به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از اکونومیک تایمز، سرمایهگذاری بیمهها و صندوقهای بازنشستگی هند در سهام ۴۵ درصد کم شد. این رقم در سهماهه ژوئیه تا سپتامبر به ۲۲٬۷۱۴ کرور روپیه رسید. در سهماهه قبل، این عدد ۴۱٬۴۶۵ کرور روپیه بود. هر کرور معادل ۱۰ میلیون روپیه است؛ یعنی ورودی پول از حدود ۴۱۵ میلیارد روپیه به حدود ۲۲۷ میلیارد روپیه رسید.
با نرخ تقریبی روز، این کاهش به معنای افت ورودی از حدود ۴٫۷ میلیارد دلار به نزدیک ۲٫۶ میلیارد دلار است. بیمهها و صندوقهای بازنشستگی از بزرگترین سرمایهگذاران بلندمدت هر کشورند. پول آنها از حق بیمه و پسانداز بازنشستگی میلیونها نفر تأمین میشود. وقتی این نهادها مسیر سرمایه را تغییر میدهند، معمولاً نشانهای از تغییر نگاه به ریسک و بازده است.
سهم بیمه و بازنشستگی از کاهش
دادههای بورس ملی هند نشان میدهد شرکتهای بیمه در این سهماهه حدود ۸٬۰۱۳ کرور روپیه وارد سهام کردند. این مبلغ نزدیک به ۸۰ میلیارد روپیه، یعنی حدود ۰٫۹ میلیارد دلار است. سهم طرح ملی بازنشستگی حدود ۱۴٬۷۰۰ کرور روپیه بود. این طرح، سامانه دولتی پسانداز بازنشستگی در هند است.
دو عامل این عقبنشینی را رقم زد: افزایش بازده اوراق قرضه و کاهش قیمت سهام. بازده اوراق قرضه، سودی است که خریدار اوراق بدهی دولتی یا شرکتی دریافت میکند. هرچه این سود بالاتر برود، اوراق با ریسک کمتر جذابتر میشوند. همزمان، افت قیمت سهام ریسک ماندن در بازار سهام را برای این نهادها بیشتر کرده است.
صندوقهای سرمایهگذاری در مسیر مخالف
در سوی دیگر، صندوقهای سرمایهگذاری مشترک هند همچنان حجم بالایی از پول را وارد سهام کردهاند. این صندوقها سرمایههای خرد مردم را جمع میکنند و در بازار به کار میگیرند. به این ترتیب، دو گروه بزرگ از سرمایهگذاران نهادی هند اکنون در دو جهت متفاوت حرکت میکنند.
این تقابل، تصویر روشنی از کشمکش میان بازار سهام و بازار بدهی ارائه میدهد. منطق آن به هند محدود نیست. در بیشتر بازارها، افزایش سود اوراق بدون ریسک بخشی از پول را از داراییهای پرنوسان دور میکند. اینکه کدام جریان در ماههای آینده دست بالا را پیدا کند، به مسیر نرخ بهره و قیمت سهام بستگی دارد.















نظرات کاربران