به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، آمار تازه از وضعیت پروژه‌های مسکن حمایتی نشان می‌دهد از مجموع ۷۲۶ هزار پروانه ساختمانی صادرشده، فقط ۱۰۱ هزار واحد به مرحله تکمیل و تحویل رسیده است. این یعنی نزدیک به ۱۴ درصد از پروژه‌ها به سرانجام رسیده و بیش از ۸۶ درصد همچنان در مراحل مختلف ساخت باقی مانده‌اند. برای خانواری که سال‌ها منتظر تحویل واحد خود است، این عدد به معنای انتظاری طولانی‌تر از پیش‌بینی اولیه است.
طرح تازه در دل پروژه‌های ناتمام
هم‌زمان با انتشار این آمار، شهرداری تهران طرح جدیدی با نام «خانه‌ریز» را آغاز کرده است. جزئیات کامل این طرح هنوز به‌طور شفاف اعلام نشده، اما محور اصلی آن ساخت واحدهای کوچک‌متراژ در بافت‌های موجود شهری عنوان شده است. آغاز طرحی تازه در شرایطی که پروژه‌های قبلی هنوز به نتیجه نرسیده‌اند، این پرسش را در بازار مسکن مطرح کرده که آیا منابع و توان اجرایی کافی برای هم‌زمانی چند طرح بزرگ وجود دارد یا نه.
چرا تعدد طرح‌ها نگران‌کننده است
تجربه چند سال اخیر بازار مسکن نشان داده هر طرح تازه، بخشی از منابع مالی و اجرایی را از پروژه‌های پیشین می‌گیرد. وقتی طرحی جدید کلید میخورد، پیمانکاران و سرمایه در گردش به سمت پروژه تازه متمایل می‌شوند و پروژه‌های نیمه‌تمام قبلی با کاهش سرعت پیشرفت روبه‌رو می‌شوند. کارشناسان این وضعیت را «فشار موازی‌کاری» می‌نامند؛ یعنی پراکنده‌شدن منابع محدود میان چند طرح هم‌زمان که در نهایت زمان تحویل همه پروژه‌ها را طولانی‌تر می‌کند.
برای خریداری که سال‌ها پیش در طرح مسکن حمایتی ثبت‌نام کرده، هر ماه تأخیر به معنای هزینه بیشتر اجاره یا دوری از تصمیم برای استقرار خانواده است. نرخ ۱۴ درصدی تکمیل نشان می‌دهد از هر ۷ نفری که برای دریافت واحد ثبت‌نام کرده‌اند، فقط ۱ نفر تاکنون کلید خانه را گرفته است. این فاصله میان وعده و عمل، اعتماد عمومی به برنامه‌های بلندمدت مسکن را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
مسئولان مربوطه در اظهارنظرهای اخیر از تلاش برای تسریع تکمیل پروژه‌های باقی‌مانده سخن گفته‌اند، اما جدول زمانی مشخصی برای اتمام آن‌ها اعلام نشده است. تجربه نشان می‌دهد بدون تخصیص منابع پایدار، صِرف اعلام برنامه‌های تازه نمی‌تواند روند تکمیل واحدهای موجود را تسریع کند. تحلیلگران بازار مسکن معتقدند شفافیت در گزارش پیشرفت هر پروژه به‌صورت جداگانه می‌تواند اعتماد خریداران را بازسازی کند.
پیشینه طرح‌های مسکن حمایتی در ایران به برنامه‌هایی مانند مسکن مهر و بعدها نهضت ملی مسکن بازمی‌گردد که هرکدام با وعده تحویل میلیونی واحد آغاز شدند. تجربه این طرح‌ها نشان می‌دهد فاصله میان شمار پروانه‌های صادرشده و واحدهای نهایی تحویل‌داده‌شده، همواره یکی از چالش‌های اصلی سیاست‌گذاری مسکن در کشور بوده است.
نظرات کاربران