به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، تولید خودروهای سواری در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ حدود یک‌سوم کاهش یافت. داده‌ها نشان می‌دهد خودروسازان از ابتدای فروردین تا پایان شهریور ۱۶۵ هزار دستگاه کم‌تر از مدت مشابه سال گذشته تولید کرده‌اند. هر دستگاهی که تولید نمی‌شود، یک خودرو کم‌تر برای عرضه به بازار است.
اهمیت این عدد در نسبت آن است. اگر ۱۶۵ هزار دستگاه برابر یک‌سوم تولید پارسال باشد، تولید نیمه نخست سال گذشته نزدیک ۴۹۵ هزار دستگاه بوده است. تولید امسال نیز به حدود ۳۳۰ هزار دستگاه رسیده است. بنابراین از هر سه خودرویی که پارسال از خط تولید خارج می‌شد، امسال فقط دو خودرو تولید شده است.
عرضه کم‌تر در برابر تقاضای ثابت
برای ملموس‌تر شدن این عدد، کاهش ۱۶۵ هزار دستگاهی در بازه حدود ۱۸۶ روزه یعنی روزانه نزدیک ۹۰۰ خودروی کم‌تر. این حجم با کاهش جدی ظرفیت یک خودروساز بزرگ در همین مدت برابری می‌کند. پیامد اصلی آن، فاصله بیشتر میان عرضه و تقاضاست.
در بازار خودروی ایران، تقاضا تنها از نیاز به وسیله نقلیه نمی‌آید. بسیاری از خانوارها خودرو را راهی برای حفظ ارزش پول در برابر تورم می‌دانند. وقتی عرضه کم شود و این تقاضا پابرجا بماند، فشار بر قیمت‌ها در بازار آزاد معمولاً بیشتر می‌شود. فاصله قیمت کارخانه و بازار هم در چنین شرایطی معمولاً بیشتر می‌شود. این فاصله همان اختلافی است که انگیزه ثبت‌نام در طرح‌های فروش را بالا می‌برد.
اثر زنجیره‌ای بر قطعه‌سازان
اثر این کاهش به خودروسازان محدود نمی‌ماند. قطعه‌سازان سفارش‌های خود را از خودروسازان می‌گیرند و کاهش تولید، به معنای کاهش سفارش و درآمد آن‌هاست. فشار نقدینگی بر این شرکت‌ها می‌تواند توان تأمین قطعه را در ماه‌های بعد هم محدود کند. در چنین وضعی، بازگشت سریع تولید به سطح پارسال دشوارتر می‌شود.
گزارش منتشرشده جزئیات علت این کاهش را به تفکیک خودروساز بیان نکرده است. محتمل‌ترین سناریو آن است که روند عرضه در نیمه دوم سال به توان خودروسازان در تأمین قطعه و نقدینگی بستگی داشته باشد. آمار تولید ماه‌های آینده نشان خواهد داد این افت مقطعی است یا به روندی پایدار تبدیل می‌شود.
نظرات کاربران