به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ۲۴/۷ وال استریت، سه صندوق سرمایه‌گذاری آمریکایی با تبلیغ بازده سالانه بیش از ۱۵ درصد، توجه سرمایه‌گذاران را جلب کرده‌اند. اما بررسی سوابق ده‌ساله این صندوق‌ها نشان می‌دهد بخشی از این بازده، چیزی جز بازگشت اصل سرمایه خود سرمایه‌گذاران نیست. این صندوق‌ها هم‌زمان از طریق عرضه حق تقدم سهام‌داران را رقیق می‌کنند و با قیمتی بالاتر از ارزش خالص دارایی معامله می‌شوند.
صندوق سرمایه‌گذاری استراتژیک کورنراستون با نماد CLM و صندوق خواهرش، صندوق بازده کل کورنراستون با نماد CRF، سیاست پرداخت سود مدیریت‌شده دارند. هر ماه سود مشخصی به سهام‌داران پرداخت می‌شود و صندوق کسری آن را از محل اصل دارایی‌ها جبران می‌کند. روند کاهش این پرداخت‌ها گویای واقعیت است؛ سود ماهانه CLM از ۰٫۳۶۸ دلار در سال ۲۰۱۵ به ۰٫۱۲۱۵ دلار در سال ۲۰۲۶ رسیده که کاهشی ۶۷ درصدی است. CRF نیز مسیر مشابهی را طی کرده و سود ماهانه‌اش از ۰٫۳۳۱۹ دلار به ۰٫۱۱۷۶ دلار کاهش یافته است.
سرنوشت سرمایه اولیه سرمایه‌گذاران چه می‌شود؟
فرض کنید سرمایه‌گذاری در ابتدای سال ۲۰۲۶ مبلغ ۱۰٬۰۰۰ دلار در CLM سرمایه‌گذاری کرده باشد. با قیمت ۷٫۴۲ دلار برای هر سهم، صاحب حدود ۱٬۳۴۷ سهم می‌شد. ارزش همین سهم‌ها تا ۲۴ آگوست ۲۰۲۶ (۲ شهریور ۱۴۰۵) به ۶٫۷۴ دلار رسیده است. سود ماهانه پرداخت شده، اما قیمت سهم از ابتدای سال ۶٫۷۲ درصد افت کرده است. CRF نیز با افت ۶٫۸۳ درصدی، اکنون در قیمت ۶٫۴۷ دلار معامله می‌شود. وقتی بخشی از سود، اصل سرمایه باشد و قیمت سهم هم کاهش یابد، بازده اسمی دیگر بازتاب دقیقی از دارایی واقعی سهام‌دار نیست.
هزینه پنهان دوم، رقیق‌شدن سهام از طریق عرضه‌های حق تقدم است. کورنراستون بارها به سهام‌داران فعلی اجازه داده سهام جدید را با تخفیف نسبت به قیمت بازار بخرند. سهام‌دارانی که در این عرضه‌ها شرکت نمی‌کنند، سهم کوچک‌تری از صندوق خواهند داشت. کسانی هم که شرکت می‌کنند، سرمایه تازه را وارد صندوقی می‌کنند که از قبل بیش از درآمدش سود پرداخت می‌کند. این صندوق‌ها همچنین سابقه طولانی معامله با قیمتی بالاتر از ارزش خالص دارایی دارند؛ یعنی خریدار تازه عملاً بابت هر ۱ دلار دارایی سهام، بیش از ۱ دلار می‌پردازد.
صندوق درآمد پویای پیمکو هم از این قاعده مستثنا نیست
صندوق درآمد پویای پیمکو با نماد PDI، هزینه پنهان دیگری دارد. این صندوق برای تقویت بازده یک سبد اوراق قرضه چندبخشی از اهرم مالی استفاده می‌کند؛ روشی که با کاهش اسپرد اعتباری سودآور و با افزایش هزینه تأمین مالی زیان‌ده می‌شود. سود ماهانه این صندوق از ژانویه ۲۰۲۳ تاکنون در سطح ۰٫۲۲۰۵ دلار ثابت مانده و در ظاهر پایدار به نظر می‌رسد. اما اطلاعیه‌های افشای مالیاتی موسوم به بخش ۱۹ نشان می‌دهد بخشی از این پرداخت، بازگشت اصل سرمایه بوده است. در همین حال، قیمت سهام صندوق به ۱۵٫۳۲ دلار رسیده که نسبت به ابتدای سال ۵٫۴۵ درصد و نسبت به ۱ سال گذشته ۹٫۰۴ درصد کاهش نشان می‌دهد. ثبات چک ماهانه، به معنای ثبات اصل سرمایه نیست.
تحلیلگران یادآوری می‌کنند صندوق‌های شاخصی با هزینه پایین، مانند صندوق‌های ردیاب شاخص S&P ۵۰۰، همان دسته سهام موجود در CLM و CRF را در اختیار سرمایه‌گذار می‌گذارند. این صندوق‌ها فاقد پرمیوم قیمتی، رقیق‌شدگی ناشی از عرضه حق تقدم، و پرداخت سودی هستند که بخشی از آن اصل سرمایه باشد. در ازای آن، سرمایه‌گذار چک ماهانه چشمگیر را از دست می‌دهد و بازده اسمی پایین‌تری می‌بیند.
معیار اصلی برای سنجش این صندوق‌ها، روند ارزش خالص دارایی هر سهم پس از کسر پرداخت‌ها در بازه‌های سه، پنج و ده‌ساله است. نکته دیگر، بسامد طبقه‌بندی سود پرداختی به‌عنوان بازگشت اصل سرمایه در گزارش‌های مالیاتی صندوق است. اگر روند ارزش خالص دارایی نزولی باشد و این طبقه‌بندی بارها تکرار شده باشد، بخشی از واریزی ماهانه چیزی جز بازگشت پول خود سرمایه‌گذار نیست.
نظرات کاربران