به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، برنامه تازه بازآفرینی محلات، سقف وام نوسازی بافت فرسوده را به ۱٫۵ میلیارد تومان می‌رساند. عبدالرضا گلپایگانی، از مدیران حوزه بازآفرینی شهری، در گفت‌وگو با اقتصادآنلاین جزئیات این بسته را تشریح کرد. این رقم هنوز در مرحله پیشنهاد است و مصوبه نهایی آن اعلام نشده است.
اهمیت این خبر در زمان آن است. هزینه ساخت در سال‌های اخیر رشد مستمر داشته و بسیاری از مالکان خانه‌های قدیمی توان نوسازی ندارند. برای این گروه، رقم وام و هزینه‌های جانبی ساخت تعیین می‌کند که پروژه نوسازی آغاز شود یا متوقف بماند.
چهار محور اصلی بسته
بسته جدید روی ۴ محور بنا شده است: افزایش وام نوسازی، پرداخت وام ودیعه مسکن به سازندگان، کاهش هزینه‌های غیرساختمانی و تمرکز مشوق‌ها در ۳۰ محله. هزینه‌های غیرساختمانی یعنی پولی که صرف مصالح و اجرا نمی‌شود. عوارض، هزینه صدور پروانه و انشعاب‌ها از جمله این هزینه‌ها هستند. سهم این بخش از قیمت تمام‌شده بالاست و کاهش آن می‌تواند حاشیه سود سازنده را در پروژه‌های بافت فرسوده افزایش دهد.
وام ودیعه به سازندگان یکی از گره‌های قدیمی نوسازی را هدف گرفته است. ساکنان یک ساختمان فرسوده در دوره تخریب و ساخت باید جای دیگری اجاره کنند. تأمین ودیعه این دوره، اغلب مانع رضایت مالکان به نوسازی بوده است. انتقال این بار به سازنده، از طریق تسهیلات، می‌تواند توافق میان مالک و سازنده را ساده‌تر کند.
چرا فقط ۳۰ محله؟
تمرکز مشوق‌ها در ۳۰ محله نشان می‌دهد سیاست‌گذار به‌جای پخش منابع محدود در همه شهرها، اثر متمرکز را ترجیح داده است. این رویکرد می‌تواند نتیجه را سریع‌تر قابل مشاهده کند. در مقابل، مالکان بافت فرسوده خارج از این محلات احتمالاً سهم کمتری از مشوق‌ها خواهند داشت. فهرست دقیق این محلات در گزارش منتشرشده نیامده است.
پرسش اصلی برای بازار، فاصله میان پیشنهاد و اجراست. رقم ۱٫۵ میلیارد تومان تنها بخشی از هزینه ساخت ۱ واحد را پوشش می‌دهد و اثر واقعی آن به نرخ سود، شرایط بازپرداخت و سرعت پرداخت بانک‌ها بستگی دارد. تا زمان اعلام این جزئیات، ارزیابی اثر بسته بر عرضه مسکن و قیمت‌ها دشوار است.
نظرات کاربران