به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بررسی رفتار خرید خانوارهای ایرانی نشان می‌دهد سهم خرید آنلاین کالاهای مصرفی روزمره، از جمله مواد غذایی و اقلام خانگی، هنوز در محدوده ۵ درصد از کل معاملات خرده‌فروشی باقی مانده است. این عدد در سالهای اخیر تغییر محسوسی نداشته و برخلاف انتظار رایج درباره گسترش سریع دیجیتالی‌شدن، جهشی در آن ثبت نشده است.
این موضوع برای مصرف‌کننده یک معنای مشخص دارد؛ خرید نیازهای روزانه همچنان بیشتر از طریق فروشگاه‌های محلی انجام می‌شود، نه پلتفرم‌های اینترنتی. نتیجه آن رقابت قیمتی محدودتر بین کانال‌های فروش و هزینه رفت‌وآمد بیشتر برای خانوارهاست، در حالی که در اقتصادهایی با سهم بالاتر تجارت الکترونیک، مقایسه قیمت و تخفیف‌های آنلاین فشار رقابتی بیشتری بر فروشندگان وارد می‌کند.
چرا مشتریان همچنان به فروشگاه فیزیکی وابسته‌اند
دلیل اصلی این مقاومت، وابستگی خریداران به ارزیابی حسی کالاست. بسیاری از مصرف‌کنندگان پیش از خرید مواد غذایی، تازگی، بو و کیفیت ظاهری کالا را از نزدیک بررسی می‌کنند؛ کاری که خرید آنلاین امکان آن را نمی‌دهد. این محدودیت به‌ویژه در گروه کالاهای فاسدشدنی مانند میوه، سبزی و لبنیات محسوس‌تر است.
عامل دوم، دسترسی آسان به شبکه متراکم سوپرمارکت‌های محلی است. در بیشتر شهرهای بزرگ ایران فاصله تا نزدیک‌ترین فروشگاه کوتاه است و این فاصله کم، انگیزه سفارش آنلاین همراه با هزینه ارسال و زمان انتظار تحویل را کاهش می‌دهد. به بیان دیگر، مزیت زمانی خرید اینترنتی که در بازارهای دیگر محرک اصلی رشد این کانال بوده، در ایران کم‌رنگ‌تر عمل کرده است.
پیامد برای کسب‌وکارهای اینترنتی و مصرف‌کننده
برای پلتفرم‌های فروش آنلاین، این توقف رشد به معنای نیاز به بازنگری در مدل کسب‌وکار است؛ سرمایه‌گذاری روی تبلیغات و تخفیف به‌تنهایی کافی نبوده و اعتمادسازی درباره کیفیت کالا اهمیت بیشتری پیدا کرده است. برای خانوارها نیز این وضعیت یعنی در کوتاه‌مدت نباید انتظار رقابت قیمتی گسترده میان فروشگاه‌های اینترنتی و سنتی را داشت، و تصمیم خرید همچنان بیشتر بر پایه دسترسی محلی شکل می‌گیرد تا مقایسه آنلاین قیمت‌ها.
نظرات کاربران