به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، حسین عبده‌تبریزی در نشستی تخصصی درباره وضعیت نظام بانکی گفت ریسک‌های اقتصاد ایران به یکدیگر پیوسته‌اند و نمی‌توان آن‌ها را جداگانه تحلیل کرد. او تأکید کرد در حوزه اعتبارات بانکی، توجه باید از ریسک‌های سنتی به سمت ریسک‌های نوظهور جابه‌جا شود.
منظور از ریسک سنتی، احتمال عدم بازپرداخت وام از سوی مشتری است؛ موضوعی که سال‌هاست بانک‌ها با آن آشنا هستند. اما ریسک‌های نوظهور شامل مواردی مانند اختلال در زنجیره تأمین کالا، نوسانات شدید ارزی و مشکلات فنی زیرساخت‌هاست که می‌تواند بدون هشدار قبلی، توان بازپرداخت بدهی شرکت‌ها را از بین ببرد.
پیوند ریسک‌ها یعنی چه؟
عبده‌تبریزی توضیح داد وقتی یک صنعت با کمبود مواد اولیه یا اختلال حمل‌ونقل روبه‌رو می‌شود، این مشکل به شرکت‌های وام‌گیرنده آن صنعت منتقل می‌شود. شرکت‌ها در پرداخت اقساط بانکی با تأخیر مواجه می‌شوند و این تأخیر مستقیماً روی ترازنامه بانک‌ها اثر می‌گذارد. نتیجه نهایی این زنجیره، فشار بر توان بانک برای پرداخت سود سپرده و ارائه تسهیلات جدید است.
او با اشاره به دوره همه‌گیری کرونا گفت پس از آن دوره، ریسک زنجیره تأمین با شدت بیشتری در اقتصاد ایران احساس شده است. به گفته او، بسیاری از بنگاه‌های اقتصادی که پیش از کرونا با مدل‌های اعتباری سنتی ارزیابی می‌شدند، اکنون در معرض خطراتی هستند که آن مدل‌ها قادر به شناسایی‌شان نبودند.
چرا این هشدار به زندگی روزمره مربوط است
ثبات نظام بانکی مستقیماً روی وام‌گیرندگان و سپرده‌گذاران اثر می‌گذارد. اگر بانک‌ها نتوانند ریسک‌های نوظهور را به‌موقع شناسایی کنند، احتمال افزایش مطالبات معوق بالا می‌رود؛ پدیده‌ای که در نهایت می‌تواند شرایط اعطای وام را برای مشتریان عادی سخت‌تر کند. به همین دلیل، ارزیابی دقیق‌تر ریسک از سوی بانک‌ها، در بلندمدت به نفع همه ذی‌نفعان نظام مالی است.
عبده‌تبریزی که سال‌ها در حوزه بازار سرمایه و بانکی فعالیت کرده، پیش‌تر نیز بارها بر لزوم اصلاح ساختار اعتبارسنجی در نظام بانکی ایران تأکید کرده بود. اظهارات اخیر او در ادامه همین رویکرد قرار دارد و بار دیگر نشان می‌دهد بحث ریسک‌های نوظهور، دیگر یک موضوع فرعی در تحلیل‌های بانکی محسوب نمی‌شود.
نظرات کاربران