به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، ۱۴ بانک در شبکه بانکی کشور زیر حد نصاب کفایت سرمایه قرار دارند. کفایت سرمایه، نسبت سرمایه بانک به دارایی‌های ریسک‌دار آن است. هرچه این نسبت بالاتر باشد، بانک زیان بیش‌تری را بدون کمک بیرونی تحمل می‌کند.
این خبر برای سپرده‌گذاران اهمیت دارد، چون کفایت سرمایه مستقیم‌ترین معیار توان یک بانک در حفظ پول مشتریان است. تعداد بانک‌های زیر حد نصاب نیز این پرسش را مطرح می‌کند که ضعف سرمایه در شبکه بانکی فراگیر است یا نظارت بانک مرکزی اکنون آن را آشکار کرده است.
کفایت سرمایه یعنی چه؟
سرمایه بانک مانند سپری میان زیان‌ها و سپرده‌هاست. اگر بخشی از وام‌ها بازپرداخت نشود، ابتدا سرمایه بانک آن زیان را جذب می‌کند. هنگامی که این سپر نازک باشد، زیان‌های بزرگ‌تر به سپرده‌ها نزدیک می‌شود و اعتماد عمومی کاهش می‌یابد.
در استانداردهای بین‌المللی بازل، حداقل نسبت کفایت سرمایه ۸ درصد است. یعنی بانک باید برای هر ۱۰۰ واحد دارایی ریسک‌دار دست‌کم ۸ واحد سرمایه نگه دارد. در متن منبع، نام بانک‌ها و فاصله هر یک با حد نصاب اعلام نشده است.
کفایت سرمایه پایین بر زندگی مشتریان نیز اثر می‌گذارد. بانکی که سرمایه کافی ندارد، معمولاً توان کم‌تری برای پرداخت وام و تسهیلات تازه دارد. چنین بانکی ناچار است سرمایه خود را افزایش دهد یا ترکیب دارایی‌هایش را اصلاح کند.
دو خوانش از یک عدد
برداشت نخست، این وضعیت را ضعف ساختاری شبکه بانکی می‌داند؛ ضعفی که در شاخص‌های ترازنامه‌ای بانک‌ها دیده می‌شود. برداشت دوم، آن را نتیجه سخت‌گیری نظارتی می‌شمارد: بانک مرکزی بانک‌های کم‌سرمایه را شناسایی و اعلام کرده است.
داده‌ها در این مرحله درباره هیچ‌یک از این دو خوانش حکم قطعی نمی‌دهد. اعلام نام بانک‌ها، میزان کمبود سرمایه و برنامه و مهلت جبران آن، معیار روشن‌تری در اختیار مخاطب می‌گذارد. تا انتشار این جزئیات، قضاوت درباره شدت مسئله زود است.
نظرات کاربران