل عمومی و خدمات شهری در مناطق جدید وابسته است؛ در غیر این صورت، تقاضا دوباره به سمت هسته کلان‌شهرها برمی‌گردد.
زمینه سیاست‌های کنترل رشد شهری
طرح‌های کنترل بارگذاری جمعیتی در کلان‌شهرهای ایران سابقه چند دهه‌ای دارد و پیش‌تر نیز در طرح‌های جامع شهری مطرح شده بود. اجرای محدود این طرح‌ها در گذشته، یکی از دلایل تمرکز جمعیت و افزایش قیمت مسکن در تهران و چند کلان‌شهر دیگر بوده است.
شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، نهاد سیاست‌گذار بالادستی در حوزه برنامه‌ریزی شهری کشور است و تصمیمات آن مبنای طرح‌های تفصیلی شهرداری‌ها قرار می‌گیرد. اجرای نهایی این رویکرد در کلان‌شهرها به هماهنگی میان دولت، شهرداری‌ها و سازندگان مسکن نیاز دارد.
نظرات کاربران