به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از دی استریت، فدرال رزرو در تازهترین نشست خود نرخ بهره پایه را به بازه ۳٫۷۵ تا ۴ درصد افزایش داد. بهدنبال این تصمیم، شبکههای خبری مالی و بخش بزرگی از رسانههای اقتصادی آمریکا به روال همیشگی، از تشدید فشار بر اعتبار، افزایش نرخ بهره کارتهای اعتباری و نوسان بازار سهام سخن گفتند.
افزایش نرخ بهره واقعاً برای وامگیرندگان هزینهبر است. نرخ بهره کارتهای اعتباری، وامهای مسکن با نرخ متغیر و تسهیلات مصرفی معمولاً همزمان با نرخ فدرال رزرو بالا میرود؛ یعنی هر کس بدهی دارد، باید بهره بیشتری بپردازد. این همان بخشی از ماجراست که رسانهها بیشتر به آن پرداختند.
پیامد دیگر: سود بیشتر برای سپردهگذاران
اما نرخ بهره بالاتر روی دیگری هم دارد. حسابهای پسانداز، صندوقهای بازار پول و گواهیهای سپرده بانکی نیز با افزایش نرخ فدرال رزرو، سود بیشتری به سپردهگذاران پرداخت میکنند. صندوق بازار پول نوعی صندوق سرمایهگذاری کوتاهمدت است که پول نقد را در ابزارهای کمریسک نگه میدارد و بازده آن مستقیم به نرخ بهره بانک مرکزی وابسته است.
خوب که چی؟ برای بخش بزرگی از خانوارهای آمریکایی که پول خود را در حساب پسانداز یا صندوقهای کمریسک نگه میدارند، این افزایش نرخ به معنای درآمد واقعی بیشتر از محل بهره است، بدون اینکه لازم باشد ریسک بیشتری بپذیرند. این گروه معمولاً در گزارشهای نگران از «تنگشدن اعتبار» دیده نمیشوند، چون خبر اصلی برایشان مثبت است نه منفی.
فدرال رزرو در تعیین نرخ بهره دو هدف اصلی را دنبال میکند: کنترل تورم و حفظ ثبات بازار کار. افزایش نرخ ابزاری برای مهار تورم است، اما اثر آن یکسان نیست؛ بدهکاران فشار بیشتری حس میکنند و سپردهگذاران سود بیشتری میگیرند. همین دوگانگی نشان میدهد چرا یک تصمیم واحد بانک مرکزی میتواند همزمان برای دو گروه از مردم، دو معنای متفاوت داشته باشد.















نظرات کاربران