به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از ایکونومیک تایمز، عرضه اولیه صندوق‌های سرمایه‌گذاری تازه‌تأسیس در هند با تبلیغات گسترده و مراسم رونمایی پرزرق‌وبرق همراه شده و توجه بسیاری از سرمایه‌گذاران خرد را جلب کرده است. کارشناسان هشدار می‌دهند این صندوق‌های تازه لزوماً بازدهی بهتری نسبت به صندوق‌های باسابقه ندارند و ارزیابی دقیق پیش از خرید واحد آن‌ها ضروری است.
عرضه اولیه صندوق به معنای فروش نخستین واحدهای یک صندوق سرمایه‌گذاری تازه‌تأسیس است. این رویداد با عرضه اولیه سهام در بورس تفاوت دارد؛ واحدهای صندوق معمولاً با قیمت پایه ثابتی مانند ۱۰ روپیه عرضه می‌شوند و رشد بعدی قیمت آن‌ها فقط به عملکرد سبد دارایی صندوق بستگی دارد، نه به میزان تقاضای بازار در روز عرضه.
شرکت‌های مدیریت دارایی در هند برای جذب سرمایه بیشتر، صندوق‌های تازه را با موضوعاتی مانند تمرکز بر یک صنعت خاص یا یک استراتژی نوآورانه معرفی می‌کنند. این شرکت‌ها مدعی هستند صندوق‌های جدید خلأهای موجود در بازار را پر می‌کنند و به تنوع‌بخشی پرتفوی سرمایه‌گذاران کمک می‌کنند، اما نبود سابقه عملکرد، سنجش دقیق این ادعاها را دشوار می‌کند.
چه نکاتی را باید بررسی کرد؟
مهم‌ترین تفاوت صندوق‌های تازه با صندوق‌های فعال، نبود رکورد تاریخی است. سرمایه‌گذار نمی‌تواند بازدهی گذشته یک صندوق تازه را بررسی کند و به‌جای آن باید سابقه مدیر صندوق، عملکرد سایر صندوق‌های همان شرکت مدیریت دارایی و شفافیت استراتژی سرمایه‌گذاری را ارزیابی کند.
کارشناسان توصیه می‌کنند سرمایه‌گذاران پیش از خرید واحد یک صندوق تازه، آن را با صندوق‌های مشابه و باسابقه در همان دسته مقایسه کنند. اگر صندوقی با عملکرد اثبات‌شده در همان حوزه سرمایه‌گذاری وجود داشته باشد، ورود به صندوق تازه‌تأسیس بدون تاریخچه ریسک بیشتری به همراه دارد.
نسبت هزینه صندوق، ساختار کارمزدها و میزان همپوشانی سبد دارایی آن با صندوق‌های موجود در بازار از دیگر معیارهایی است که باید پیش از هر تصمیمی بررسی شود. بازاریابی پرحجم و رویدادهای معرفی جذاب، به‌تنهایی نشانه کیفیت یک صندوق سرمایه‌گذاری نیست.
نظرات کاربران