به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از فارکس‌لایو، شرکت مدیریت دارایی آپولو برای سومین فصل متوالی، بازخرید سهام صندوق اعتباری خصوصی پیشرو خود، آپولو دت سولوشنز، را محدود کرد. این صندوق حدود ۲۶ میلیارد دلار دارایی دارد و در قالب یک «شرکت توسعه تجاری» یا BDC غیرقابل‌معامله در بورس فعالیت می‌کند. BDC ساختاری آمریکایی برای وام‌دهی به شرکت‌های متوسط است؛ نوع غیرقابل‌معامله آن برخلاف انواع بورسی، امکان فروش آزاد سهام را به سرمایه‌گذار نمی‌دهد و در عوض خودِ صندوق در فواصل معین، معمولاً هر فصل، پیشنهاد بازخرید بخشی از سهام را می‌دهد. این محصولات عمدتاً به افراد ثروتمند عرضه می‌شوند و بازدهی بالاتر وام‌دهی خصوصی را با نقدشوندگی محدود، نه کامل، در اختیارشان می‌گذارند.
سقف ۵ درصدی، مرز اصلی خروج سرمایه
قاعده اصلی این صندوق‌ها سقفی است که مانع از بازخرید بیش از ۵ درصد سهام در هر فصل می‌شود. علت این محدودیت به ماهیت دارایی‌های صندوق برمی‌گردد. وام‌های خصوصی در بورس معامله نمی‌شوند و فروش سریع آن‌ها معمولاً تنها با تخفیف قابل توجه ممکن است. اگر صندوق ملزم به پرداخت فوری همه درخواست‌ها بود، موج برداشت می‌توانست آن را وادار به فروش وام‌ها با قیمت نامناسب کند و به زیان سرمایه‌گذاران باقی‌مانده تمام شود. این سقف، که به آن «دروازه خروج» هم گفته می‌شود، به صندوق اجازه می‌دهد درخواست‌ها را به‌تدریج از محل نقدینگی، بازپرداخت وام‌ها و ورود سرمایه تازه پاسخ دهد.
سازوکار پرداخت نسبی و صف انتظار
در فصل اخیر، سرمایه‌گذاران درخواست بازخرید حدود ۱۵ درصد از سهام صندوق را ثبت کردند. از آنجا که سقف مجاز ۵ درصد بود، هر سرمایه‌گذار تنها نزدیک به یک‌سوم مبلغ درخواستی خود را دریافت کرد. بخش پاسخ‌داده‌نشده درخواست‌ها به‌طور خودکار به دور بعد منتقل نمی‌شود؛ سرمایه‌گذاران باید در فراخوان بعدی دوباره درخواست بدهند. به گفته آپولو، بیشتر درخواست‌های این فصل از همین محل، یعنی تکرار درخواست‌های ناتمام فصل‌های قبل، بوده است و همین موضوع رقم کلی درخواست‌ها را بالا نگه می‌دارد حتی اگر صف واقعی خروج کوتاه‌تر شده باشد. این سازوکار همچنین انگیزه‌ای ایجاد می‌کند که سرمایه‌گذاران بیش از نیاز واقعی خود درخواست بدهند، با این حساب که تنها بخشی از آن پرداخت می‌شود. جیم زلتر، رئیس آپولو، در ماه ژوئن هشدار داده بود که اگر برخی سرمایه‌گذاران با همین روش بخواهند سهم بیشتری از سقف را بگیرند، رقم کل درخواست‌ها ممکن است باز هم افزایش یابد.
معیار واقعی: چقدر پول به سرمایه‌گذار رسیده است
شاخص دقیق‌تر برای سنجش روند، میزان وجهی است که سرمایه‌گذاران واقعاً دریافت کرده‌اند، نه رقم درخواستی. بر اساس برآورد آپولو، سرمایه‌گذارانی که در سال ۲۰۲۶ درخواست خروج داده‌اند، با احتساب پرداخت‌های فصل سوم، نزدیک به ۷۵ درصد از سرمایه درخواستی خود را دریافت خواهند کرد. رقم درخواست‌ها نیز از حدود ۱۷ درصد در فصل دوم به ۱۵ درصد در فصل سوم کاهش یافته و فشار برداشت در سایر صندوق‌های بزرگ اعتباری خصوصی غیربورسی نیز رو به کاهش گذاشته است.
این ساختار یک مصالحه روشن دارد. صندوق‌های بورسی امکان معامله روزانه سهام را می‌دهند، اما قیمت آن‌ها در دوره‌های پرتنش بازار می‌تواند به‌طور محسوس پایین‌تر از ارزش واقعی وام‌های زیربنایی بیفتد. صندوق‌های غیربورسی با ارزش‌گذاری دوره‌ای از این نوسان قیمتی در امان می‌مانند، اما در عوض خروج سرمایه‌گذاران را جیره‌بندی می‌کنند؛ با سقف کنونی ۵ درصد در هر فصل، این صندوق‌ها در بهترین حالت می‌توانند تا حدود یک‌پنجم سهام خود را در طول ۱ سال بازخرید کنند. نکته‌ای که برای سرمایه‌گذاران باقی می‌ماند این است که نقدشوندگی «نیمه» دقیقاً به همین معناست؛ دسترسی به نقدینگی در شرایط عادی برقرار است، اما در دوره‌های پرفشار خروج کامل ممکن است چند فصل به طول بینجامد. عملکرد فراخوان‌های بازخرید در فصل‌های آینده مشخص می‌کند آیا صف انتظار در آپولو و صندوق‌های مشابه ادامه پیدا می‌کند یا نه.
نظرات کاربران