به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ارزان‌ترین سواری داخلی در بازار آزاد اکنون ۱ میلیارد و ۴۲۰ میلیون تومان قیمت دارد. این عدد یعنی حتی ساده‌ترین و پایه‌ترین خودروهای تولید داخل هم از مرز ۱ میلیارد تومان عبور کرده‌اند. در عمل، ورود به بازار خودرو برای خانوارها فقط با پرداخت دست‌کم ۱ میلیارد و ۴۲۰ میلیون تومان ممکن است.
اهمیت این رقم در جایگاه آن است. «ارزان‌ترین سواری» کف بازار را نشان می‌دهد؛ یعنی کمترین پولی که برای داشتن یک خودروی نو یا کم‌کارکرد داخلی لازم است. وقتی کف بازار بالا می‌رود، کل زنجیره قیمت‌ها، از خودروهای کارکرده تا مدل‌های گران‌تر، معمولاً روی سطح بالاتری قرار می‌گیرد.
این عدد برای یک خانوار چه معنایی دارد؟
برای ملموس‌تر شدن رقم، می‌توان آن را با درآمد مقایسه کرد. خانواری فرضی با درآمد ماهانه ۲۰ میلیون تومان باید حدود ۷۱ ماه، یعنی نزدیک به ۶ سال، کل درآمد خود را کنار بگذارد تا به قیمت ارزان‌ترین سواری داخلی برسد. این محاسبه بدون احتساب هزینه‌های زندگی و افزایش احتمالی قیمت در همین مدت انجام شده است.
همین فاصله توضیح می‌دهد که چرا بخش بزرگی از خریداران به سمت خودروهای کارکرده، خرید اقساطی یا ثبت‌نام در طرح‌های فروش کارخانه‌ای می‌روند. در طرح‌های کارخانه‌ای، قیمت مصوب معمولاً پایین‌تر از بازار آزاد است، اما سهمیه محدود است و همه متقاضیان به خودرو نمی‌رسند.
کشمکش عرضه و تقاضا
بازار خودرو در ایران سال‌هاست با فاصله میان عرضه محدود و تقاضای انباشته روبه‌رو است. وقتی تعداد خودروی عرضه‌شده کمتر از متقاضیان باشد، قیمت در بازار آزاد از قیمت کارخانه فاصله می‌گیرد. در کنار این عامل، بخشی از خریداران خودرو را کالایی برای حفظ ارزش پول در برابر تورم می‌بینند و این نگاه، فشار تقاضا را بیش‌تر می‌کند.
در مقابل، قیمت‌های بالا بخشی از تقاضای مصرفی را از بازار بیرون می‌راند. برآیند این دو نیرو، یعنی تقاضای سرمایه‌ای و توان خرید محدود مصرف‌کننده، مسیر قیمت‌ها را در ماه‌های آینده شکل خواهد داد. تحولات بازار ارز و سیاست‌های عرضه خودروسازان از متغیرهای اصلی این مسیر به شمار می‌روند.
نظرات کاربران