مهلت ۵ مهر کمیسیون بورس آمریکا؛ راه اختیار معامله صندوق‌های رمزارزی هموار می‌شود؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کریپتوتیکر، مهلت بررسی یک درخواست مهم در کمیسیون بورس آمریکا ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶ (۵ مهر ۱۴۰۵) تمام می‌شود. این درخواست به تأیید یک صندوق تازه مربوط نیست. موضوع آن زیرساختی است که عرضه اختیار معامله روی صندوق‌های رمزارزی را ساده می‌کند.

اختیار معامله یا آپشن، قراردادی است که حق خرید یا فروش یک دارایی را با قیمتی معین در آینده می‌دهد. اگر این قاعده تصویب شود، بورس‌های آمریکا برای هر صندوق تازه به مجوز جداگانه نیاز نخواهند داشت. پیامد آن برای دارندگان این صندوق‌ها در اسپرد، یعنی فاصله قیمت خرید و فروش، دیده می‌شود.

چرا ۵ مهر احتمالاً روز تصمیم نیست

بورس اختیار معامله «نزدک آی‌اس‌ای» این درخواست را ثبت کرده است. متن آن ۱۳ آگوست ۲۰۲۶ (۲۲ مرداد ۱۴۰۵) در روزنامه رسمی دولت فدرال آمریکا منتشر شد. این انتشار، مهلت قانونی ۴۵ روزه را آغاز کرد. کمیسیون در پایان این مهلت می‌تواند درخواست را تأیید یا رد کند، یا رسیدگی رسمی را آغاز کند.

گزینه سوم برای درخواست‌هایی در این ابعاد، رویه معمول کمیسیون است. در این حالت، کمیسیون تا ۹۰ روز پس از انتشار فرصت دارد؛ یعنی تا ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۰ آبان ۱۴۰۵). بنابراین محتمل‌ترین سناریو تمدید بررسی است، نه تصمیم قطعی در ۵ مهر.

از مجوز موردی تا قاعده عمومی

اختیار معامله روی صندوق‌های بیت‌کوینی از سال ۲۰۲۴ در بورس‌های آمریکا وجود دارد. اما هر عرضه تازه به درخواست، دوره نظرخواهی و مجوز جداگانه نیاز داشت. در همان سال، بورس نیویورک طرح خود برای عرضه این ابزار را پس گرفت. این رویداد کندی و دشواری مسیر فعلی را نشان داد.

درخواست تازه به‌جای بررسی موردی، فهرستی از معیارهای سنجش‌پذیر پیشنهاد می‌کند. دو آستانه اصلی آن به ۸۵ درصد ارزش خالص دارایی‌های صندوق و ارزش بازار روزانه ۷۰۰ میلیون دلار مربوط است. صندوق‌های مبتنی بر بیت‌کوین، اتریوم، سولانا و ریپل به‌صراحت در این درخواست نام برده شده‌اند. متن درخواست به‌جای «دارایی رمزنگاری‌شده» از اصطلاح «کالای دیجیتال» استفاده کرده که از نظر حقوقی تفاوت معناداری دارد.

اثر بر هزینه معامله

اثر این تصمیم از مسیر بازارسازها منتقل می‌شود. بازارسازها نهادهایی هستند که همزمان پیشنهاد خرید و فروش می‌دهند و نقدشوندگی بازار را تأمین می‌کنند. دسترسی آسان‌تر به اختیار معامله، هزینه پوشش ریسک را برای آن‌ها کاهش می‌دهد و می‌تواند اسپرد را کمتر کند. به نوشته کریپتوتیکر، سرمایه‌گذاران اروپایی این صندوق‌های آمریکایی را مستقیم نمی‌خرند، اما اثر آن را در اسپرد محصولات مشابه خود خواهند دید.