آیا هوش مصنوعی صندوق‌های شاخص S&P ۵۰۰ را پرریسک کرده است؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از موتلی فول، صعود پرشتاب سهام شرکت‌های مرتبط با هوش مصنوعی در ۲ سال گذشته، ترکیب شاخص S&P ۵۰۰ را به‌طور غیرعادی به سمت یک صنعت واحد متمایل کرده است. این شاخص که معیار اصلی عملکرد بازار سهام آمریکاست، پایه سرمایه‌گذاری میلیون‌ها نفر از طریق صندوق‌های شاخصی S&P ۵۰۰ است.

بسیاری از سرمایه‌گذاران عادی تصور می‌کنند خرید یک صندوق شاخص S&P ۵۰۰ به معنای سرمایه‌گذاری یکسان در ۵۰۰ شرکت است. اما وزن هر سهم در این شاخص بر اساس ارزش بازار آن تعیین می‌شود، نه به‌صورت مساوی. انویدیا، بزرگ‌ترین شرکت عضو شاخص، به‌تنهایی ۸٫۴ درصد از کل شاخص را تشکیل می‌دهد. ۹ شرکت بزرگ حاضر در ده رتبه نخست شاخص که همگی به صنعت هوش مصنوعی مرتبط‌اند، رویهم ۳۸٫۱ درصد از وزن شاخص را در اختیار دارند.

وابستگی پنهان به یک صنعت

بخش فناوری اطلاعات که بیشتر سهام هوش مصنوعی در آن جای می‌گیرند، ۳۸ درصد از شاخص S&P ۵۰۰ را تشکیل می‌دهد. در مقابل، بخش خدمات مالی که دومین صنعت بزرگ این شاخص است، تنها ۱۲٫۳ درصد از وزن آن را دارد. این فاصله نشان می‌دهد افت شدید سهام فناوری می‌تواند کل شاخص را هم‌زمان تحت فشار قرار دهد، حتی اگر سایر صنایع عملکرد باثباتی داشته باشند.

درسی از دوران دات‌کام

سرمایه‌گذاران باتجربه‌تر، رکود بازار سهام فناوری در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی را به یاد دارند. در آن دوره، شاخص نزدک تا ۷۸ درصد از ارزش خود را از دست داد و بازگشت آن به سطح اوج قبلی، ۱۵ سال طول کشید. شاخص S&P ۵۰۰ نسبت به نزدک وزن کمتری به سهام فناوری می‌دهد، به همین دلیل بازگشت احتمالی آن از یک افت مشابه، زمان کوتاه‌تری نیاز خواهد داشت. با این حال، در بدترین سناریو ممکن است سال‌ها طول بکشد تا این شاخص به رکورد قبلی خود بازگردد.

نشانه‌های هشدار در ارزش‌گذاری

نسبت شیلر، معیاری برای سنجش گران یا ارزان بودن سهام نسبت به سود شرکت‌ها در بلندمدت، اکنون به عدد ۴۲ رسیده است؛ رقمی نزدیک به اوج ثبت‌شده در پایان دوران رونق دات‌کام. این عدد به‌تنهایی به معنای ترکیدن قریب‌الوقوع چیزی که برخی آن را «حباب هوش مصنوعی» می‌نامند نیست، اما داده‌های تاریخی نشان می‌دهد چنین سطوحی از ارزش‌گذاری معمولا با اصلاح‌های قابل توجه همراه بوده است.

بر اساس داده‌ها، شاخص S&P ۵۰۰ در ۱۰۰ سال گذشته به‌طور میانگین سالانه حدود ۱۰٫۵ درصد بازده داشته است؛ بازه‌ای که رکود بزرگ اقتصادی، تورم رکودی دهه ۱۹۷۰ میلادی، رکود دات‌کام و بحران مالی سال ۲۰۰۸ میلادی را نیز در بر می‌گیرد. کارشناسان معتقدند سرمایه‌گذارانی که بیش از ۱۰ سال تا بازنشستگی فاصله دارند، احتمالا فرصت کافی برای عبور از یک افت احتمالی خواهند داشت. اما افرادی که به دوران بازنشستگی نزدیک‌اند، باید میزان تحمل ریسک خود را ارزیابی کنند، زیرا افت شدید ارزش صندوق‌های شاخصی می‌تواند برنامه بازنشستگی آنان را با تاخیر مواجه کند.