به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، منطقه ۶ و منطقه ۷ تهران از مناطق اداری پایتخت به شمار می‌روند. تمرکز ساختمان‌های اداری، شرکت‌ها و دفاتر مرکزی در این دو منطقه، تقاضای مسکن را از حالت معمول خارج کرده است. این تمرکز اداری باعث شده قیمت مسکن در محورهای نزدیک به ادارات، فاصله چشمگیری با کوچه‌های داخلی‌تر پیدا کند.
منطقه ۶ با محورهایی مانند ولی‌عصر، کریم‌خان و ونک، یکی از گران‌ترین محدوده‌های میانی تهران است. نزدیکی به مراکز تجاری و اداری، قیمت هر متر مسکن در این محورها را به‌طور محسوسی بالاتر از میانگین شهر برده است. در مقابل، منطقه ۷ با محورهایی مانند شریعتی و دکتر بهشتی، هرچند نسبت به منطقه ۶ ارزان‌تر است، اما به‌دلیل دسترسی آسان به مراکز اداری، قیمتی به‌مراتب بالاتر از مناطق حاشیه‌ای پایتخت دارد.
چرا فاصله قیمتی زیاد است؟
کارشناسان بازار مسکن، دلیل اصلی این فاصله قیمتی را محدودیت زمین و واحدهای نوساز در محورهای اداری می‌دانند. خانه‌های بازسازی‌شده نزدیک ادارات، خریداران و مستأجرانی را جذب می‌کنند که به‌دلیل شغل، ناچار به سکونت نزدیک محل کار هستند. این تقاضای اجباری، قدرت چانه‌زنی خریدار را کاهش می‌دهد و دست بالا را در تعیین قیمت به فروشنده می‌دهد.
در سوی دیگر بازار، خانه‌های قدیمی‌تر در کوچه‌های داخلی این دو منطقه، با وجود فاصله کم تا محورهای اصلی، قیمتی پایین‌تر دارند. این اختلاف، برخی خانواده‌ها را به خرید واحدهای کوچک‌تر یا قدیمی‌تر در همین محدوده سوق داده است. با این حال، هزینه بازسازی این واحدها می‌تواند بخشی از صرفه‌جویی اولیه خریدار را جبران کند.
تأثیر بر بازار اجاره
افزایش تقاضای اداری در مناطق ۶ و ۷، بازار اجاره را هم تحت‌تأثیر قرار داده است. بسیاری از کارمندانی که در این دو منطقه مشغول به کارند، برای کاهش هزینه و زمان رفت‌وآمد، اجاره واحدهای کوچک را به خرید ترجیح می‌دهند. این روند، فشار تقاضا در بازار اجاره را افزایش داده و رشد اجاره‌بها را در پی داشته است.
نوسان قیمت مسکن در این دو منطقه، بخشی از روند کلی‌تر بازار مسکن تهران است. رشد هزینه ساخت، تورم عمومی و محدودیت عرضه واحدهای نوساز، از عوامل مؤثر بر این روند به شمار می‌روند. به گفته تحلیلگران، تا زمانی که این عوامل تغییر نکند، شکاف قیمتی میان محورهای اداری و کوچه‌های داخلی در مناطق ۶ و ۷ ادامه خواهد داشت.
نظرات کاربران