به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت گوجه‌فرنگی در مسیر مزرعه تا مغازه تا ۲۳۵ درصد افزایش می‌یابد. این یعنی محصولی که کشاورز با قیمتی پایین می‌فروشد، در ویترین مغازه بیش از ۳ برابر گران‌تر به دست مصرف‌کننده می‌رسد.
این شکاف قیمتی درست در شرایطی رخ می‌دهد که گوجه‌فرنگی یکی از پرمصرف‌ترین اقلام سبد غذایی خانوار ایرانی است. هر تغییر در قیمت این محصول، مستقیم روی هزینه روزانه آشپزخانه اثر می‌گذارد و بخشی از فشار تورم مواد غذایی را توضیح می‌دهد.
چرا فاصله قیمت این‌قدر زیاد است؟
کارشناسان بازار محصولات کشاورزی این فاصله را به وجود چند حلقه واسطه در مسیر توزیع نسبت می‌دهند. محصول معمولاً از مزرعه به دلال، سپس به بازار عمده‌فروشی و در نهایت به خرده‌فروش منتقل می‌شود. هر حلقه سهمی از قیمت نهایی برمی‌دارد؛ خوب که چی؟ یعنی بخش بزرگی از سود، نه به جیب کشاورز، بلکه به جیب واسطه‌ها می‌رود.
فسادپذیری بالای گوجه‌فرنگی هم بر این اختلاف قیمت اثر می‌گذارد. این محصول به‌سرعت آسیب می‌بیند و بخشی از بار در مسیر حمل‌ونقل از بین می‌رود. فروشندگان این ضایعات را در قیمت نهایی محاسبه می‌کنند و همین موضوع، فاصله قیمت تولید تا مصرف را بیشتر می‌کند.
اثر روی سفره خانوار
افزایش ۲۳۵ درصدی قیمت در یک حلقه از زنجیره تأمین، به معنای فشار مضاعف روی بودجه خانوار است. وقتی قیمت ۱ قلم پرمصرف در مدت کوتاه چند برابر می‌شود، فشار مالی خانوار بیشتر می‌شود. برخی خانوارها مصرف را کم می‌کنند و برخی هزینه بیشتری می‌پردازند.
بر پایه گزارش‌های منتشرشده در ۱۲ سپتامبر (۲۱ شهریور)، شفافیت کافی در قیمت‌گذاری هر حلقه از زنجیره توزیع وجود ندارد. همین موضوع، ردیابی دقیق علت این اختلاف قیمت را دشوار می‌کند. تا انتشار آمار روشن از سهم هر بخش، سود دقیق هر حلقه نامشخص باقی می‌ماند.
بازارهای عمده‌فروشی میوه و تره‌بار، یکی از راه‌های کوتاه‌کردن این زنجیره توصیف می‌شوند. در این بازارها، تولیدکننده و خرده‌فروش با واسطه کمتری معامله می‌کنند. کوتاه‌شدن این زنجیره، در صورت تحقق، می‌تواند فاصله قیمت تولید تا مصرف را در محصولات فسادپذیر دیگر نیز کاهش دهد.
نظرات کاربران