به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بررسی روند بازار مسکن در بیش از ۲ سال اخیر نشان می‌دهد قیمت آپارتمان در بسیاری از مناطق کشور افزایش یافته، اما این رشد با افزایش هزینه‌های تولید مسکن هم‌سو نبوده است. زمین، مصالح ساختمانی، دستمزد نیروی کار و سایر نهاده‌های ساخت با سرعتی بیش‌تر از قیمت فروش گران شده‌اند.
این اختلاف به معنای کاهش حاشیه سود سازندگان است. وقتی هزینه تمام‌شده ۱ واحد مسکونی سریع‌تر از قیمت فروش آن بالا برود، ساخت‌وساز برای سرمایه‌گذار توجیه اقتصادی سابق را از دست می‌دهد. نتیجه مستقیم این وضعیت، کاهش تمایل به آغاز پروژه‌های جدید ساختمانی است.
چرا سرمایه از ساخت‌وساز خارج می‌شود؟
در چنین شرایطی، بخشی از سرمایه‌ای که پیش‌تر وارد ساخت‌وساز می‌شد، به سمت بازارهای دیگر مانند ارز، طلا یا سپرده‌های بانکی حرکت می‌کند. این جابه‌جایی سرمایه پدیده‌ای شناخته‌شده در اقتصاد است و معمولاً زمانی رخ می‌دهد که نرخ بازده یک بخش نسبت به گزینه‌های جایگزین کاهش پیدا کند.
کاهش ورود سرمایه به ساخت‌وساز در کوتاه‌مدت ممکن است محسوس نباشد، اما در میان‌مدت می‌تواند عرضه واحدهای مسکونی جدید را محدود کند. کارشناسان بازار مسکن نسبت به کاهش تعداد پروانه‌های ساختمانی صادرشده در سال‌های اخیر هشدار می‌دهند و آن را نشانه همین روند می‌دانند.
دستمزد و مصالح، دو عامل اصلی رشد هزینه
دستمزد نیروی کار ساختمانی و قیمت مصالحی مانند میلگرد، سیمان و آجر در ۲ سال گذشته رشد قابل‌توجهی داشته‌اند. این افزایش هزینه‌ها به‌طور کامل به قیمت نهایی واحد مسکونی منتقل نمی‌شود، چون قدرت خرید متقاضیان محدودیت ایجاد می‌کند. سازنده در این میان ناچار به تحمل بخشی از فشار هزینه است.
برای خریداران، این وضعیت پیامد دوگانه دارد. از یک سو، کندشدن رشد قیمت مسکن نسبت به هزینه ساخت می‌تواند در کوتاه‌مدت فشار کم‌تری بر بازار خرید وارد کند. از سوی دیگر، کاهش انگیزه سازندگان برای ساخت واحدهای جدید می‌تواند در سال‌های آینده به کمبود عرضه و بازگشت فشار قیمتی دامن بزند.
داده‌های بازار مسکن نشان می‌دهد نسبت قیمت به هزینه ساخت در حال حاضر در پایین‌ترین سطح چند سال اخیر قرار دارد. ادامه این روند، آینده عرضه مسکن را به موضوعی مهم برای سیاست‌گذاران و متقاضیان مسکن تبدیل کرده است.
نظرات کاربران