به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بازار مسکن تهران در آغاز نیمه دوم سال دو مسیر جدا از هم را طی می‌کند. فعالان این بازار می‌گویند شمار معاملات نسبت به سال گذشته حدود ۵۰ درصد افت کرده است. در همین حال، نرخ‌هایی که فروشندگان برای واحدهای خود پیشنهاد می‌دهند، روند افزایشی دارد.
اهمیت این وضعیت در آن است که قیمت روی آگهی با قیمت معامله‌شده یکی نیست. قیمت پیشنهادی همان رقمی است که فروشنده انتظار دارد. قیمت واقعی را تنها قراردادی تعیین می‌کند که امضا می‌شود. وقتی معاملات نصف می‌شود، یعنی بخش بزرگی از این قیمت‌های پیشنهادی هنوز خریداری پیدا نکرده است.
کشمکش خریدار و فروشنده
به زبان ساده، از هر ۲ معامله‌ای که سال گذشته در این بازه انجام می‌شد، اکنون حدود یکی به سرانجام می‌رسد. در یک سوی بازار، فروشندگانی قرار دارند که ملک را دارایی حفظ ارزش در برابر تورم می‌دانند و عجله‌ای برای فروش ندارند. در سوی دیگر، خریدارانی هستند که قدرت خریدشان با رشد قیمت‌ها هماهنگ نشده است.
کارشناسان اقتصادی این الگو را با عنوان «رکود تورمی» در بازار مسکن توصیف می‌کنند. این اصطلاح یعنی همزمانی کاهش حجم معاملات با ادامه رشد قیمت‌ها. در چنین شرایطی، بازار از نظر عددی گران‌تر می‌شود اما از نظر جریان خرید و فروش کم‌تحرک‌تر.
این داده‌ها برای خانوارها چه معنایی دارد؟
برای کسی که قصد خرید یا فروش دارد، مهم‌ترین نکته فاصله میان قیمت آگهی و قیمت معامله است. داده‌های معاملات ثبت‌شده معمولاً تصویر دقیق‌تری از بازار می‌دهد تا نرخ‌های اعلام‌شده در آگهی‌ها. همچنین افت حجم معاملات معمولاً زمان فروش ۱ واحد را طولانی‌تر می‌کند و توان چانه‌زنی دو طرف را تغییر می‌دهد.
مسیر آینده این بازار به عواملی مانند نرخ تورم عمومی، روند بازار ارز و دسترسی خانوارها به تسهیلات بانکی بستگی دارد. تا زمانی که شکاف میان انتظار فروشنده و توان خریدار باقی بماند، محتمل‌ترین سناریو ادامه حجم پایین معاملات است. داده‌های رسمی ماه‌های پیش رو نشان خواهد داد که کدام سوی این کشمکش دست بالا را پیدا می‌کند.
نظرات کاربران