به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در سال ۱۴۰۴ کمترین شمار کلنگ ساختمان‌سازی در ۳۶ سال گذشته به زمین خورد. هم‌زمان، سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در این حوزه به پایین‌ترین سطح ۴۰ سال اخیر رسید. «کلنگ» در این آمار یعنی آغاز عملیات اجرایی یک پروژه تازه.
این خبر برای هر خانواده‌ای که به خرید یا اجاره خانه فکر می‌کند اهمیت دارد. وقتی سازنده‌ها پروژه کم‌تری شروع کنند، چند سال بعد خانه نوساز کم‌تری وارد بازار می‌شود. عرضه کمتر، در کنار تقاضای پایدار، معمولاً بر قیمت و اجاره اثر می‌گذارد؛ اما این اثر به عوامل دیگری مثل قدرت خرید و نرخ تورم هم بستگی دارد.
دو رکورد، یک نشانه
داده‌ها دو شاخص جدا را نشان می‌دهد. شاخص نخست شمار ساخت‌وساز تازه است که در ۳۶ سال گذشته چنین پایینی نداشته است. شاخص دوم سرمایه‌ای است که بخش خصوصی، یعنی سازنده‌ها و سرمایه‌گذاران غیردولتی، وارد مسکن کرده و در ۴۰ سال اخیر کم‌سابقه است.
این دو شاخص به هم وابسته‌اند. ساخت‌وساز سرمایه سنگین و بلندمدت می‌خواهد. وقتی پول بخش خصوصی از این بازار بیرون می‌رود، تعداد پروژه‌هایی که اجازه شروع می‌گیرند هم کم می‌شود. به بیان ساده، سازنده‌ها کمتر حاضرند پولشان را سال‌ها در یک ساختمان نیمه‌تمام نگه دارند.
معنای این آمار برای خریدار و مستاجر
ساخت یک ساختمان معمولاً چند سال طول می‌کشد. بنابراین کاهش کلنگ در ۱۴۰۴ بیش‌تر در سال‌های بعد در شمار واحدهای تحویلی دیده می‌شود، نه بلافاصله. محتمل‌ترین پیامد، محدود شدن عرضه واحد نو در آینده است. با این حال، گزارش منبع درباره میزان اثر آن بر قیمت‌ها داده‌ای ارائه نکرده است.
پرسش اصلی برای بازار این است که سرمایه بخش خصوصی در چه شرایطی به ساخت‌وساز برمی‌گردد. پاسخ را آمار فصل‌های بعدی، از جمله شمار پروانه‌های ساخت و سرمایه‌گذاری جدید، روشن‌تر می‌کند.
نظرات کاربران